Lamentações 5
SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tänk uppå, Herre, huru oss går; skåda och se uppå vår smälek.
1 Lembra-te, Senhor , do que nos tem sucedido; considera e olha para o nosso opróbrio.
2 Vårt arf är främmandom till del vordet, och vår hus utländskom.
2 A nossa herança passou a estranhos, e as nossas casas, a estrangeiros;
3 Vi äre faderlöse, och hafvom ingen fader våra mödrar äro såsom enkor.
3 somos órfãos, já não temos pai, nossas mães são como viúvas.
4 Vattnet, som oss tillhörde, måste vi dricka för penningar, vår egen ved måste vi betala.
4 A nossa água, por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
5 Tvång ligger oss på halsen, och om vi än trötte varda, så gifs oss dock ingen hvila.
5 Os nossos perseguidores estão sobre o nosso pescoço; estamos exaustos e não temos descanso.
6 Vi hafve måst gifva oss under Egypten och Assur, på det vi dock måtte få bröd, och äta oss mätta.
6 Submetemo-nos aos egípcios e aos assírios, para nos fartarem de pão.
7 Våre fäder hafva syndat, och äro icke mer för handene, och vi måste deras missgerningar umgälla.
7 Nossos pais pecaram e já não existem; nós é que levamos o castigo das suas iniquidades.
8 Tjenare äro rådande öfver oss, och ingen är, som oss utu deras hand förlossar.
8 Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos livre das suas mãos.
9 Vi måste hemta vårt bröd med vår lifsfara för svärdena uti öknene.
9 Com perigo de nossa vida, providenciamos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
10 Vår hud är förbränd såsom uti enom ugn, för den grufveliga hungren.
10 Nossa pele se esbraseia como um forno, por causa do ardor da fome.
11 De hafva skämt qvinnorna i Zion, och jungfrurna uti Juda städer.
11 Forçaram as mulheres em Sião; as virgens, nas cidades de Judá.
12 Förstarna äro af dem upphängde, och de gamlas person hafver man intet ärat.
12 Os príncipes foram por eles enforcados, as faces dos velhos não foram reverenciadas.
13 Ynglingarna hafva måst draga qvarnena, och de unge stupa under vedabördor.
13 Os jovens levaram a mó, os meninos tropeçaram debaixo das cargas de lenha;
14 De gamle sitta intet mer i portarna, och ynglingar bruka intet mer strängaspel.
14 os anciãos já não se assentam na porta, os jovens já não cantam.
15 Vår hjertas glädje hafver en ända, vår dans är vänd uti klagogråt.
15 Cessou o júbilo de nosso coração, converteu-se em lamentações a nossa dança.
16 Af vårt hufvud är kronan fallen: Ack ve! att vi så syndat hafve!
16 Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós, porque pecamos!
17 Derföre är ock vårt hjerta bedröfvadt, och vår ögon förmörkrad;
17 Por isso, caiu doente o nosso coração; por isso, se escureceram os nossos olhos.
18 För Zions bergs skull, att det så öde ligger, att räfvarna löpa deröfver.
18 Pelo monte Sião, que está assolado, andam as raposas.
19 Men du, Herre, som blifver evinnerliga, och din stol i evig tid;
19 Tu, Senhor , reinas eternamente, o teu trono subsiste de geração em geração.
20 Hvi vill du så platt förgäta oss, och så länge platt öfvergifva oss?
20 Por que te esquecerias de nós para sempre? Por que nos desampararias por tanto tempo?
21 Hemta oss, Herre, åter till dig, att vi måge komma hem igen; förnya våra dagar, lika som de fordom voro.
21 Converte-nos a ti, Senhor , e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes.
22 Ty du hafver förkastat oss, och är allt svårliga öfver oss förtörnad.
22 Por que nos rejeitarias totalmente? Por que te enfurecerias sobremaneira contra nós outros?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.