Jó 39
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
1 Sabes tu o tempo em que as cabras montesas dão à luz, ou consegues marcar quando as corças dão cria?
2 Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
2 Consegues contar o número de meses que elas cumprem, ou sabes quando dão à luz?
3 Incurvantur ad foetum, et pariunt, et rugitus emittunt.
3 Elas se encurvam, dão à luz os seus filhotes, e lançam de si as suas dores.
4 Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
4 Seus filhotes são saudáveis, crescem com o trigo; seguem adiante e não retornam para elas.
5 Quis dimisit onagrum liberum, et vincula eius quis solvit?
5 Quem enviou livre o jumento selvagem? Ou quem soltou as amarras do jumento selvagem?
6 Cui dedi in solitudine domum, et tabernacula eius in terra salsuginis.
6 Eu lhe dei o deserto por casa, e a terra estéril por moradia.
7 Contemnit multitudinem civitatis, clamorem exactoris non audit.
7 Ele despreza a multidão da cidade, nem mesmo considera o clamor do condutor.
8 Circumspicit montes pascuae suae, et virentia quaeque perquirit.
8 A cadeia de montes é o seu pasto, e ele busca todas as coisas verdes.
9 Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad praesepe tuum?
9 Quererá o unicórnio te servir, ou ficar no teu estábulo?
10 Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo? aut confringet glebas vallium post te?
10 Consegues amarrar o unicórnio com sua amarra no arado? Ou, irá ele escavar os vales após ti?
11 Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius, et derelinques ei labores tuos?
11 Confiarás nele, porque sua força é grande? Ou deixarás teu trabalho para ele?
12 Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
12 Confiarás nele, que ele trará para casa a tua semente, e a ajuntará em teu celeiro?
13 Penna struthionis similis est pennis herodii, et accipitris.
13 Deste tu graciosas asas ao pavão? Ou asas e penas à avestruz?
14 Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
14 Que deixa seus ovos na terra, e os aquece no pó,
15 Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
15 e se esquece de que o pé os pode esmagar, ou que um animal selvagem pode quebrá-los.
16 Duratur ad filios suos quasi non sint sui, frustra laboravit nullo timore cogente.
16 Ela se endurece contra seus filhotes, como se eles não fossem seus; seu trabalho é em vão sem medo;
17 Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
17 porque Deus a privou de sua sabedoria, nem lhe transmitiu o seu entendimento.
18 Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem eius.
18 Quando ela se eleva ao alto, ela zomba do cavalo e de seu cavaleiro.
19 Numquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo eius hinnitum?
19 Deste tu força ao cavalo? Vestiste seu pescoço com trovão?
20 Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium eius terror.
20 Consegues espantá-lo como a um gafanhoto? A glória de suas narinas é terrível.
21 Terram ungula fodit, exultat audacter: in occursum pergit armatis.
21 Ele escava no vale, e se regozija em sua força; ele vai em frente para encontrar os homens armados.
22 Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
22 Ele zomba do medo e não se atemoriza; nem vira as costas por causa da espada.
23 Super ipsum sonabit pharetra, vibrabit hasta et clypeus.
23 A aljava ressoa contra ele, a lança cintilante e o escudo.
24 Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem.
24 Ele engole a terra com ferocidade e fúria; nem acredita que esse é o som da trombeta.
25 Ubi audierit buccinam, dicit: Vah, procul odoratur bellum, exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
25 E diz entre as trombetas: Ha, ha; e ele cheira a batalha de longe, o trovão dos capitães, e a gritaria.
26 Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad Austrum?
26 Acaso o falcão voa pela tua sabedoria, e estica suas asas em direção ao sul?
27 Numquid ad praeceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
27 Acaso a águia se remonta ao teu comando, e faz seu ninho no alto?
28 In petris manet, et in praeruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
28 Ela habita e permanece na rocha, sobre o despenhadeiro da rocha, no lugar forte.
29 Inde contemplatur escam, et de longe oculi eius prospiciunt,
29 Dali ela vê a presa e seus olhos a contemplam de longe.
30 Pulli eius lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.
30 Seus filhotes também chupam o sangue, e onde os mortos estão, ali ela está.
31 Et adiecit Dominus, et locutus est ad Iob:
31 — ausente —
32 Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.
32 — ausente —
33 Respondens autem Iob Domino, dixit:
33 — ausente —
34 Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
34 — ausente —
35 Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.
35 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.