Jó 19
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARC
1 Maar Job het geantwoord en gesê:
1 Respondeu, porém, Jó e disse:
2 Hoe lank sal julle my siel kwel en my met woorde verbrysel?
2 Até quando entristecereis a minha alma e me quebrantareis com palavras?
3 Nou tien maal al doen julle my smaadheid aan, mishandel julle my sonder om julle te skaam.
3 Já dez vezes me envergonhastes; vergonha não tendes de contra mim vos endurecerdes.
4 En het ek ook werklik my misgaan, dan bly my fout by my.
4 Embora haja eu, na verdade, errado, comigo ficará o meu erro.
5 As julle jul werklik teen my wil groot maak en teen my my smaadheid wil bewys,
5 Se deveras vos levantais contra mim e me arguís pelo meu opróbrio,
6 weet dan dat God my onregverdig behandel het en met sy net my rondom ingesluit het.
6 sabei agora que Deus é que me transtornou e com a sua rede me cercou.
7 As ek roep: Geweld! dan word ek nie verhoor nie; ek roep om hulp, maar daar is geen reg nie.
7 Eis que clamo: Violência! Mas não sou ouvido; grito: Socorro! Mas não há justiça.
8 Hy het my weg toegemuur, sodat ek nie verby kan nie; en oor my paaie het Hy duisternis gesprei.
8 O meu caminho ele entrincheirou, e não posso passar; e nas minhas veredas pôs trevas.
9 My eer het Hy van my afgetrek en die kroon van my hoof weggeneem.
9 Da minha honra me despojou; e tirou-me a coroa da minha cabeça.
10 Hy werp my aan alle kante omver, en -- daar gaan ek! En Hy het my verwagting uitgeruk soos 'n boom.
10 Quebrou-me de todos os lados, e eu me vou; e arrancou a minha esperança, como a uma árvore.
11 Ook het Hy sy toorn teen my laat ontvlam en my beskou as een van sy vyande.
11 E fez inflamar contra mim a sua ira e me reputou para consigo como um de seus inimigos.
12 As een man kom sy skare aan en baan 'n pad vir hulle teen my, en hulle slaan die laer op rondom my tent.
12 Juntas vieram as suas tropas, e prepararam contra mim o seu caminho, e se acamparam ao redor da minha tenda.
13 My broers het Hy ver van my verwyder, en my bekendes het vir my heeltemal vreemd geword.
13 Pôs longe de mim a meus irmãos, e os que me conhecem deveras me estranharam.
14 My nabestaandes ontbreek, en my vertroudes het my vergeet.
14 Os meus parentes me deixaram, e os meus conhecidos se esqueceram de mim.
15 My bywoners en my slavinne beskou my as 'n vreemde; 'n onbekende het ek geword in hulle oë.
15 Os meus domésticos e as minhas servas me reputaram como um estranho; vim a ser um estrangeiro aos seus olhos.
16 Ek roep my slaaf, maar hy antwoord nie; met my mond moet ek hom smeek.
16 Chamei a meu criado, e ele me não respondeu; cheguei a suplicar com a minha boca.
17 My asem is vir my vrou hinderlik, en my slegte reuk vir die kinders van my moeder se skoot.
17 O meu bafo se fez estranho a minha mulher; e a minha súplica, aos filhos do meu corpo.
18 Selfs jong seuns minag my; wil ek opstaan, dan spot hulle met my.
18 Até os rapazes me desprezam, e, levantando-me eu, falam contra mim.
19 Al my vertroude vriende het 'n afsku van my; en die wat ek liefgehad het, het hulle teen my gekeer.
19 Todos os homens do meu secreto conselho me abominam, e até os que eu amava se tornaram contra mim.
20 My gebeente kleef aan my vel en aan my vlees, en ek het slegs met my tandvlees ontsnap.
20 Os meus ossos se apegaram à minha pele e à minha carne, e escapei só com a pele dos meus dentes.
21 Ontferm julle oor my, ontferm julle oor my, o my vriende, want die hand van God het my getref!
21 Compadecei-vos de mim, amigos meus, compadecei-vos de mim, porque a mão de Deus me tocou.
22 Waarom vervolg julle my, soos God, en word nie versadig van my vlees nie?
22 Por que me perseguis assim como Deus, e da minha carne vos não fartais?
23 Ag, mag my woorde tog maar opgeskrywe, mag hulle maar in 'n boek opgeteken word --
23 Quem me dera, agora, que as minhas palavras se escrevessem! Quem me dera que se gravassem num livro!
24 met 'n ystergriffel en lood -- vir altyd in 'n rots ingekap!
24 E que, com pena de ferro e com chumbo, para sempre fossem esculpidas na rocha!
25 Maar ek, ek weet: My Verlosser leef; en Hy sal as laaste oor die stof opstaan.
25 Porque eu sei que o meu Redentor vive, e que por fim se levantará sobre a terra.
26 En nadat hulle so my vel afgeskeur het, sal ek nogtans uit my vlees God aanskou;
26 E depois de consumida a minha pele, ainda em minha carne verei a Deus.
27 Hom wat ,k sal aanskou my ten goede, en my oë -- en geen vreemde nie -- sal sien, My niere versmag van verlange in my binneste.
27 Vê-lo-ei por mim mesmo, e os meus olhos, e não outros, o verão; e, por isso, o meu coração se consome dentro de mim.
28 As julle sê: Hoe sal ons hom vervolg, aangesien die wortel van die saak in hom gevind is! --
28 Na verdade, que devíeis dizer: Por que o perseguimos? Pois a raiz da acusação se acha em mim.
29 vrees dan vir die swaard, want grimmigheid is een van die oortredinge wat die swaard verdien, sodat julle kan weet dat daar 'n oordeel is.
29 Temei vós mesmos a espada; porque o furor traz os castigos da espada, para saberdes que há um juízo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.