Jó 30
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs NVT
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 “Agora, porém, os mais jovens zombam de mim, rapazes cujos pais não são dignos de correr com meus cães pastores.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que me serve a força deles? Seu vigor já desapareceu!
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 Enfraquecidos pela pobreza e pela fome, roem a terra seca, em regiões sombrias e desoladas.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Colhem ervas silvestres entre os arbustos e comem as raízes das giestas.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 São expulsos, aos gritos, da companhia das pessoas, como se fossem ladrões.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Agora, moram em desfiladeiros medonhos, em cavernas e entre as rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Uivam como animais no meio dos arbustos e ajuntam-se debaixo dos espinheiros.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 São gente insensata, sem nome nem valor; foram expulsos da terra.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 “Agora, divertem-se às minhas custas! Sou alvo de piadas e canções vulgares.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Desprezam-me e ficam longe de mim; só se aproximam para cuspir em meu rosto.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Pois Deus cortou a corda de meu arco; já que ele me humilhou, eles não se refreiam mais.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 Essa gente desprezível se opõe a mim abertamente; lançam-me de um lado para o outro e planejam minha desgraça.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Bloqueiam meu caminho e fazem de tudo para me destruir. Sabem que não tenho quem me ajude;
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 atacam-me de todos os lados. Quando estou caído, lançam-se sobre mim;
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 vivo aterrorizado. O vento carregou minha honra; minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 “Agora, minha vida se esvai; a aflição me persegue durante o dia.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 A noite corrói meus ossos; a dor que me atormenta não descansa.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Com mão forte, Deus agarra minha roupa; pega-me pela gola de minha túnica.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Lança-me na lama; não passo de pó e cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; fico em pé diante de ti, mas não me dás atenção.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tu me tratas com crueldade e usas teu poder para me perseguir.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Tu me lanças no redemoinho e me destróis na tempestade.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 E sei que me envias para a morte, para o destino de todos os que vivem.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 “Por certo, ninguém se voltaria contra os necessitados, quando clamam por socorro em suas dificuldades.
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Acaso eu não chorava pelos aflitos? Não me angustiava pelos pobres?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Esperava o bem, mas em seu lugar veio o mal; aguardava a luz, mas em seu lugar veio a escuridão.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 Meu coração está agitado e não sossega; dias de aflição me atormentam.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Ando nas sombras, sem a luz do sol; levanto-me em praça pública e clamo por socorro.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Contudo, sou considerado irmão dos chacais e companheiro das corujas.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 Minha pele escureceu, e meus ossos ardem de febre.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Minha harpa toca canções fúnebres, e minha flauta acompanha os que choram.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.