Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 Mas agora se riem de mim os de menos idade do que eu, e cujos pais eu teria desdenhado de pôr ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que também me serviria a força das suas mãos, homens cujo vigor já pereceu?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 De míngua e fome se debilitaram; roem os lugares secos, desde muito em ruínas e desolados.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Apanham malvas e folhas dos arbustos e se sustentam de raízes de zimbro.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 Do meio dos homens são expulsos; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão;
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 habitam nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Bramam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 São filhos de doidos, raça infame, e da terra são escorraçados.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 Mas agora sou a sua canção de motejo e lhes sirvo de provérbio.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Abominam-me, fogem para longe de mim e não se abstêm de me cuspir no rosto.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Porque Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; pelo que sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À direita se levanta uma súcia, e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Arruínam a minha vereda, promovem a minha calamidade; gente para quem já não há socorro.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante entre as ruínas.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Sobrevieram-me pavores, como pelo vento é varrida a minha honra; como nuvem passou a minha felicidade.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 Agora, dentro de mim se me derrama a alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 A noite me verruma os ossos e os desloca, e não descansa o mal que me rói.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha veste, mal que me cinge como a gola da minha túnica.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Deus, tu me lançaste na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 Clamo a ti, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tu foste cruel comigo; com a força da tua mão tu me combates.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Levantas-me sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; dissolves-me no estrondo da tempestade.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todo vivente.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 De um montão de ruínas não estenderá o homem a mão e na sua desventura não levantará um grito por socorro?
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Acaso, não chorei sobre aquele que atravessava dias difíceis ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Aguardava eu o bem, e eis que me veio o mal; esperava a luz, veio-me a escuridão.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Ando de luto, sem a luz do sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 Enegrecida se me cai a pele, e os meus ossos queimam em febre.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Por isso, a minha harpa se me tornou em prantos de luto, e a minha flauta, em voz dos que choram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.