Lamentações 5
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs NTLH
1 Спомни си, ГОСПОДИ, какво ни стана! Погледни и виж позора ни.
1 Ó Senhor Deus, lembra do que nos aconteceu; olha para nós e vê a nossa desgraça.
2 Наследството ни премина на чужди, къщите ни — на чужденци.
2 A nossa terra está nas mãos de estrangeiros, e em nossas casas mora gente estranha.
3 Сирачета сме, без баща; майките ни са като вдовици.
3 Somos órfãos de pai; as nossas mães ficaram viúvas.
4 Пием водата си срещу сребро, дървата ни идват срещу заплащане.
4 Temos de comprar a nossa própria água de beber; temos de pagar pela nossa própria lenha.
5 Преследвачите ни са на шията ни, трудим се и не ни се дава почивка.
5 Os nossos inimigos nos tratam com dureza; estamos esgotados, porém não nos deixam descansar.
6 На Египет подадохме ръка, на Асирия, за да се наситим с хляб.
6 Para termos o que comer, precisamos pedir, estendendo as mãos aos egípcios e aos assírios.
7 Бащите ни съгрешиха и ги няма, а ние носим беззаконията им.
7 Os nossos antepassados pecaram e não existem mais, e nós sofremos por causa dos seus pecados.
8 Слуги владеят над нас, няма кой да ни изтръгне от ръката им.
8 Somos governados por escravos, e não há ninguém que nos livre das suas mãos.
9 Придобиваме хляба си с опасност за живота си заради меча, който ни заплашва в пустинята.
9 Corremos perigo para conseguir alimento, pois os bandidos do deserto nos atacam sem dó.
10 Кожата ни почерня като пещ от ужасния глад.
10 A fome nos faz queimar de febre, de modo que a nossa pele fica quente como um forno.
11 Изнасилваха жени в Сион, девиците — в юдовите градове.
11 Em Jerusalém e nas cidades de Judá, mulheres e moças foram violentadas.
12 С техните ръце бяха обесени първенците, старейшините не бяха почетени.
12 Os inimigos enforcaram os nossos líderes e desrespeitaram os nossos velhos.
13 Младежи носят воденични камъни, децата падат под товара на дървата.
13 Os nossos moços são forçados a trabalhar pesado nos moinhos; os meninos tropeçam, carregando feixes de lenha.
14 Старейшините не седят вече в портите, младежите се отказаха от песните си.
14 Os velhos não fazem mais as suas rodinhas nas praças, e os moços já não cantam mais.
15 Престана радостта на сърцето ни, хорото ни се обърна на жалеене.
15 A alegria fugiu do nosso coração; em lugar das nossas danças, ficou a tristeza.
16 Венецът падна от главата ни. О, горко ни, защото съгрешихме!
16 Nada sobrou daquilo que era o nosso orgulho. Nós pecamos e estamos condenados.
17 Заради това чезне сърцето ни, заради тези неща потъмняха очите ни,
17 O nosso coração está doente, e as lágrimas escurecem a nossa visão,
18 заради хълма Сион, който е опустошен; лисици ходят по него.
18 porque o monte Sião está abandonado, e as raposas andam pelas ruínas.
19 Но Ти, ГОСПОДИ, оставаш до века, Твоят престол е от поколение в поколение.
19 Mas tu, ó Senhor , reinas para sempre, tu dominas as gentes de todos os tempos.
20 Защо ни забравяш навеки, оставяш ни за дълго време?
20 Por que nos abandonaste por tanto tempo? Será que lembrarás de nós outra vez?
21 Върни ни, ГОСПОДИ, при Себе Си, за да се върнем; обнови дните ни както преди.
21 Faze com que voltemos a ti, ó Senhor , sim, faze-nos voltar! Faze com que a nossa vida seja outra vez como era antes.
22 Или ще ни отхвърлиш съвсем, ще ни се разгневиш напълно?
22 Ou será que nos rejeitaste para sempre? Será que a tua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.