Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 "Mas agora eles zombam de mim, homens mais jovens que eu, homens cujos pais eu teria rejeitado, não lhes permitindo sequer estar com os cães de guarda do rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que me serviria a força de suas mãos, já que desapareceu o seu vigor?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 Desfigurados de tanta necessidade e fome, perambulavam pela terra ressequida, em sombrios e devastados desertos.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Nos campos de mato rasteiro colhiam ervas, e a raiz da giesta era a sua comida.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 Da companhia dos amigos foram expulsos aos gritos, como se fossem ladrões.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Foram forçados a morar nos leitos secos dos rios, entre as rochas e nos buracos da terra.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Rugiam entre os arbustos e se encolhiam sob a vegetação.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 Prole desprezível e sem nome, foram expulsos da terra.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 "E agora os filhos deles zombam de mim com suas canções; tornei-me um provérbio entre eles.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Eles me detestam e se mantêm à distância; não hesitam em cuspir em meu rosto.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Agora que Deus afrouxou a corda do meu arco e me afligiu, eles ficam sem freios na minha presença.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À direita os embrutecidos me atacam; preparam armadilhas para os meus pés, e constroem rampas de cerco contra mim.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Destroem o meu caminho; conseguem destruir-me, sem a ajuda de ninguém.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Avançam como através de uma grande brecha; arrojam-se entre as ruínas.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Pavores apoderam-se de mim; a minha dignidade é levada como pelo vento, a minha segurança se desfaz como nuvem.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 "E agora esvai-se a minha vida; estou preso a dias de sofrimento.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 A noite penetra os meus ossos; minhas dores me corroem sem cessar.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Em seu grande poder Deus é como a minha roupa; ele me envolve como a gola da minha veste.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Lança-me na lama, e sou reduzido a pó e cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 "Clamo a ti, ó Deus, mas não respondes; fico de pé, mas apenas olhas para mim.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Contra mim te voltas com dureza e me atacas com a força de tua mão.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Tu me apanhas e me levas contra o vento, e me jogas de um lado a outro na tempestade.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Sei que me farás descer até a morte, ao lugar destinado a todos os viventes.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 "A verdade é que ninguém dá a mão ao homem arruinado, quando este, em sua aflição, grita por socorro.
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Não é certo que chorei por causa dos que passavam dificuldade? E que a minha alma entristeceu-se por causa dos pobres?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Mesmo assim, quando eu esperava o bem, veio o mal; quando eu procurava luz, vieram trevas.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 Nunca pára a agitação dentro de mim; dias de sofrimento me confrontam.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Perambulo escurecido, mas não pelo sol; levanto-me na assembléia e clamo por ajuda.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Tornei-me irmão dos chacais, companheiro das corujas.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 Minha pele escurece e cai; meu corpo queima de febre.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Minha harpa está afinada para cantos fúnebres, e minha flauta para o som de pranto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.