Provérbios 14
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs ACF
1 புத்தியுள்ள பெண் தன்னுடைய வீட்டைக் கட்டுகிறாள்;
1 Toda mulher sábia edifica a sua casa; mas a tola a derruba com as próprias mãos.
2 நிதானமாக நடக்கிறவன் யெகோவாவுக்குப் பயப்படுகிறான்;
2 O que anda na retidão teme ao Senhor, mas o que se desvia de seus caminhos o despreza.
3 மூடன் வாயிலே அவனுடைய அகந்தைக்கு ஏற்ற கோல் உண்டு;
3 Na boca do tolo está a punição da soberba, mas os sábios se conservam pelos próprios lábios.
4 எருதுகள் இல்லாத இடத்தில் களஞ்சியம் வெறுமையாக இருக்கும்;
4 Não havendo bois o estábulo fica limpo, mas pela força do boi há abundância de colheita.
5 மெய்ச்சாட்சிக்காரன் பொய்சொல்லமாட்டான்;
5 A verdadeira testemunha não mentirá, mas a testemunha falsa se desboca em mentiras.
6 பரியாசக்காரன் ஞானத்தைத் தேடியும் கண்டுபிடிக்கமாட்டான்;
6 O escarnecedor busca sabedoria e não acha nenhuma, para o prudente, porém, o conhecimento é fácil.
7 மூடனுடைய முகத்தைவிட்டு விலகிப்போ;
7 Desvia-te do homem insensato, porque nele não acharás lábios de conhecimento.
8 தன்னுடைய வழியைச் சிந்தித்துக்கொள்வது விவேகியின் ஞானம்;
8 A sabedoria do prudente é entender o seu caminho, mas a estultícia dos insensatos é engano.
9 மூடர்கள் பாவத்தைக்குறித்துப் பரியாசம்செய்கிறார்கள்;
9 Os insensatos zombam do pecado, mas entre os retos há benevolência.
10 இருதயத்தின் கசப்பு இருதயத்திற்கே தெரியும்;
10 O coração conhece a sua própria amargura, e o estranho não participará no íntimo da sua alegria.
11 துன்மார்க்கனுடைய வீடு அழியும்;
11 A casa dos ímpios se desfará, mas a tenda dos retos florescerá.
12 மனிதனுக்குச் செம்மையாகத் தோன்றுகிற வழி உண்டு;
12 Há um caminho que ao homem parece direito, mas o fim dele são os caminhos da morte.
13 சிரிப்பிலும் மனதிற்குத் துக்கமுண்டு;
13 Até no riso o coração sente dor e o fim da alegria é tristeza.
14 பின்வாங்கும் இருதயமுள்ளவன் தன்னுடைய வழிகளிலேயும்,
14 O que no seu coração comete deslize, se enfada dos seus caminhos, mas o homem bom fica satisfeito com o seu proceder.
15 பேதையானவன் எந்த வார்த்தையையும் நம்புவான்;
15 O simples dá crédito a cada palavra, mas o prudente atenta para os seus passos.
16 ஞானமுள்ளவன் பயந்து தீமைக்கு விலகுகிறான்;
16 O sábio teme, e desvia-se do mal, mas o tolo se encoleriza, e dá-se por seguro.
17 முன்கோபி மதிகேட்டைச் செய்வான்;
17 O que se indigna à toa fará doidices, e o homem de maus intentos será odiado.
18 பேதையர்கள் புத்தியீனத்தைச் சுதந்தரிக்கிறார்கள்;
18 Os simples herdarão a estultícia, mas os prudentes serão coroados de conhecimento.
19 தீயோர்கள் நல்லவர்களுக்கு முன்பாகவும், துன்மார்க்கர்கள் நீதிமான்களுடைய வாசற்படிகளிலும் குனிவதுண்டு.
19 Os maus inclinam-se diante dos bons, e os ímpios diante das portas dos justos.
20 தரித்திரன் தன்னைச் சேர்ந்தவனாலும் பகைக்கப்படுகிறான்;
20 O pobre é odiado até pelo seu próximo, porém os amigos dos ricos são muitos.
21 பிறனை அவமதிக்கிறவன் பாவம்செய்கிறான்;
21 O que despreza ao seu próximo peca, mas o que se compadece dos humildes é bem-aventurado.
22 தீமையை யோசிக்கிறவர்கள் தவறுகிறார்களல்லவோ?
22 Porventura não erram os que praticam o mal? mas beneficência e fidelidade haverá para os que praticam o bem.
23 எல்லா உழைப்பினாலும் பயனுண்டு;
23 Em todo trabalho há proveito, mas ficar só em palavras leva à pobreza.
24 ஞானிகளுக்கு முடி அவர்களுடைய செல்வம்;
24 A coroa dos sábios é a sua riqueza, a estultícia dos tolos é só estultícia.
25 மெய்ச்சாட்சி சொல்லுகிறவன் உயிர்களைக் காப்பாற்றுகிறான்;
25 A testemunha verdadeira livra as almas, mas o que se desboca em mentiras é enganador.
26 யெகோவாவுக்குப் பயப்படுகிறவனுக்குத் திடநம்பிக்கை உண்டு;
26 No temor do Senhor há firme confiança e ele será um refúgio para seus filhos.
27 யெகோவாவுக்குப் பயப்படுதல் வாழ்வு தரும் ஊற்று;
27 O temor do Senhor é fonte de vida, para desviar dos laços da morte.
28 மக்கள் கூட்டம் ராஜாவின் மகிமை;
28 Na multidão do povo está a glória do rei, mas na falta de povo a ruína do príncipe.
29 நீடிய சாந்தமுள்ளவன் மகாபுத்திமான்;
29 O longânimo é grande em entendimento, mas o que é de espírito impaciente mostra a sua loucura.
30 சமாதானத்துடன் இருப்பது உடலுக்கு வாழ்வு;
30 O sentimento sadio é vida para o corpo, mas a inveja é podridão para os ossos.
31 தரித்திரனை ஒடுக்குகிறவன் அவனை உண்டாக்கினவரை நிந்திக்கிறான்;
31 O que oprime o pobre insulta àquele que o criou, mas o que se compadece do necessitado o honra.
32 துன்மார்க்கன் தன்னுடைய தீமையிலே வாரிக்கொள்ளப்படுவான்;
32 Pela sua própria malícia é lançado fora o perverso, mas o justo até na morte se mantém confiante.
33 புத்திமானுடைய இருதயத்தில் ஞானம் தங்கும்; மதியீனர்களிடத்தில் உள்ளதோ வெளிப்படும்.
33 No coração do prudente a sabedoria permanece, mas o que está no interior dos tolos se faz conhecido.
34 நீதி மக்களை உயர்த்தும்; பாவமோ எந்த மக்களுக்கும் இகழ்ச்சி.
34 A justiça exalta os povos, mas o pecado é a vergonha das nações.
35 ராஜாவின் தயவு விவேகமுள்ள பணிவிடைக்காரன்மேல் இருக்கும்;
35 O rei se alegra no servo prudente, mas sobre o que o envergonha cairá o seu furor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.