Lamentações 5
SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tänk uppå, Herre, huru oss går; skåda och se uppå vår smälek.
1 Lembra-te, S enhor , do que aconteceu conosco e vê como fomos humilhados!
2 Vårt arf är främmandom till del vordet, och vår hus utländskom.
2 Nossa herança foi entregue a estranhos, e nossas casas, a estrangeiros.
3 Vi äre faderlöse, och hafvom ingen fader våra mödrar äro såsom enkor.
3 Somos órfãos e já não temos pai, e nossa mãe ficou viúva.
4 Vattnet, som oss tillhörde, måste vi dricka för penningar, vår egen ved måste vi betala.
4 Temos de pagar pela água que bebemos, e até a lenha nos custa caro.
5 Tvång ligger oss på halsen, och om vi än trötte varda, så gifs oss dock ingen hvila.
5 Os que nos perseguem estão bem perto; estamos exaustos, mas não nos deixam descansar.
6 Vi hafve måst gifva oss under Egypten och Assur, på det vi dock måtte få bröd, och äta oss mätta.
6 Ao Egito e à Assíria nos sujeitamos, para conseguir alimento e sobreviver.
7 Våre fäder hafva syndat, och äro icke mer för handene, och vi måste deras missgerningar umgälla.
7 Nossos antepassados pecaram e já morreram, e nós recebemos o castigo que eles mereciam.
8 Tjenare äro rådande öfver oss, och ingen är, som oss utu deras hand förlossar.
8 Escravos se tornaram nossos senhores; não restou ninguém para nos resgatar.
9 Vi måste hemta vårt bröd med vår lifsfara för svärdena uti öknene.
9 Arriscamos a vida à procura de alimento, pois a violência tomou conta do deserto.
10 Vår hud är förbränd såsom uti enom ugn, för den grufveliga hungren.
10 A fome nos escureceu a pele, como se tivesse sido queimada no forno.
11 De hafva skämt qvinnorna i Zion, och jungfrurna uti Juda städer.
11 As mulheres de Sião e as moças das cidades de Judá são violentadas por nossos inimigos.
12 Förstarna äro af dem upphängde, och de gamlas person hafver man intet ärat.
12 Os príncipes são pendurados pelas mãos, os idosos são tratados com desprezo.
13 Ynglingarna hafva måst draga qvarnena, och de unge stupa under vedabördor.
13 Os rapazes são levados para trabalhar nos moinhos, os meninos cambaleiam sob os pesados fardos de lenha.
14 De gamle sitta intet mer i portarna, och ynglingar bruka intet mer strängaspel.
14 As autoridades não se sentam mais à porta das cidades, os rapazes não tocam mais música.
15 Vår hjertas glädje hafver en ända, vår dans är vänd uti klagogråt.
15 A alegria desapareceu de nosso coração, nossas danças se transformaram em pranto.
16 Af vårt hufvud är kronan fallen: Ack ve! att vi så syndat hafve!
16 A coroa caiu de nossa cabeça; que aflição por causa de nosso pecado!
17 Derföre är ock vårt hjerta bedröfvadt, och vår ögon förmörkrad;
17 Nosso coração desfalece, nossos olhos se embaçaram de lágrimas,
18 För Zions bergs skull, att det så öde ligger, att räfvarna löpa deröfver.
18 pois o monte Sião está desolado; tornou-se morada de chacais.
19 Men du, Herre, som blifver evinnerliga, och din stol i evig tid;
19 Mas tu, S enhor , reinas eternamente! Teu trono permanece de geração em geração.
20 Hvi vill du så platt förgäta oss, och så länge platt öfvergifva oss?
20 Por que continuas a te esquecer de nós? Por que nos abandonaste por tanto tempo?
21 Hemta oss, Herre, åter till dig, att vi måge komma hem igen; förnya våra dagar, lika som de fordom voro.
21 Restaura-nos, S enhor , e faze-nos voltar para ti! Devolve-nos a alegria que tínhamos antes!
22 Ty du hafver förkastat oss, och är allt svårliga öfver oss förtörnad.
22 Ou será que nos rejeitaste completamente? Ainda estás irado conosco?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.