Jó 39
VulgSistine: Vulgata Sistina (SM_VULGSISTINE) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti?
1 Sabes tu o tempo em que as cabras montesas têm filhos, ou observastes as cervas quando dão suas crias?
2 Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum?
2 Contarás os meses que cumprem, ou sabes o tempo do seu parto?
3 Incurvantur ad foetum, et pariunt, et rugitus emittunt.
3 Quando se encurvam, produzem seus filhos, e lançam de si as suas dores.
4 Separantur filii earum, et pergunt ad pastum: egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
4 Seus filhos enrijam, crescem com o trigo; saem, e nunca mais tornam para elas.
5 Quis dimisit onagrum liberum, et vincula eius quis solvit?
5 Quem despediu livre o jumento montês, e quem soltou as prisões ao jumento bravo,
6 Cui dedi in solitudine domum, et tabernacula eius in terra salsuginis.
6 Ao qual dei o ermo por casa, e a terra salgada por morada?
7 Contemnit multitudinem civitatis, clamorem exactoris non audit.
7 Ri-se do ruído da cidade; não ouve os muitos gritos do condutor.
8 Circumspicit montes pascuae suae, et virentia quaeque perquirit.
8 A região montanhosa é o seu pasto, e anda buscando tudo que está verde.
9 Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad praesepe tuum?
9 Ou, querer-te-á servir o boi selvagem? Ou ficará no teu curral?
10 Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo? aut confringet glebas vallium post te?
10 Ou com corda amarrarás, no arado, ao boi selvagem? Ou escavará ele os vales após ti?
11 Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius, et derelinques ei labores tuos?
11 Ou confiarás nele, por ser grande a sua força, ou deixarás a seu cargo o teu trabalho?
12 Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget?
12 Ou fiarás dele que te torne o que semeaste e o recolha na tua eira?
13 Penna struthionis similis est pennis herodii, et accipitris.
13 A avestruz bate alegremente as suas asas, porém, são benignas as suas asas e penas?
14 Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea?
14 Ela deixa os seus ovos na terra, e os aquenta no pó,
15 Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.
15 E se esquece de que algum pé os pode pisar, ou que os animais do campo os podem calcar.
16 Duratur ad filios suos quasi non sint sui, frustra laboravit nullo timore cogente.
16 Endurece-se para com seus filhos, como se não fossem seus; debalde é seu trabalho, mas ela está sem temor,
17 Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.
17 Porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe deu entendimento.
18 Cum tempus fuerit, in altum alas erigit: deridet equum et ascensorem eius.
18 A seu tempo se levanta ao alto; ri-se do cavalo, e do que vai montado nele.
19 Numquid praebebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo eius hinnitum?
19 Ou darás tu força ao cavalo, ou revestirás o seu pescoço com crinas?
20 Numquid suscitabis eum quasi locustas? gloria narium eius terror.
20 Ou espantá-lo-ás, como ao gafanhoto? Terrível é o fogoso respirar das suas ventas.
21 Terram ungula fodit, exultat audacter: in occursum pergit armatis.
21 Escarva a terra, e folga na sua força, e sai ao encontro dos armados.
22 Contemnit pavorem, nec cedit gladio.
22 Ri-se do temor, e não se espanta, e não torna atrás por causa da espada.
23 Super ipsum sonabit pharetra, vibrabit hasta et clypeus.
23 Contra ele rangem a aljava, o ferro flamante da lança e do dardo.
24 Fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubae sonare clangorem.
24 Agitando-se e indignando-se, serve a terra, e não faz caso do som da buzina.
25 Ubi audierit buccinam, dicit: Vah, procul odoratur bellum, exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
25 Ao soar das buzinas diz: Eia! E cheira de longe a guerra, e o trovão dos capitàes, e o alarido.
26 Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad Austrum?
26 Ou voa o gavião pela tua inteligência, e estende as suas asas para o sul?
27 Numquid ad praeceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum?
27 Ou se remonta a águia ao teu mandado, e põe no alto o seu ninho?
28 In petris manet, et in praeruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.
28 Nas penhas mora e habita; no cume das penhas, e nos lugares seguros.
29 Inde contemplatur escam, et de longe oculi eius prospiciunt,
29 Dali descobre a presa; seus olhos a avistam de longe.
30 Pulli eius lambent sanguinem: et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.
30 E seus filhos chupam o sangue, e onde há mortos, ali está ela.
31 Et adiecit Dominus, et locutus est ad Iob:
31 — ausente —
32 Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.
32 — ausente —
33 Respondens autem Iob Domino, dixit:
33 — ausente —
34 Qui leviter locutus sum, respondere quid possum? manum meam ponam super os meum.
34 — ausente —
35 Unum locutus sum, quod utinam non dixissem: et alterum, quibus ultra non addam.
35 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.