Lamentações 3
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Minä olen mies, joka olen nähnyt kurjuutta hänen vihastuksensa vitsan alla.
1 Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do furor de Deus.
2 Hän on ajanut ja kuljettanut minut pimeyteen eikä valkeuteen.
2 Ele me levou e me fez andar nas trevas e não na luz.
3 Juuri minua vastaan hän on kääntänyt kätensä kaiken päivää.
3 Certamente ele voltou a sua mão contra mim, sem parar, todo o dia.
4 Hän on kalvanut lihani ja nahkani ja musertanut luuni.
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele, e despedaçou os meus ossos.
5 Hän on rakentanut varustukset minua vastaan ja piirittänyt minut myrkyllä ja vaivalla.
5 Construiu rampas de ataque contra mim e me cercou de amargura e dor.
6 Hän on pannut minut asumaan pimeydessä kuin entisajan kuolleet.
6 Ele me faz habitar na escuridão, como aqueles que morreram há muito tempo.
7 Hän on tehnyt muurin ympärilleni, niin etten pääse ulos. Hän on pannut minut raskaisiin vaskikahleisiin.
7 Cercou-me de um muro, e já não posso sair; prendeu-me com pesadas correntes.
8 Vaikka itken ja huudan apua, hän vaientaa rukoukseni.
8 Mesmo quando clamo e grito, ele fecha os ouvidos à minha oração.
9 Hakatuista kivistä hän on tehnyt teilleni muurin ja mutkistanut polkuni.
9 Fechou os meus caminhos com blocos de pedra, fez tortuosas as minhas veredas.
10 Vaaniva karhu hän on ollut minulle, piilossa väijyvä leijona.
10 Foi para mim como um urso à espreita, como um leão pronto para atacar.
11 Hän on vienyt harhaan tieni, repinyt minut kappaleiksi ja tehnyt minut autioksi.
11 Desviou os meus caminhos e me fez em pedaços; depois me abandonou.
12 Hän on jännittänyt jousensa ja asettanut minut nuoltensa maalitauluksi.
12 Entesou o seu arco e me pôs como alvo de suas flechas.
13 Hän on ampunut munuaisiini viinensä lapset.
13 As flechas da sua aljava atingiram o meu coração.
14 Minusta on tullut koko kansalleni naurun ja heidän jokapäiväisen pilkkalaulunsa aihe.
14 Fui feito motivo de riso para todo o meu povo, e a sua canção de deboche o dia inteiro.
15 Hän on ravinnut minua katkeruudella, juottanut minua koiruoholla.
15 Fartou-me de amarguras, e me saciou de absinto.
16 Hän on murskannut hampaani soralla painaessaan minut alas tomuun.
16 Quebrou os meus dentes nas pedras, e cobriu-me de cinza.
17 Sinä olet syössyt sieluni pois rauhasta, olen unohtanut, mitä on onni.
17 Já não sei o que é ter paz e esqueci o que é desfrutar do bem.
18 Sanon: mennyt on voimani ja toivoni Herraan.
18 Então eu disse: “Não tenho mais forças. A minha esperança no
19 Muista, kuinka kurja ja hylätty olen, minulle on juotettu koiruohoa ja myrkkyä.
19 Lembra-te da minha aflição e do meu andar errante, do absinto e da amargura.
20 Sitä muistellessani sieluni vajoaa alas.
20 Minha alma continuamente se lembra disso e se abate dentro de mim.
21 Tämän panen sydämelleni, sen tähden odotan.
21 Quero trazer à memória o que pode me dar esperança.
22 Herran armoa on, ettemme ole aivan hävinneet, sillä hänen laupeutensa ei ole loppunut:
22 As misericórdias do de não sermos consumidos, porque as suas misericórdias não têm fim;
23 se on joka aamu uusi, ja suuri on hänen uskollisuutensa.
23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.
24 Minun osani on Herra, sanoo sieluni. Sen tähden odotan häntä.
24 A minha porção é o Senhor , diz a minha alma; portanto, esperarei nele.
25 Hyvä on Herra häntä odottaville, sielulle, joka häntä etsii.
25 O Senhor é bom para os que esperam nele, para aqueles que o buscam.
26 Hyvä on hiljaisuudessa toivoa Herran apua.
26 Bom é aguardar a salvação do e isso, em silêncio.
27 Hyvä on miehelle, että hän kantaa iestä nuoruudessaan.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 Istukoon hän yksin ja hiljaa, kun Herra on pannut sen hänen päällensä.
28 Que ele se assente solitário e fique em silêncio, porque esse jugo Deus pôs sobre ele.
29 Laskekoon suunsa tomuun – ehkä on toivoa.
29 Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 Ojentakoon hän posken sille, joka häntä lyö, saakoon häväistystä kylliksi.
30 Dê a face ao que o fere e suporte todas as afrontas.
31 Sillä Herra ei hylkää iankaikkisesti,
31 O Senhor não rejeitará para sempre.
32 vaan jos hän on saattanut murheelliseksi, hän osoittaa laupeutta suuressa armossaan.
32 Ainda que entristeça alguém, terá compaixão segundo a grandeza das suas misericórdias.
33 Sillä hän ei vaivaa sydämensä halusta eikä murehduta ihmislapsia.
33 Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 Kun jalkojen alle murskataan kaikki vangit maassa,
34 Pisar debaixo dos pés todos os prisioneiros da terra,
35 kun väännetään miehen oikeus Korkeimman kasvojen edessä,
35 perverter o direito do homem diante do Altíssimo,
36 kun ihmiselle tehdään vääryyttä hänen riita-asiassaan – eikö Herra näkisi sitä?
36 subverter a justiça num processo — será que o Senhor não veria tais coisas?
37 Onko kukaan sanonut, ja se on tapahtunut, mitä Herra ei ole käskenyt?
37 Quem é aquele que diz, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?
38 Korkeimman suusta lähtee paha ja hyvä.
38 Por acaso, não é da boca do Altíssimo que procedem tanto o mal como o bem?
39 Miksi tuskittelee ihminen eläessään, tuskitelkoon mies syntiensä tähden?
39 Por que se queixa o homem? Queixe-se cada um dos seus próprios pecados.
40 Koetelkaamme teitämme, tutkikaamme niitä ja palatkaamme Herran luo.
40 Examinemos bem os nossos caminhos e voltemos para o
41 Kohottakaamme sydämemme ja kätemme Jumalan puoleen, joka on taivaassa.
41 Levantemos o coração, juntamente com as mãos, para Deus nos céus, dizendo:
42 Me olimme luopuneet pois ja olleet kapinalliset. Sinä et ole antanut anteeksi.
42 “Nós pecamos e fomos rebeldes, e tu não nos perdoaste.”
43 Sinä peitit itsesi vihaan, ajoit meitä takaa, surmasit etkä säälinyt.
43 Cobriste-nos de ira e nos perseguiste; nos mataste sem dó nem piedade.
44 Sinä olet peittänyt itsesi pilvellä, niin ettei rukous pääse läpi.
44 De nuvens te encobriste para que a nossa oração não passe.
45 Tunkioksi ja hylkytavaraksi sinä olet meidät tehnyt kansakuntien joukossa.
45 Como lixo e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 Kaikki vihamiehemme ovat avanneet suunsa meitä vastaan.
46 Todos os nossos inimigos abriram a boca contra nós.
47 Osaksemme ovat tulleet kauhu ja kuoppa, autius ja hävitys.
47 Sobre nós vieram o temor e a cova, a desolação e a ruína.
48 Vesipurot juoksevat silmistäni tyttären, kansani, sortumisen tähden.
48 Dos meus olhos correm rios de lágrimas, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 Silmäni vuotaa lakkaamatta, taukoamatta,
49 Os meus olhos choram, não cessam, e não há descanso,
50 kunnes Herra katsoo ja näkee taivaasta.
50 até que o Senhor atenda e veja lá do céu.
51 Silmäni tuottaa tuskaa sielulleni kaikkien kaupunkini tyttärien tähden.
51 O que vejo entristece a minha alma: o sofrimento de todas as filhas da minha cidade.
52 Kiihkeästi pyydystivät minua kuin lintua ne, jotka ovat syyttä vihamiehiäni.
52 Aqueles que sem motivo são meus inimigos caçaram-me como se eu fosse uma ave.
53 He sulkivat kuoppaan elämäni ja heittivät päälleni kiviä.
53 Lançaram-me vivo numa cova e atiraram pedras sobre mim.
54 Vedet tulvivat pääni yli. Sanoin: olen hukassa.
54 Águas correram sobre a minha cabeça; então eu disse: “Estou perdido!”
55 Minä huusin, Herra, syvältä kaivosta nimeäsi.
55 Da mais profunda cova, Senhor , invoquei o teu nome.
56 Kuulit huutoni. Älä peitä korvaasi huudoltani äläkä huokaukseltani.
56 Ouviste a minha voz, quando pedi: “Não feches os teus ouvidos aos meus lamentos, ao meu clamor.”
57 Olit läsnä silloin, kun sinua huusin. Sanoit: "Älä pelkää."
57 No dia em que te invoquei, chegaste perto de mim e disseste: “Não tenha medo.”
58 Sinä, Herra, ajoit sieluni asian ja lunastit henkeni.
58 Defendeste a minha causa, Senhor; remiste a minha vida.
59 Olethan nähnyt, Herra, kärsimäni sorron: hanki minulle oikeus.
59 Viste, Senhor , a injustiça que me fizeram; julga a minha causa.
60 Olethan nähnyt kaiken heidän kostonsa ja kaikki heidän juonensa minua vastaan.
60 Viste toda a sua vingança, todos os seus planos contra mim.
61 Olet kuullut heidän häväistyksensä, Herra ja kaikki heidän juonensa minua vastaan.
61 Ouviste as suas afrontas, todos os seus planos contra mim,
62 Minun vastustajieni huulet ja heidän aikeensa ovat minua vastaan kaiken päivää.
62 as acusações que me fazem e o que murmuram contra mim, o dia todo.
63 Istuivatpa he tai nousivat, katso: minä olen heille pilkkalauluna.
63 Observa-os quando se assentam e quando se levantam; eu sou motivo de zombaria para eles.
64 Kosta heille, Herra, heidän kättensä teot.
64 Tu, Senhor , lhes retribuirás segundo a obra das mãos deles.
65 Anna heille pelko sydämeen, ja kohdatkoon heitä kirouksesi.
65 Tu lhes darás dureza de coração, que é a tua maldição sobre eles.
66 Aja heitä takaa vihassasi ja hävitä heidät Herran taivaan alta.
66 Na tua ira, os perseguirás, e eles serão eliminados de debaixo dos céus do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.