Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 Mas agora zombam de mim os de menos idade do que eu, cujos pais teria eu desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 Pois de que me serviria a força das suas mãos, homens nos quais já pereceu o vigor?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 De míngua e fome emagrecem; andam roendo pelo deserto, lugar de ruínas e desolação.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Apanham malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento são as raízes dos zimbros.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 São expulsos do meio dos homens, que gritam atrás deles, como atrás de um ladrão.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Têm que habitar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e dos penhascos.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Bramam entre os arbustos, ajuntam-se debaixo das urtigas.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 São filhos de insensatos, filhos de gente sem nome; da terra foram enxotados.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 Mas agora vim a ser a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Eles me abominam, afastam-se de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Porquanto Deus desatou a minha corda e me humilhou, eles sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À direita levanta-se gente vil; empurram os meus pés, e contra mim erigem os seus caminhos de destruição.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Estragam a minha vereda, promovem a minha calamidade; não há quem os detenha.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Vêm como por uma grande brecha, por entre as ruínas se precipitam.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Sobrevieram-me pavores; é perseguida a minha honra como pelo vento; e como nuvem passou a minha felicidade.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 E agora dentro de mim se derrama a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 De noite me são traspassados os ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Pela violência do mal está desfigurada a minha veste; como a gola da minha túnica, me aperta.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Ele me lançou na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me em pé, e não atentas para mim.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tornas-te cruel para comigo; com a força da tua mão me persegues.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves-me na tempestade.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Pois eu sei que me levarás à morte, e à casa do ajuntamento destinada a todos os viventes.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 Contudo não estende a mão quem está a cair? ou não clama por socorro na sua calamidade?
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Não chorava eu sobre aquele que estava aflito? ou não se angustiava a minha alma pelo necessitado?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Todavia aguardando eu o bem, eis que me veio o mal, e esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 As minhas entranhas fervem e não descansam; os dias da aflição me surpreenderam.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Denegrido ando, mas não do sol; levanto-me na congregação, e clamo por socorro.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Tornei-me irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 A minha pele enegrece e se me cai, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Pelo que se tornou em pranto a minha harpa, e a minha flauta em voz dos que choram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.