Salmos 104
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs VC
1 என் ஆத்துமாவே, யெகோவாவைப் போற்று;
1 Bendize, ó minha alma, o Senhor! Senhor, meu Deus, vós sois imensamente grande! De majestade e esplendor vos revestis,
2 ஒளியை ஆடையாக அணிந்து, வானங்களைத் திரையைப்போல் விரித்திருக்கிறீர்.
2 envolvido de luz como de um manto. Vós estendestes o céu qual pavilhão,
3 தமது மேல்வீடுகளைத் தண்ணீர்களால் மேல்தளமாக்கி,
3 acima das águas fixastes vossa morada. De nuvens fazeis vosso carro, andais nas asas do vento;
4 தம்முடைய தூதர்களைக் காற்றுகளாகவும்,
4 fazeis dos ventos os vossos mensageiros, e dos flamejantes relâmpagos vossos ministros.
5 பூமி ஒருபோதும் நகர்த்த முடியாதபடி அதின் அஸ்திபாரங்கள்மேல் அதை நிறுவினார்.
5 Fundastes a terra em bases sólidas que são eternamente inabaláveis.
6 அதை ஆடையினால் மூடுவதுபோல ஆழத்தினால் மூடினீர்;
6 Vós a tínheis coberto com o manto do oceano, as águas ultrapassavam as montanhas.
7 அவைகள் உமது கண்டிதத்தால் விலகியோடி,
7 Mas à vossa ameaça elas se afastaram, ao estrondo de vosso trovão estremeceram.
8 அவைகள் மலைகளில் ஏறி, பள்ளத்தாக்குகளில் இறங்கி,
8 Elevaram-se as montanhas, sulcaram-se os vales nos lugares que vós lhes destinastes.
9 அவைகள் திரும்பவும் வந்து பூமியை மூடிக்கொள்ளாதபடி
9 Estabelecestes os limites, que elas não hão de ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.
10 அவர் பள்ளத்தாக்குகளில் நீரூற்றுகளை வரவிடுகிறார்;
10 Mandastes as fontes correr em riachos, que serpeiam por entre os montes.
11 அவைகள் வெளியின் உயிர்களுக்கெல்லாம் தண்ணீர் கொடுக்கும்;
11 Ali vão beber os animais dos campos, neles matam a sede os asnos selvagens.
12 அவைகளின் ஓரமாக வானத்துப் பறவைகள் குடியிருந்து,
12 Os pássaros do céu vêm aninhar em suas margens, e cantam entre as folhagens.
13 தம்முடைய மேல்வீடுகளிலிருந்து மலைகளுக்குத் தண்ணீர் இறைக்கிறார்;
13 Do alto de vossas moradas derramais a chuva nas montanhas, do fruto de vossas obras se farta a terra.
14 பூமியிலிருந்து ஆகாரம் உண்டாகும்படி, அவர் மிருகங்களுக்குப் புல்லையும்,
14 Fazeis brotar a relva para o gado, e plantas úteis ao homem, para que da terra possa extrair o pão
15 மனிதனுடைய இருதயத்தை மகிழ்ச்சியாக்கும் திராட்சைரசத்தையும்,
15 e o vinho que alegra o coração do homem, o óleo que lhe faz brilhar o rosto e o pão que lhe sustenta as forças.
16 யெகோவாவுடைய மரங்களும்,
16 As árvores do Senhor são cheias de seiva, assim como os cedros do Líbano que ele plantou.
17 அங்கே குருவிகள் கூடுகட்டும்; தேவதாருமரங்கள் கொக்குகளின் குடியிருப்பு.
17 Lá constroem as aves os seus ninhos, nos ciprestes a cegonha tem sua casa.
18 உயர்ந்த மலைகள் வரையாடுகளுக்கும், கன்மலைகள் குழிமுயல்களுக்கும் அடைக்கலம்.
18 Os altos montes dão abrigo às cabras, e os rochedos aos arganazes.
19 சந்திரனைக் காலக்குறிப்புகளுக்காகப் படைத்தார்;
19 Fizestes a lua para indicar os tempos; o sol conhece a hora de se pôr.
20 நீர் இருளைக் கட்டளையிடுகிறீர், இரவுநேரமாகும்;
20 Mal estendeis as trevas e já se faz noite, entram a rondar os animais das selvas.
21 இளசிங்கங்கள் இரைக்காக கெர்ச்சித்து, தேவனால் தங்களுக்கு உணவு கிடைக்கும்படித்தேடும்.
21 Rugem os leõezinhos por sua presa, e pedem a Deus o seu sustento.
22 சூரியன் உதிக்கும்போது அவைகள் ஒதுங்கி,
22 Mas se retiram ao raiar do sol, e vão se deitar em seus covis.
23 அப்பொழுது மனிதன் மாலைவரை தன்னுடைய வேலைக்கும்,
23 É então que o homem sai para o trabalho, e moureja até o entardecer.
24 யெகோவாவே, உமது செயல்கள் எவ்வளவு திரளாக இருக்கிறது!
24 Ó Senhor, quão variadas são as vossas obras! Feitas, todas, com sabedoria, a terra está cheia das coisas que criastes.
25 பெரிதும் அகலமுமான இந்த கடலும் அப்படியே நிறைந்திருக்கிறது;
25 Eis o mar, imenso e vasto, onde, sem conta, se agitam animais grandes e pequenos.
26 அதிலே கப்பல்கள் ஓடும்;
26 Nele navegam as naus e o Leviatã que criastes para brincar nas ondas.
27 ஏற்றவேளையில் உணவைத் தருவீர் என்று அவைகளெல்லாம்
27 Todos esses seres esperam de vós que lhes deis de comer em seu tempo.
28 நீர்கொடுக்க, அவைகள் வாங்கிக்கொள்ளும்;
28 Vós lhes dais e eles o recolhem; abris a mão, e se fartam de bens.
29 நீர் உமது முகத்தை மறைக்க, திகைக்கும்;
29 Se desviais o rosto, eles se perturbam; se lhes retirais o sopro, expiram e voltam ao pó donde saíram.
30 நீர் உம்முடைய ஆவியை அனுப்பும்போது, அவைகள் உருவாக்கப்படும்;
30 Se enviais, porém, o vosso sopro, eles revivem e renovais a face da terra.
31 யெகோவாவுடைய மகிமை என்றென்றைக்கும் விளங்கும்;
31 Ao Senhor, glória eterna; alegre-se o Senhor em suas obras!
32 அவர் பூமியை நோக்கிப்பார்க்க, அது அதிரும்;
32 Ele, cujo olhar basta para fazer tremer a terra, e cujo contato inflama as montanhas.
33 நான் உயிரோடிருக்கும்வரை என்னுடைய யெகோவாவைப் பாடுவேன்;
33 Enquanto viver, cantarei à glória do Senhor, salmodiarei ao meu Deus enquanto existir.
34 நான் அவரைத் தியானிக்கும் தியானம் இனிதாக இருக்கும்;
34 Possam minhas palavras lhe ser agradáveis! Minha única alegria se encontra no Senhor.
35 பாவிகள் பூமியிலிருந்து மறைந்து,
35 Sejam tirados da terra os pecadores e doravante desapareçam os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Aleluia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.