Salmos 104
SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs NTLH
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lofva Herran, min själ; Herre, min Gud, du äst ganska härlig, du äst dägelig och allstinges väl beprydd.
1 Ó Senhor Deus, que todo o meu ser te louve! Ó como és grandioso! Estás vestido de majestade e de
2 Ljus är din klädnad, som du uppå hafver; du utsträcker himmelen såsom ett tapet.
2 e te cobres de luz. Estendes os céus como se fossem uma barraca
3 Du hvälfver honom ofvan med vatten; du far i skyn såsom i en vagn, och går på vädrens vingar;
3 e constróis a tua casa sobre as águas lá de cima. Usas as nuvens como o teu carro de guerra e voas nas asas do vento.
4 Du, som gör dina Änglar till väder, och dina tjenare till eldslåga;
4 Fazes com que os ventos sejam os teus mensageiros e com que os relâmpagos sejam os teus servidores.
5 Du, som grundar jordena på hennes botten, så att hon blifver i evig tid.
5 Tu puseste a terra bem firme sobre os seus alicerces, e assim ela nunca será abalada.
6 Med djupet betäcker du henne, såsom med ett kläde, och vatten stå öfver bergen.
6 Cobriste a terra com o oceano profundo, como se ele fosse uma e as águas ficaram acima das montanhas.
7 Men för ditt näpsande fly de; för ditt dundrande fara de bort.
7 Porém, quando repreendeste as águas, elas fugiram; quando ouviram o teu grito de comando, saíram correndo.
8 Bergen resa högt upp, och dalarna sätta sig ned i det rum, som du dem skickat hafver.
8 As águas correram pelos montes e desceram para os vales, indo ao lugar que preparaste para elas.
9 Du hafver satt ett mål, der komma de intet öfver; och måga icke åter betäcka jordena.
9 Tu puseste um limite para as águas a fim de que não cobrissem de novo a terra.
10 Du låter källor uppbrista i dalomen, så att vatten emellan bergen flyta;
10 Tu fazes surgir nascentes nos vales, e os rios correm entre os montes.
11 Att all djur på markene måga dricka, och vildåsnarna sin törst släcka.
11 Da sua água bebem todos os animais selvagens; com ela os jumentos selvagens matam a sede.
12 När dem sitta himmelens foglar, och sjunga på qvistarna.
12 Nas margens dos rios, os pássaros fazem os seus ninhos e cantam entre os galhos das árvores.
13 Du fuktar bergen ofvanefter; du gör landet fullt med frukt, den du förskaffar.
13 Do céu tu envias chuvas para os montes, e a terra fica cheia das tuas bênçãos.
14 Du låter gräs växa för boskapen, och säd menniskomen till nytto; att du skall låta komma bröd utaf jordene;
14 Fazes crescer capim para o gado e verduras e cereais para as pessoas, que assim tiram da terra o seu alimento.
15 Och att vin skall fröjda menniskones hjerta, och hennes ansigte dägeligit varda af oljo, och bröd styrka menniskones hjerta;
15 Fazes a terra produzir o vinho, que deixa a gente feliz; o azeite, que alegra; e o pão, que dá forças.
16 Att Herrans trä skola full med must stå; de cedreträ på Libanon, som han planterat hafver.
16 Muita chuva cai sobre as árvores de Deus, o sobre os cedros, que ele plantou nos montes Líbanos.
17 Der hafva foglarna sitt näste, och hägrar bo uppe i furoträn.
17 Ali os pássaros fazem os seus ninhos, e as cegonhas constroem as suas casas nos pinheiros.
18 De höga berg äro de stengetters tillflykt, och stenklyfterna de kunilers.
18 Os cabritos selvagens vivem no alto das montanhas, e as lebres se escondem nos rochedos.
19 Du gör månan, till att derefter skifta året; solen vet sin nedergång.
19 Tu fizeste a lua para marcar os meses; o sol sabe a hora de se pôr.
20 Du gör mörker, att natt varder; då draga sig all vilddjur ut;
20 Tu fizeste a noite, e todos os animais selvagens saem quando escurece.
21 De unga lejon, som ryta efter rof, och sin mat söka af Gudi;
21 Os leões novos rugem enquanto caçam, procurando a comida que Deus dá.
22 Men när solen uppgår, draga de bort, och lägga sig uti sina kulor.
22 Porém, quando o sol aparece, eles voltam e vão se deitar nas suas covas.
23 Så går då menniskan ut till sitt arbete, och till sitt åkerverk intill aftonen.
23 Então as pessoas saem para o serviço e trabalham até a tarde.
24 Herre, huru äro din verk så stor och mång! Du hafver visliga skickat dem all, och jorden är full af dina ägodelar.
24 Ó Senhor , tu tens feito tantas coisas e foi com sabedoria que as fizeste. A terra está cheia das tuas criaturas.
25 Hafvet, det så stort och vidt är, der kräla uti, utan tal, både stor och liten djur.
25 Ali está o mar imenso, enorme, onde vivem animais grandes e pequenos, tantos, que não podem ser contados.
26 Der gå skepp; der äro hvalfiskar, som du gjort hafver, att de deruti leka skola.
26 No mar passam os navios, e nele brinca Leviatã , o monstro marinho que tu criaste.
27 Allt vänter efter dig, att du skall gifva dem mat i sin tid.
27 Todos esses animais dependem de ti, esperando que lhes dês alimento no tempo certo.
28 Då du gifver dem, så samla de; när du upplåter dina hand, så varda de med god ting mättade.
28 Tu dás a comida, e eles comem e ficam satisfeitos.
29 Om du fördöljer ditt ansigte, så varda de förskräckte; du tager deras anda bort, så förgås de, och varda åter till stoft igen.
29 Quando escondes o rosto, ficam com medo; se cortas a respiração que lhes dás, eles morrem e voltam ao pó de onde saíram.
30 Du låter ut din anda, så varda de skapade, och du förnyar jordenes ansigte.
30 Porém, quando lhes dás o sopro de vida, eles nascem; e assim dás vida nova à terra.
31 Herrans ära är evig; Herren hafver behag till sin verk.
31 Que a glória de Deus, o Senhor , dure para sempre! Que ele se alegre com aquilo que fez!
32 Han ser uppå jordena, så bäfvar hon; han kommer vid bergen, så ryka de.
32 O Senhor olha para a terra, e ela treme; toca nas montanhas, e elas soltam fumaça.
33 Jag vill sjunga Herranom i mina lifsdagar, och lofva min Gud, så länge jag är till.
33 Cantarei louvores ao Senhor enquanto eu viver; cantarei ao meu Deus a vida inteira.
34 Mitt tal behage honom väl; jag gläder mig af Herranom.
34 Que o Senhor fique contente com a minha canção, pois é dele que vem a minha alegria!
35 Syndarena hafve en ända på jordene, och de ogudaktige vare icke mer till; lofva, min själ, Herran. Halleluja.
35 Que desapareçam da terra aqueles que não querem saber de Deus, e que os maus deixem de existir! Que todo o meu ser te louve, ó
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.