1 Елиху йәнә җававән мундақ деди: —
2 «И данишмәнләр, сөзлиримни аңлаңлар,
3 Еғиз таам тетип баққандәк,
4 Өзимиз үчүн неминиң тоғра болидиғанлиғини байқап таллайли;
5 Чүнки Аюп: «Мән һәққанийдурмән»,
6 Йәнә у: «Һәққимгә зиян йәткүзидиған, ялған гәпни қилишим тоғриму?
7 Қени, Аюпқа охшайдиған ким бар?!
8 У қәбиһлик қилғучиларға һәмраһ болуп жүриду,
9 Чүнки у: «Адәм Худадин сөйүнсә,
10 Шуңа, и данишмәнләр, маңа қулақ селиңлар;
11 Чүнки У адәмниң қилғанлирини өзигә қайтуриду,
12 Дәрһәқиқәт, Тәңри һеч әскилик қилмайду,
13 Ким Униңға йәр-зиминни аманәт қилған?
14 У пәқәт көңлидә шу нийәтни қилсила,
15 Шуан барлиқ әт егилири биргә нәпәстин қалиду,
16 Сән данишмән болсаң, буни аңла!
17 Адаләткә өч болғучи һөкүм сүрәләмду?
18 У болса падишани: «Яримас!»,
19 У нә әмирләргә һеч йүз-хатирә қилмайду,
20 Көзни жумуп ачқичә улар өтүп кетиду,
21 Чүнки Униң нәзәри адәмниң йоллириниң үстидә туриду;
22 Шуңа қәбиһлик қилғучиларға йошурунғидәк һеч қараңғулуқ йоқтур,
23 Чүнки Тәңри адәмләрни алдиға һөкүм қилишқа кәлтүрүш үчүн,
24 У күчлүкләрни тәкшүрүп олтармайла парә-парә қиливетиду,
25 Чүнки уларниң қилғанлири униңға ениқ туриду;
26 У яманларни халайиқ алдида качатлиғандәк уларни уриду,
27 Чүнки улар униңға әгишиштин баш тартқан,
28 Улар шундақ қилип мискинләрниң налә-пәрядини Униң алдиға киргүзиду,
29 У сүкүттә турса, ким ағринип қақшисун.
30 Униң мәхсити ипласлар һөкүмранлиқ қилмисун,
31 Чүнки буниң билән улардин бириси Тәңригә: «Мән тәкәббурлуқ қилғанмән;
32 Өзүм билмигинимни маңа үгитип қойғайсән;
33 Сән Униң бекиткинини рәт қилғанлиғиң үчүн,
34 Әқли бар адәмләр болса,
35 «Аюп саватсиздәк гәп қилди;
36 Аюп рәзил адәмләрдәк җавап бәргәнлигидин,
37 Чүнки у өз гунайиниң үстигә йәнә асийлиқни қошиду;