1 Көпчиликтин айрилип ялғуз жүргән киши һаман өз нәпсигә чоғ тартар;
2 Ахмақ йорутулушқа қизиқмас;
3 Яман киши кәлсә, нәпрәтму пәйда болар;
4 Адәмниң сөзлири чоңқур суларға охшар;
5 Яманға ян бесишқа,
6 Ахмақниң ләвлири уни җедәлгә башлар;
7 Ахмақниң ағзи өз бешиға һалакәттур;
8 Ғәйвәтхорниң сөзлири һәр хил назу-немәтләрдәк,
9 Ишида һорун болған кишиму,
10 Пәрвәрдигарниң нами мәзмут мунардур;
11 Бай адәм мал-дуниясини «мустәһкәм шәһирим» дәп биләр;
12 Битчит болуштин авал, көңүлгә тәкәббурлуқ келәр;
13 Сөзни аңлимай туруп, алдирап җавап бәргән,
14 Тәндики ағриқ азавиға адәмниң өз роһи бәрдашлиқ бәргүзәр;
15 Йорутулғанниң қәлби билимгә еришмәктә,
16 Соғат өз егисигә ишикни дағдам ечип берәр;
17 Дәва қилғанда, авал сөзлигүчиниң сөзлири орунлуқ көрүнәр;
18 Чәк ташлаш җедәлләрни түгитәр;
19 Рәнҗигән қериндашниң көңлини елиш мустәһкәм шәһәрни елиштинму тәс;
20 Адәм дурус сөзлигәнлигидин қосиғи тоқ болар;
21 Һаят-мамат тилниң илкидидур;
22 Хотунни таллап алған киши яхшилиқ тапиду,
23 Мискинләр пәс авазда йелинип сөзләр;
24 Достни көп тутқан киши харап болар;