1 Аюп баянини давамлаштуруп мундақ деди: —
2 «Мениң һәққимни тартивалған Тәңриниң һаяти билән,
3 Тенимдә нәпәс болсила,
4 Ләвлиримдин һәққанийсиз сөзләр чиқмайду,
5 Силәрниңкини тоғра дейиш мәндин жирақ турсун!
6 Адиллиғимни чиң тутуверимән, уни қоюп бәрмәймән,
7 Мениң дүшминим рәзилләргә охшаш болсун,
8 Чүнки Тәңри иплас адәмни үзүп ташлиғанда,
9 Балаю-апәт уни бесип чүшкәндә,
10 У Һәммигә Қадирдин сөйүнәмду?
11 Мән Тәңриниң қолиниң қилғанлири тоғрисида силәргә мәлумат берәй;
12 Мана силәр аллибурун буларни көрүп чиқтиңлар;
13 Рәзил адәмләрниң Тәңри бекиткән ақивити шундақки,
14 Униң балилири көпәйсә, қиличлиниш үчүнла көпийиду;
15 Униң өзидин кейин қалған адәмлири өлүм билән беваситә дәпнә қилиниду,
16 У күмүчләрни топа-чаңдәк жиғип догилисиму,
17 Буларниң һәммисини тәйярлисиму,
18 Униң ясиған өйи пәрваниниң ғозисидәк,
19 У бай болуп йетип дәм алғини билән,
20 Вәһимиләр кәлкүндәк бешиға келиду;
21 Шәриқ шамили уни учуруп кетиду;
22 Боран уни һеч айимай, бешиға урулиду;
23 Бирақ шамал униңға қарап чавак чалиду,