Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 “Mas agora zombam de mim os que têm menos idade do que eu, cujos pais eu não teria aceito nem para colocar ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 De que também me serviria a força de suas mãos, se eles são homens cujo vigor já desapareceu?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 Enfraqueceram de tanto passar fome e necessidade; roem a terra seca, desde muito em ruínas e desolada.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Apanham malvas e folhas de arbustos e se alimentam de raízes de zimbro.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 São expulsos do meio das pessoas; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão.
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 Têm de morar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Uivam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 São filhos de doidos, gente sem nome, e são escorraçados da terra.”
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 “Mas agora sou a canção de deboche dessa gente; sirvo de provérbio no meio deles.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Eles me detestam, fogem para longe de mim e não têm receio de me cuspir no rosto.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; por isso, sacudiram de si o freio diante de mim.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À minha direita se levanta um bando e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Arruínam o meu caminho; promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante no meio das ruínas.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Sobrevieram-me pavores; a minha honra é como que varrida pelo vento; como nuvem passou a minha felicidade.”
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 “Agora a minha alma se derrama dentro de mim; os dias da aflição se apoderam de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 A noite perfura os meus ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha roupa; este mal me envolve como a gola da minha túnica.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Deus me lançou na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.”
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tu foste cruel comigo; e, com a força da tua mão, me atacas.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Tu me levantas sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; no estrondo da tempestade me jogas de um lado para outro.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todos os vivos.”
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 “Não é fato que de um montão de ruínas um homem estenderá a sua mão? E, na sua desventura, não levantará um grito por socorro?
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Por acaso, não chorei por aquele que atravessava dias difíceis? Não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Quando eu esperava o bem, eis que me veio o mal; esperava a luz, e veio a escuridão.”
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 “O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Tenho a pele queimada, mas não pelo sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 A minha pele escurece e cai; os meus ossos queimam de febre.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 Por isso, a minha harpa é usada para fazer lamentações, e a minha flauta, para acompanhar os que choram.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.