Salmos 78
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs NVT
1 Þjóð mín, hlustaðu á kenningu mína. Gefðu gaum að því sem ég hef að segja.
1 Ó meu povo, ouça minhas instruções! Abra os ouvidos para o que direi,
2 — ausente —
2 pois lhe falarei por meio de parábola. Ensinarei enigmas de nosso passado,
3 — ausente —
3 histórias que ouvimos e conhecemos, que nossos antepassados nos transmitiram.
4 Ég birti ykkur sannleikann, svo að þið getið sagt börnum ykkar frá dásemdarverkum Drottins, öllum þeim undrum sem hann vann.
4 Não esconderemos essas verdades de nossos filhos; contaremos à geração seguinte os feitos gloriosos do S seu poder e suas maravilhas.
5 Lögmál sitt gaf hann Ísrael og bauð forfeðrunum að kenna það börnum sínum
5 Pois ele estabeleceu seus preceitos a Jacó, deu sua lei a Israel. Ordenou a nossos antepassados que a ensinassem a seus filhos,
6 sem síðan skyldu kenna það sínum afkomendum. Þannig skyldi lögmál hans berast frá einni kynslóðinni til annarrar.
6 para que a geração seguinte, os filhos ainda por nascer, a conhecesse, e eles, por sua vez, a ensinarão a seus filhos.
7 Því hefur sérhver kynslóð getað haldið lög Guðs, treyst honum og heyrt um hans dásemdarverk.
7 Portanto, cada geração deve pôr sua esperança em Deus, não esquecer seus poderosos feitos e obedecer a seus mandamentos.
8 Ný kynslóð skyldi ekki þurfa að fara að fordæmi feðra sinna sem voru þrjóskir, óhlýðnir og ótrúir og forhertu sig gegn Guði.
8 Assim, não serão como seus antepassados, teimosos, rebeldes e infiéis, que se recusaram a confiar em Deus de todo o coração.
9 Þótt íbúar Efraím væru alvopnaðir, þá flúðu þeir þegar að orustunni kom.
9 Os guerreiros de Efraim, embora armados de arcos, deram meia-volta e fugiram no dia da batalha.
10 Þannig rufu þeir sáttmálann við Guð og fóru sína eigin leið.
10 Não cumpriram a aliança de Deus, não quiseram viver de acordo com sua lei.
11 — ausente —
11 Esqueceram o que ele havia feito, as maravilhas que lhes tinha mostrado,
12 — ausente —
12 os milagres que realizara para seus antepassados na planície de Zoã, na terra do Egito.
13 þegar hann klauf hafið og leiddi þá yfir þurrum fótum. Vatnið stóð eins og veggur til beggja handa!
13 Pois ele dividiu o mar e os conduziu na travessia; fez as águas se erguerem como muralhas.
14 Að degi til leiddi hann þá með skýi, en eldstólpa um nætur.
14 Durante o dia, os guiava com uma nuvem, durante a noite, com a luz do fogo.
15 Hann rauf gat á klettinn í eyðimörkinni. Vatnið streymdi fram og þeir svöluðu þorsta sínum.
15 No deserto, partiu as rochas para lhes dar água, como a que jorra de um manancial.
16 Já, það flæddi frá klettinum, líkast rennandi á!
16 Da pedra, fez brotar riachos e correr água como um rio.
17 Samt héldu þeir fast við þrjósku sína og syndguðu gegn hinum hæsta Guði.
17 Ainda assim, continuaram a pecar contra ele e se rebelaram contra o Altíssimo no deserto.
18 Þeir kvörtuðu og kveinuðu og heimtuðu annað að borða en það sem Guð gaf þeim.
18 Puseram Deus à prova em seu coração e exigiram a comida que tanto queriam.
19 — ausente —
19 Chegaram a falar contra o próprio Deus, dizendo: “Deus não é capaz de nos dar comida no deserto.
20 — ausente —
20 Sim, ele pode bater numa rocha e dela fazer brotar água, mas não é capaz de dar pão e carne a seu povo”.
21 Drottinn hlustaði og honum rann í skap, reiði hans upptendraðist gegn Ísrael.
21 Quando o S enhor os ouviu, se enfureceu; o fogo de sua ira ardeu contra Jacó. Sim, sua ira se levantou contra Israel,
22 Enda treystu þeir honum ekki, né trúðu forsjá hans.
22 pois não creram em Deus nem confiaram em seu cuidado.
23 Jafnvel þótt hann lyki upp himninum – eins og glugga! –
23 Apesar disso, ele deu ordem às nuvens; abriu as portas dos céus.
24 og léti manna rigna niður.
24 Fez chover maná para alimentá-los; deu-lhes pão dos céus.
25 Já, þeir átu englabrauð! – og urðu mettir.
25 Eles comeram o pão dos anjos; receberam comida à vontade.
26 Þá lét hann austanvind blása og stýrði vestanvindinum með krafti sínum.
26 Ele enviou dos céus o vento do leste e, por seu poder, guiou o vento do sul.
27 Og viti menn, fuglum rigndi af himni, – þeir voru eins og sandur á sjávarströnd!
27 Fez chover carne como se fosse pó, muitas e muitas aves, como a areia da praia.
28 Af hans völdum féllu þeir til jarðar um allar tjaldbúðirnar.
28 Fez as aves caírem dentro do acampamento, ao redor de suas tendas.
29 Og fólkið át nægju sína. Hann mettaði hungur þeirra.
29 O povo comeu à vontade; ele atendeu ao desejo deles.
30 En varla höfðu þeir lokið matnum – fæðan var enn í munni þeirra,
30 Mas, antes que estivessem satisfeitos, enquanto ainda tinham comida na boca,
31 þá reiddist Drottinn þeim og lagði að velli æskumenn Ísraels.
31 a ira de Deus se levantou contra eles. Ele matou seus homens mais fortes; feriu mortalmente os jovens de Israel.
32 En þeir sáu sig ekki um hönd, en héldu áfram að syndga og vildu ekki trúa kraftaverkum Drottins.
32 Ainda assim, continuaram a pecar; não confiaram em Deus, apesar de suas maravilhas.
33 Þess vegna stytti hann ævi þeirra og sendi þeim miklar hörmungar.
33 Por isso, reduziu a vida deles a um sopro e fez seus dias terminarem em terror.
34 En þegar neyðin var stærst, tóku þeir að leita Guðs. Þeir iðruðust og snéru sér til hans.
34 Quando Deus começou a matá-los, finalmente o buscaram; arrependeram-se e levaram Deus a sério.
35 Þeir viðurkenndu að Guð er eini grundvöllur lífsins – að hinn hæsti Guð væri frelsari þeirra.
35 Então lembraram que Deus era sua rocha, que o Deus Altíssimo
36 En því miður fylgdu þeir honum aðeins í orði kveðnu, en ekki af heilum hug,
36 Contudo, foi só da boca para fora; mentiram para ele com os lábios.
37 hjarta þeirra var langt frá honum. Þeir stóðu ekki við orð sín.
37 Pois o coração não era leal a Deus; não foram fiéis à sua aliança.
38 Samt var hann þeim miskunnsamur, fyrirgaf syndir þeirra og tortímdi þeim ekki. Margoft hélt hann aftur af reiði sinni.
38 E, no entanto, ele foi misericordioso; perdoou seus pecados e não os destruiu. Muitas vezes conteve sua ira e não se enfureceu contra eles.
39 Hann minntist þess að þeir voru dauðlegir menn, eins og andblær sem kemur og fer.
39 Pois se lembrou de que eram simples mortais; passam como o vento, que não volta mais.
40 Já, oft risu þeir gegn Guði í eyðimörkinni og ollu honum vonbrigðum.
40 Quantas vezes se rebelaram contra ele no deserto e o entristeceram naquela terra desolada!
41 Aftur og aftur sneru þeir við honum baki og freistuðu hans.
41 Repetidamente, puseram Deus à prova e provocaram o Santo de Israel.
42 Þeir gleymdu krafti hans og kærleika og hvernig hann hafði frelsað þá frá óvinum þeirra.
42 Não se recordaram do seu poder, nem do dia em que ele os resgatou de seus inimigos.
43 Þeir gleymdu plágunum sem hann sendi Egyptum í Sóan
43 Não se lembraram dos sinais que ele fizera no Egito, das maravilhas realizadas na planície de Zoã.
44 þegar hann breytti fljótum þeirra í blóð, svo að enginn gat drukkið.
44 Ele transformou os rios em sangue, para que ninguém bebesse de suas águas.
45 Eða þegar hann fyllti landið af flugum og froskum!
45 Enviou enxames de moscas para devorá-los e rãs para destruí-los.
46 Lirfurnar spilltu uppskerunni og engispretturnar átu allt, hvort tveggja var frá honum komið.
46 Entregou suas plantações às lagartas e suas colheitas, aos gafanhotos.
47 Hann eyddi vínviði þeirra með hagléli og mórberjatrjánum með frosti.
47 Destruiu as videiras com granizo e as figueiras, com geadas.
48 Búpeningurinn hrundi niður í haganum, haglið rotaði hann og sauðirnir drápust í eldingum.
48 Entregou seu gado à chuva de pedras e seus rebanhos, aos raios.
49 Hann úthellti reiði sinni yfir þá, sendi þeim ógn og skelfingu. Hann leysti út sendiboða ógæfunnar – engla sem létu þá kenna á því!
49 Lançou sobre eles sua ira ardente, sua fúria, indignação e hostilidade. Enviou contra eles muitos anjos destruidores.
50 Hann gaf reiðinni lausan tauminn. Og ekki hlífði hann Egyptunum. Þeir fengu vænan skerf af plágum og sjúkdómum.
50 Voltou sua ira contra eles; não lhes poupou a vida, mas os devastou com a peste.
51 Þá deyddi hann frumburði Egypta, efnilegan ungviðinn, sem vonirnar voru bundnar við.
51 Matou todos os filhos mais velhos do Egito, a flor da juventude na terra de Cam.
52 Sinn eigin lýð leiddi hann styrkri hendi gegnum eyðimörkina.
52 Mas conduziu seu povo como um rebanho de ovelhas e os guiou em segurança pelo deserto.
53 Hann var skjól þeirra og vörn. Þeir þurftu ekkert að óttast, en hafið gleypti óvini þeirra.
53 Manteve-os a salvo, e não tiveram medo; o mar cobriu seus inimigos.
54 Hann greiddi för þeirra til fyrirheitna landsins, til hæðanna sem hann hafði skapað.
54 Levou o povo até a fronteira de sua terra santa, à região montanhosa que para eles conquistou.
55 Íbúum landsins stökkti hann á flótta en gaf þar ættkvíslum Ísraels erfðahlut og skjól.
55 Diante deles expulsou as nações e repartiu entre eles sua herança; estabeleceu as tribos de Israel em seus lugares.
56 En þótt þeir nytu gæsku Guðs, risu þeir gegn hinum hæsta og fyrirlitu boðorð hans.
56 Ainda assim, continuaram a pôr à prova o Deus Altíssimo e a se rebelar contra ele; não obedeceram a seus preceitos.
57 Þeir sneru af leið og rufu trúnað rétt eins og feður þeirra. Eins og bogin ör misstu þeir marksins sem Guð hafði sett þeim.
57 Voltaram atrás e foram infiéis, como seus antepassados; mostraram-se indignos de confiança, como um arco defeituoso.
58 Þeir tóku aðra guði, reistu þeim ölturu og egndu Drottin á móti sér.
58 Provocaram a ira de Deus ao construir altares para outros deuses; com seus ídolos, despertaram nele ciúmes.
59 Guð sá verk þeirra og reiddist – fékk viðbjóð á Ísrael.
59 Quando Deus os ouviu, se enfureceu e rejeitou por completo Israel.
60 Hann yfirgaf helgidóm sinn í Síló, bústað sinn meðal manna.
60 Abandonou sua habitação em Siló, o tabernáculo onde vivia no meio do povo.
61 Örk sína lét hann falla í hendur óvinanna og vegsemd hans var óvirt af heiðingjum.
61 Deixou que a arca de seu poder fosse capturada, entregou sua glória nas mãos de inimigos.
62 Hann reiddist lýð sínum og lét hann falla fyrir sverði óvinanna.
62 Permitiu que seu povo fosse morto à espada, pois se enfureceu com eles, sua propriedade.
63 Æskumenn Ísraels fórust í eldi og ungu stúlkurnar upplifðu ekki sinn brúðkaupsdag.
63 Os jovens foram consumidos pelo fogo, e as moças não puderam entoar canções de núpcias.
64 Prestunum var slátrað og ekkjur þeirra dóu áður en þær gátu harmað þá.
64 Os sacerdotes foram mortos à espada, e as viúvas não puderam lamentar as mortes.
65 Þá var sem Drottinn vaknaði af svefni, eins og hetja sem rís upp úr vímu,
65 Então o Senhor se levantou, como de um sono, como o guerreiro que desperta da embriaguez.
66 og hann gaf þeim vænt spark í bakhlutann og sendi þá burt með skömm, sömu leið og þeir komu.
66 Fez os inimigos recuarem e os entregou à vergonha para sempre.
67 Hann hafnaði fjölskyldu Jósefs, ætt Efraíms,
67 Rejeitou, porém, os descendentes de José; não escolheu a tribo de Efraim.
68 en kaus Júdaættkvísl og Síonfjall, sem hann elskar.
68 Antes, escolheu a tribo de Judá, o monte Sião, que ele amou.
69 Þar reisti hann musteri sitt – voldugt og traust rétt eins og himin og jörð.
69 Ali construiu seu santuário, alto como os céus, firme e duradouro como a terra.
70 Hann kaus Davíð sem þjón sinn, tók hann frá sauðunum,
70 Escolheu Davi, seu servo, e dos currais o chamou.
71 úr smalamennskunni, til að verða leiðtogi og hirðir þjóðar sinnar. Og hann gætti hennar af öryggi og með hreinu hjarta.
71 Tirou-o do pastoreio de ovelhas e cordeiros e tornou-o pastor dos descendentes de Jacó, o povo que a Deus pertence, Israel.
72 — ausente —
72 Com coração sincero, Davi cuidou deles e os conduziu com sensatez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.