Jó 30

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs BKJ

Sair da comparação
1 En nou lag hulle wat jonger is as ek, my uit -- mense wie se vaders ek te min geag het om by my herdershonde te sit.
1 Mas agora, aqueles que são mais jovens do que eu estão rindo de mim, cujos pais eu teria recusado deixar com os cães de meu rebanho.
2 Wat sou die krag van hulle hande my ook baat? Die frisse lewenskrag het by hulle verlore gegaan.
2 Sim, para onde poderia a força de suas mãos me acrescentar, em quem a idade avançada havia perecido?
3 Hulle is uitgeput deur gebrek en honger, hulle wat die dor land afknaag in die donkerheid van woestheid en verwoesting;
3 Por necessidade e fome eles estiveram solitários; fugindo para dentro do deserto em tempos passados, assolado e devastado.
4 hulle wat die soutkruid afpluk by die bossies, en die besemboswortel is hulle brood.
4 Eles cortavam malvas dos arbustos, e raízes de zimbro para lhes alimentar.
5 Uit die samelewing word hulle weggejaag; die mense skreeu oor hulle soos oor 'n dief.
5 Eles eram expulsos do meio dos homens (e gritavam atrás deles como atrás de um ladrão),
6 In die afgryslike klowe moet hulle woon, in gate in die grond en in rotse.
6 para habitarem nos penhascos dos vales, nas cavernas da terra e nas rochas.
7 Tussen die bossies skreeu hulle, onder brandnekels kruip hulle bymekaar --
7 Entre os arbustos eles zurravam; debaixo das urtigas eles se ajuntavam.
8 dwase, ja, eerlose mense wat met 'n sweep uit die land geslaan word.
8 Eles eram filhos de tolos, sim, filhos de homens da base; eram mais vis do que a terra.
9 En nou het ek hulle spotlied geword en die onderwerp van hulle gepraat.
9 E agora eu sou a sua canção, sim, eu sou o seu motivo de riso.
10 Hulle het 'n afsku van my, staan op 'n afstand van my af en ontsien nie om my in die gesig te spuug nie.
10 Eles me abominam, fogem para longe de mim, e não se poupam em cuspir na minha face.
11 Want Hy het my boogsnaar losgemaak en my verneder; so het hulle dan teenoor my die teuel laat skiet.
11 Porque ele soltou meu cordão, e me afligiu, eles também soltaram o freio diante de mim.
12 Aan die regterhand staan die gespuis op; hulle stoot my voete weg en gooi hul onheilspaaie teen my op.
12 À minha mão direita levanta-se a juventude; eles empurram meus pés para longe, e levantam contra mim os caminhos de sua destruição.
13 My pad verniel hulle, hulle help om my te laat val sonder dat hulle self 'n helper het.
13 Eles deterioram o meu caminho; promovem a minha calamidade; eles não têm ajudador.
14 Soos deur 'n wye bres kom hulle; te midde van die puinhope kom hulle aanrol.
14 Eles vieram sobre mim como uma grande destruição de águas; na assolação eles rolaram sobre mim.
15 Verskrikkinge is teen my gerig; hulle vervolg my hoogheid soos die wind, en soos 'n wolk het my geluk verbygegaan.
15 Terrores vêm sobre mim; eles perseguem minha alma como o vento; e minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 Daarom stort my siel hom nou uit in my; dae van ellende hou my vas.
16 E agora minha alma se derrama sobre mim; os dias de aflição se apoderaram de mim.
17 Die nag deurboor my gebeente, en dit val van my af; en my knaende pyne rus nooit nie.
17 Meus ossos são perfurados dentro de mim no período da noite, e meus tendões não têm descanso.
18 Deur goddelike oormag is my kleed ontredder; soos die kraag van my lyfrok omspan dit my.
18 Pela grande força da minha enfermidade minhas vestes mudaram; elas grudam em mim como a gola da minha túnica.
19 Hy het my in die modder gewerp, en ek het soos stof en as geword.
19 Ele me lançou na lama, e eu me tornei como pó e cinzas.
20 Ek roep U aan om hulp, maar U antwoord my nie; ek staan daar, en U staar my aan.
20 Eu clamo a ti, e tu não me ouves; levanto-me, e tu não me consideras.
21 U is jeens my verander in 'n onbarmhartige; deur die sterkte van u hand behandel U my as vyand.
21 Tornaste-te cruel para mim; com tua mão forte tu te opões contra mim.
22 U hef my op die wind, laat my daarop ry; en U laat my vergaan in stormgedruis.
22 Tu me elevas ao vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves o meu bem.
23 Want ek weet: U wil my na die dood toe bring en na die huis waar al wat lewe, saamkom.
23 Porque eu sei que me levarás à morte, e à casa determinada a todos os viventes.
24 Maar sal iemand by die ineenstorting nie nog die hand uitsteek of by sy ondergang om die rede om hulp roep nie?
24 Porém ele não estenderá sua mão ao túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 Of het ek nie geween oor hom wat harde dae het nie? Was my siel nie bekommerd oor die behoeftige nie?
25 Não chorei por aquele que estava atribulado; não se afligiu a minha alma pelo pobre?
26 Want ek het op die goeie gehoop, en onheil het gekom; en ek het gewag op lig, en donkerheid het gekom.
26 Quando eu procurei pelo bem, o mal veio sobre mim; e quando eu esperei pela luz, vieram trevas.
27 My ingewande kook sonder ophou; dae van ellende het my teëgekom.
27 As minhas entranhas ferveram, e não descansaram; os dias da aflição me impediram.
28 Ek gaan daarheen in die rou, sonder son; ek staan op in die vergadering, ek roep om hulp.
28 Saí pranteando sem o sol; levantei-me e clamei na congregação.
29 Ek het 'n broer geword vir die jakkalse en 'n vriend vir die volstruise.
29 Eu sou um irmão para dragões, e companhia para corujas.
30 My vel het swart geword en val van my af, en my gebeente gloei van hitte.
30 Minha pele está preta sobre mim, e meus ossos estão queimados pelo calor.
31 So het dan my siter 'n rouklag geword en my fluit 'n stem van die wat ween.
31 A minha harpa também se tornou em pranto, e o meu órgão na voz dos que choram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.