Jó 3
LvGluck8: Latvian Glück 8th edition (SM_LVGLUCK8) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Pēc tam Ījabs atdarīja savu muti un nolādēja savu dienu. Un Ījabs iesāka un sacīja:
1 Depois disso, abriu Jó a sua boca, e amaldiçoou o seu dia.
2 Tā diena lai pazūd, kur esmu dzimis,
2 E Jó falou, e disse:
3 Un tā nakts, kur sacīja: puisītis ieņemts.
3 Pereça o dia em que eu nasci, e a noite em que se disse: Foi concebido um filho homem.
4 Šī diena lai paliek tumša, lai Dievs no augšienes pēc viņas nevaicā, un spožums pār viņu lai nespīd.
4 Que aquele dia seja trevas; que Deus não o considere lá de cima, nem permita que a luz brilhe sobre ele.
5 Tumsa un nāves ēna lai viņu aizņem, padebeši lai viņu apklāj un kas vien dienu aptumšo, lai viņu biedē.
5 Que as trevas e a sombra da morte o maculem; que uma nuvem habite sobre ele, e que a escuridão do dia o aterrorize.
6 Šo nakti lai tumsa apņem, ka tā starp gada dienām nepriecājās, lai viņa nenāk mēnešu skaitā.
6 Quanto àquela noite, que a escuridão agarre-se a ela; que ela não se alegre entre os dias do ano; que não entre no número dos meses.
7 Redzi, šī nakts lai paliek neauglīga, ka tanī nenotiek gavilēšana.
7 Ah! Que aquela noite seja solitária, e nenhuma voz de júbilo entre nela.
8 Lai dienu lādētāji to nolād, tie, kas māk Levijatanu uzrīdīt.
8 Amaldiçoem-na aqueles que amaldiçoam o dia, que estão prontos para levantar o seu pranto.
9 Lai viņas rīta zvaigznes top aptumšotas, lai viņa gaida uz gaismu, bet nekā, un lai viņa neredz ausekļa spīdumu.
9 Escureçam-se as estrelas do seu crepúsculo; que procure a luz, e não tenha nenhuma; nem veja o alvorecer do dia,
10 Tāpēc ka tā manām miesām durvis nav aizslēgusi, un bēdas nav noslēpusi priekš manām acīm.
10 porque não fechou as portas do útero de minha mãe; nem escondeu a tristeza de meus olhos.
11 Kāpēc es neesmu nomiris mātes miesās un bojā gājis, kad no miesām iznācu?
11 Por que eu não morri desde o útero? Por que não entreguei o espírito quando saí do ventre?
12 Kāpēc esmu likts klēpī un kāpēc pie krūtīm, ka man bija zīst?
12 Por que me ampararam os joelhos? Ou por que os peitos me amamentaram?
13 Jo tad es gulētu un būtu klusu, tad es gulētu, un man būtu dusa,
13 Porque agora eu deveria estar deitado e quieto; deveria ter dormido, e então eu estaria em descanso;
14 Līdz ar ķēniņiem un runas kungiem virs zemes, kas sev kapu vietas uztaisījuši,
14 com os reis e conselheiros da terra, que edificaram lugares assolados para si mesmos;
15 Vai ar lieliem kungiem, kam zelts bijis, kas savus namus ar sudrabu pildījuši;
15 ou com príncipes que possuíam ouro, que encheram suas casas com prata;
16 Vai kā norakts nelaikā dzimis bērns es nebūtu nekas, tā kā bērniņi, kas nav redzējuši gaismas.
16 ou como em um oculto nascimento prematuro, eu não existiria; como os bebês que nunca viram a luz.
17 Tur bezdievīgie stājās no trakošanas, un tur dus, kam spēks noguris;
17 Ali os perversos cessam de perturbar; e ali descansam os cansados.
18 Tur cietumnieki visi līdzi ir mierā, tie nedzird dzinēja balsi;
18 Ali os prisioneiros descansam juntos; eles não ouvem a voz do opressor.
19 Tur ir mazs un liels, un kalps ir vaļā no sava kunga.
19 O pequeno e o grande estão lá; e o servo é livre de seu senhor.
20 Kāpēc (Dievs) dod bēdīgam gaismu un dzīvību tiem, kam noskumusi sirds,
20 Por que se dá luz ao infeliz, e vida aos amargurados de alma?
21 Kas pēc nāves ilgojās, bet tā nenāk, un rok pēc tās vairāk nekā pēc mantām,
21 Que anseiam pela morte, mas ela não vem; e cavam por ela mais do que por tesouros ocultos;
22 Kas priecātos un gavilētu, kas līksmotos, kad kapu atrastu -
22 que regozijam grandemente, e ficam alegres quando conseguem encontrar a sepultura?
23 Vīram, kam ceļš ir apslēpts, un ko Dievs visapkārt apspiedis?
23 Por que se dá luz ao homem, cujo caminho é oculto, e a quem Deus encobriu com sebe?
24 Jo maizes vietā man ir nopūtas, un mana kaukšana izgāzās kā ūdens.
24 Porque em lugar da minha comida, vem meu suspiro, e os meus rugidos se derramam como as águas.
25 Jo briesmas, ko bijos, man uzgājušas, un no kā man bija bail, tas man uznācis.
25 Porque aquilo que eu grandemente temia me sobreveio; e aquilo o que eu receava me sobreveio.
26 Man nav miera, man nav dusas, es nedabūju atpūsties, un bēdas nāk uz bēdām.
26 Eu não estive em segurança, nem tive descanso, e nem estava tranquilo; ainda assim, a tribulação veio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.