Jó 30
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ACF
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 Agora, porém, se riem de mim os de menos idade do que eu, cujos pais eu teria desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que também me serviria a força das mãos daqueles, cujo vigor se tinha esgotado?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 De míngua e fome se debilitaram; e recolhiam-se para os lugares secos, tenebrosos, assolados e desertos.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Apanhavam malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento eram as raízes dos zimbros.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 Do meio dos homens eram expulsos, e gritavam contra eles, como contra o ladrão;
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Para habitarem nos barrancos dos vales, e nas cavernas da terra e das rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Bramavam entre os arbustos, e ajuntavam-se debaixo das urtigas.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 Eram filhos de doidos, e filhos de gente sem nome, e da terra foram expulsos.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 Agora, porém, sou a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Abominam-me, e fogem para longe de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Porque Deus desatou a sua corda, e me oprimiu, por isso sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À direita se levantam os moços; empurram os meus pés, e preparam contra mim os seus caminhos de destruição.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Desbaratam-me o caminho; promovem a minha miséria; contra eles não há ajudador.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha, e revolvem-se entre a assolação.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Sobrevieram-me pavores; como vento perseguem a minha honra, e como nuvem passou a minha felicidade.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 E agora derrama-se em mim a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 De noite se me traspassam os meus ossos, e os meus nervos não descansam.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Pela grandeza do meu mal está desfigurada a minha veste, que, como a gola da minha túnica, me cinge.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Lançou-me na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 Clamo a ti, porém, tu não me respondes; estou em pé, porém, para mim não atentas.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tornaste-te cruel contra mim; com a força da tua mão resistes violentamente.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e derretes-me o ser.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Porque eu sei que me levarás à morte e à casa do ajuntamento determinada a todos os viventes.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 Porém não estenderá a mão para o túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Porventura não chorei sobre aquele que estava aflito, ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Todavia aguardando eu o bem, então me veio o mal, esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 As minhas entranhas fervem e não estão quietas; os dias da aflição me surpreendem.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Denegrido ando, porém não do sol; levantando-me na congregação, clamo por socorro.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Irmão me fiz dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 Enegreceu-se a minha pele sobre mim, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 A minha harpa se tornou em luto, e o meu órgão em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.