Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 “Mas agora homens mais moços do que eu zombam de mim. Os pais deles não valem nada; eu não poria essa gente nem com os cachorros que cuidam do meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que me serviria a força dos seus braços? São homens magros,
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 enfraquecidos de tanto passar fome e miséria. À noite, na solidão de lugares desertos, eles têm de roer raízes secas.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Pegam ervas e cascas de árvores e se alimentam de raízes que não servem para comer.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 São expulsos do meio das pessoas, que os espantam, aos gritos, como se eles fossem ladrões.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Têm de morar em barrancos medonhos, em cavernas ou nas rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Uivam no meio das moitas e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 Raça inútil, gente sem nome, são enxotados do país.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 “Mas agora essa gente vem e zomba de mim; para eles eu não passo de uma piada.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Sentem nojo de mim e se afastam e chegam até a me cuspir na cara.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Deus me enfraqueceu e me humilhou, e por isso, furiosos, eles se viram contra mim.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 Essa raça de gente ruim me ataca, me faz correr e procura acabar comigo.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Eles não deixam que eu fuja, procuram me destruir, e ninguém os faz parar.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Entram por uma brecha da muralha e no meio das ruínas se jogam contra mim.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Eu fico apavorado. A minha honra foi como que varrida para longe pelo vento; a minha prosperidade passou como se fosse uma nuvem.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 “Agora já não tenho vontade de viver; o desespero tomou conta de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 De noite os ossos me doem muito; a dor que me atormenta não para.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Deus me agarrou pela garganta com tanta violência, que desarrumou a minha roupa.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Ele me atirou na lama; eu não valho mais do que o pó ou a cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 “Ó Deus, eu clamo pedindo a tua ajuda, e não me respondes; eu oro a ti, e não te importas comigo.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tu me tratas com crueldade e me persegues com todo o teu poder.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Fazes com que o vento me carregue e numa tempestade violenta me jogas de um lado para outro.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Bem sei que me levarás à Terra da Morte, o lugar de encontro marcado para todos os vivos.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 Por que atacas um homem arruinado, que não pode fazer nada, a não ser pedir piedade?
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Por acaso, não chorei com as pessoas aflitas? Será que não tive pena dos pobres?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Eu esperava a felicidade, e veio a desgraça; eu aguardava a luz, e chegou a escuridão.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 “O meu coração está agitado e não descansa; só tenho vivido dias de aflição.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Levo uma vida triste, como um dia sem sol; eu me levanto diante de todos e peço ajuda.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 A minha voz é um gemido triste, como os uivos do lobo ou os gritos do avestruz.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 A minha pele está ficando preta, e o meu corpo queima de febre.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Eu costumava ouvir a música alegre de liras e flautas, mas agora só escuto gente chorando e soluçando.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.