Jó 19
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARA
1 Maar Job het geantwoord en gesê:
1 Então, respondeu Jó:
2 Hoe lank sal julle my siel kwel en my met woorde verbrysel?
2 Até quando afligireis a minha alma e me quebrantareis com palavras?
3 Nou tien maal al doen julle my smaadheid aan, mishandel julle my sonder om julle te skaam.
3 Já dez vezes me vituperastes e não vos envergonhais de injuriar-me.
4 En het ek ook werklik my misgaan, dan bly my fout by my.
4 Embora haja eu, na verdade, errado, comigo ficará o meu erro.
5 As julle jul werklik teen my wil groot maak en teen my my smaadheid wil bewys,
5 Se quereis engrandecer-vos contra mim e me arguis pelo meu opróbrio,
6 weet dan dat God my onregverdig behandel het en met sy net my rondom ingesluit het.
6 sabei agora que Deus é que me oprimiu e com a sua rede me cercou.
7 As ek roep: Geweld! dan word ek nie verhoor nie; ek roep om hulp, maar daar is geen reg nie.
7 Eis que clamo: violência! Mas não sou ouvido; grito: socorro! Porém não há justiça.
8 Hy het my weg toegemuur, sodat ek nie verby kan nie; en oor my paaie het Hy duisternis gesprei.
8 O meu caminho ele fechou, e não posso passar; e nas minhas veredas pôs trevas.
9 My eer het Hy van my afgetrek en die kroon van my hoof weggeneem.
9 Da minha honra me despojou e tirou-me da cabeça a coroa.
10 Hy werp my aan alle kante omver, en -- daar gaan ek! En Hy het my verwagting uitgeruk soos 'n boom.
10 Arruinou-me de todos os lados, e eu me vou; e arrancou-me a esperança, como a uma árvore.
11 Ook het Hy sy toorn teen my laat ontvlam en my beskou as een van sy vyande.
11 Inflamou contra mim a sua ira e me tem na conta de seu adversário.
12 As een man kom sy skare aan en baan 'n pad vir hulle teen my, en hulle slaan die laer op rondom my tent.
12 Juntas vieram as suas tropas, prepararam contra mim o seu caminho e se acamparam ao redor da minha tenda.
13 My broers het Hy ver van my verwyder, en my bekendes het vir my heeltemal vreemd geword.
13 Pôs longe de mim a meus irmãos, e os que me conhecem, como estranhos, se apartaram de mim.
14 My nabestaandes ontbreek, en my vertroudes het my vergeet.
14 Os meus parentes me desampararam, e os meus conhecidos se esqueceram de mim.
15 My bywoners en my slavinne beskou my as 'n vreemde; 'n onbekende het ek geword in hulle oë.
15 Os que se abrigam na minha casa e as minhas servas me têm por estranho, e vim a ser estrangeiro aos seus olhos.
16 Ek roep my slaaf, maar hy antwoord nie; met my mond moet ek hom smeek.
16 Chamo o meu criado, e ele não me responde; tenho de suplicar-lhe, eu mesmo.
17 My asem is vir my vrou hinderlik, en my slegte reuk vir die kinders van my moeder se skoot.
17 O meu hálito é intolerável à minha mulher, e pelo mau cheiro sou repugnante aos filhos de minha mãe.
18 Selfs jong seuns minag my; wil ek opstaan, dan spot hulle met my.
18 Até as crianças me desprezam, e, querendo eu levantar-me, zombam de mim.
19 Al my vertroude vriende het 'n afsku van my; en die wat ek liefgehad het, het hulle teen my gekeer.
19 Todos os meus amigos íntimos me abominam, e até os que eu amava se tornaram contra mim.
20 My gebeente kleef aan my vel en aan my vlees, en ek het slegs met my tandvlees ontsnap.
20 Os meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne, e salvei-me só com a pele dos meus dentes.
21 Ontferm julle oor my, ontferm julle oor my, o my vriende, want die hand van God het my getref!
21 Compadecei-vos de mim, amigos meus, compadecei-vos de mim, porque a mão de Deus me atingiu.
22 Waarom vervolg julle my, soos God, en word nie versadig van my vlees nie?
22 Por que me perseguis como Deus me persegue e não cessais de devorar a minha carne?
23 Ag, mag my woorde tog maar opgeskrywe, mag hulle maar in 'n boek opgeteken word --
23 Quem me dera fossem agora escritas as minhas palavras! Quem me dera fossem gravadas em livro!
24 met 'n ystergriffel en lood -- vir altyd in 'n rots ingekap!
24 Que, com pena de ferro e com chumbo, para sempre fossem esculpidas na rocha!
25 Maar ek, ek weet: My Verlosser leef; en Hy sal as laaste oor die stof opstaan.
25 Porque eu sei que o meu Redentor vive e por fim se levantará sobre a terra.
26 En nadat hulle so my vel afgeskeur het, sal ek nogtans uit my vlees God aanskou;
26 Depois, revestido este meu corpo da minha pele, em minha carne verei a Deus.
27 Hom wat ,k sal aanskou my ten goede, en my oë -- en geen vreemde nie -- sal sien, My niere versmag van verlange in my binneste.
27 Vê-lo-ei por mim mesmo, os meus olhos o verão, e não outros; de saudade me desfalece o coração dentro de mim.
28 As julle sê: Hoe sal ons hom vervolg, aangesien die wortel van die saak in hom gevind is! --
28 Se disserdes: Como o perseguiremos? E: A causa deste mal se acha nele,
29 vrees dan vir die swaard, want grimmigheid is een van die oortredinge wat die swaard verdien, sodat julle kan weet dat daar 'n oordeel is.
29 temei, pois, a espada, porque tais acusações merecem o seu furor, para saberdes que há um juízo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.