Lucas 22
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 И наближаваше праздникът на безквасните хлебове, който се казва Пасха.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 И първосвещениците и книжниците търсеха как да го убият; защото се бояха от народа.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 И влезе Сатана в Юда, който се казваше Искариот, който беше от числото на дванадесетте;
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 и отиде и наговори се с първосвещениците и войводите как да им го предаде.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 И възрадваха се те, и нагласиха се да му дадат сребро.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 И даде обещание, и търсеше сгодно време да им го предаде без народа.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Дойде же денът на безквасните в който требваше да жертвуват пасхата.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 И проводи Петра и Иоана, и рече: Идете и пригответе ни да ядем пасхата.
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 А те му рекоха: Де искаш да приготвим?
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 А той им рече: Ето, щом влезете в града ще ви срещне человек който носи кърчаг с вода: идете след него в дома в който влезе,
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 и речете на стопанина на къщата: Учителът казва на тебе: Де е гостинната стая в която наедно с учениците си ще ям пасхата?
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 И той ще ви посочи горница голема постлана: там пригответе.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 И като отидоха намериха както им рече: и приготвиха пасхата.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 И когато дойде часът, седна на трапезата, и дванадесетте апостоли с него.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 И рече им: С желание пожелах да ям тази пасха с вас преди страданието си;
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 защото ви казвам че нема да ям вече от нея, докле се не изпълни в царството Божие.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 И като взе чашата, благодари и рече: Вземете това и разделете го помежду си;
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 защото ви казвам че нема да пия от плода на лозата докато не дойде царството Божие.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 И взе хлеб, и като благодари преломи го, даде им, и рече: Това е телото мое което се за вас дава: това правете за мое възпоминание.
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Така взе и чашата след вечерята, и рече: Тая чаша е новият завет с моята кръв която се за вас пролива.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Но, ето, ръката на тогоз който ме предава с мене е на трапезата.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 И Син Человечески отхожда според както е определено; но горко на тогоз человека чрез когото се предава!
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 И те наченаха да разискват помежду си кой ли от тех ще е този който ще стори това.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Стана още и препирня помежду им кого от тех ще имат за по-голем.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 А той им рече: Царете на народите господаруват над тех, и тези които ги владеят наричат се благодетели.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 А вие не така; но най-големият изпомежду ви да бъде както най-малкия, който началствува, както оногоз който слугува.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Защото кой е по-голем, който седи на трапезата ли, или който слугува? не този ли който седи? Но аз помежду вас съм като един който слугува.
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 А вие сте онези които устояхте с мене наедно в моите напасти.
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 За това аз вам завещавам царство както Отец ми завеща на мене;
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 за да ядете и да пиете на трапезата ми в царството мое, и да седнете на престоли да садите дванадесетте племена Израилеви.
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 И рече Господ: Симоне, Симоне, ето, Сатана ви изиска за да ви отсее като жито;
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 но аз се молих за тебе да не оскудее твоята вера; и ти когато се обърнеш утвърди братята си.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 И Петър му рече: Господи, готов съм с тебе наедно и в тъмница и на смърт да ида.
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 А той му рече: Казвам ти, Петре: Петелът днес нема да попее преди да се отречеш ти триж че ме не познаваш.
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 И рече им: Когато ви пратих без кесия, без тържик, и без обуща, останахте ли лишени от нещо? А те рекоха: От нищо.
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Тогаз им рече: Но сега който има кесия да я вземе със себе си, така и тържик, и който нема, нека продаде дрехата си и нека купи нож;
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 защото ви казвам че още и това писаното требва да се изпълни на мене: «И с беззаконните се счете,» защото писаните за мене вземат край.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 И те рекоха: Господи, ето тука два ножа. А той им рече: Доволно са.
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 И излезе та отиде по обичай на гората Елеонска; отидоха след него и учениците му.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 И като дойде на местото, рече им: Молете се да не впаднете в изкушение.
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 И той се отлъчи от тех колкото един хвърлей камик, и коленичи, и молеше се,
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 и думаше: Отче, ако щеш, да ме заминеш с тази чаша; обаче не моята воля, но твоята да бъде.
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 И яви му се ангел от небето та го укрепяваше.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 И понеже бе в тъга молеше се по-усърдно; и потта му стана както капки кръв които капеха на земята.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 И като стана от молбата, дойде при учениците си и намери ги заспали от скърб;
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 и рече им: Защо спите? Станете та се молете, за да не впаднете в изкушение.
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 И когато още говореше той, ето народ, и този който се наричаше Юда, един от дванадесетте, вървеше напред тех, и приближи при Исуса да го целуне.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 А Исус му рече: Юдо, с целуване ли предаваш Сина Человеческаго?
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 И тези които беха с Исуса, като видеха това що имаше да стане, рекоха му: Господи, да ударим ли с ножа?
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 И един от тех удари първосвещениковия раб и отреза му десното ухо.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 А Исус отговори и рече: Оставете до тука; и допре се до ухото му и го изцели.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 И рече Исус на първосвещениците и на войводите на храма и на старейшините що беха дошли върх него: Като на разбойник ли излезохте с ножове и сопи?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Всеки ден бех с вас в храма, и не прострехте ръце на мене. Но това е вашият час и властта на тъмнината.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 И като го хванаха, заведоха го, и въведоха го в дома на първосвещеника. А Петър идеше след него от далеч.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 И наклали беха огън насред двора та беха наседали; и Петър седеше между тех.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 И вижда го една слугиня че седи до огъня, вгледа се в него, и рече: И този беше с него.
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 А той се отрече от него и рече: Жено, не го зная.
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 И след малко друг един го виде и рече: И ти си от тех. А Петър рече: Человече, не съм.
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 И като се мина до един час, друг некой потвърдяваше и казваше: Наистина и този беше с него; защото е Галилеянин.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 А Петър рече: Человече, не зная що казваш; и тоз час още като говореше той, петелът попе.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 И обърна се Господ та погледна Петра; и смисли Петър речта Господня що му рече че: Преди да пее петелът ще се отречеш от мене триж.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 И излезе Петър вън и плака горко.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 И мъжете които държеха Исуса ругаеха му се и го биеха.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 И като го прикриваха, удряха го по лицето и го питаха и казваха: Проречи, кой е що те удари?
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 И други много хули казваха върх него.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 И като съмна, събраха се старейшините народни, първосвещениците и книжниците, та го изведоха на събора си,
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 и му рекоха: Кажи ни: Ти ли си Христос? И рече им: Ако ви кажа, нема да повервате;
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 а ако ви питам, не ще ми отговорите, нито ще ме пуснете.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 От нине Син Человечески ще бъде седещ отдесно на силата Божия
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 И всичките рекоха: Ти прочее Син Божий ли си? А той им рече: Вие казвате право че съм аз. Божия.
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 А те рекоха: Що ни требва още свидетелство? защото ние сами чухме от устата му.
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.