Jó 41
Ekumenicky Cesky Preklad (CZECEP) vs ARC
1 Hle, čekat na něho je ošidné, při pohledu na něho se člověk hroutí.
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Není odvážlivce, který by ho dráždil. Kdo potom obstojí přede mnou?
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Kdo mi napřed něco dal, abych mu to splatil? Pod celým nebem všechno je mé.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 Nemohu mlčet o jeho údech, nemluvit o jeho bohatýrské síle a jeho výborné stavbě těla.
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Kdo odkryl jeho oděv a přistoupil k němu s udidly dvojitými?
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Kdo otevřel vrata jeho tlamy? Strach jde z jeho zubů.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Jeho hřbet je jako řady štítů těsně uzavřených pod pečetí,
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 dotýkají se jedny druhých, vítr mezi ně nevnikne;
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 jeden přilétá k druhému, jsou pevně sevřeny, nelze je oddělit.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Jeho kýcháním se rozžehává světlo, jeho oči jsou jak řasy jitřenky,
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 z úst mu vycházejí pochodně, unikají ohnivé jiskry,
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 z nozder mu vystupuje kouř jak z hrnce nad ohněm z rákosí rozdmýchaným,
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 jeho dech rozžhavuje uhlí, z tlamy mu šlehá plamen,
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 v jeho šíji dříme síla, před ním se každý zkroušeně chvěje,
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 laloky mu přiléhají k tělu jak ulité, netřesou se,
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 jeho srdce je slité, tvrdé jako kámen, slité jako spodní žernov.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Když se zvedne, sami bohové se leknou, při tom hrozném třesku jsou bez sebe strachy,
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 meč, jenž by ho zasáhl, tu ránu nevydrží, ani kopí, vržená střela či hrot šípu.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Železo má za slámu, bronz za trouchnivé dřevo,
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 šíp z luku ho nezažene na útěk, kameny z praku se před ním mění v stébla slámy,
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 kyj má jen za slaměné stéblo, posmívá se, když přiletí chvějící se oštěp.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Vespod má ostny podobné střepům, vleče se blátem jako smyk na obilí,
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 způsobuje, že to v hlubině vře jako v hrnci, moře je pro něj jak kelímek na masti,
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 nechává za sebou světélkující dráhu, až se zdá, že propastná tůň zšedivěla.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Na prachu země mu není podobného, kdo by byl prost všeho děsu.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 Na všechno vysoké pohlíží svrchu, nad všemi šelmami je králem."
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.