Lamentações 3
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Minä olen mies, joka olen nähnyt kurjuutta hänen vihastuksensa vitsan alla.
1 Eu sou o homem que viu a aflição causada pela vara do seu furor.
2 Hän on ajanut ja kuljettanut minut pimeyteen eikä valkeuteen.
2 Ele me guiou e me fez andar em trevas e não na luz.
3 Juuri minua vastaan hän on kääntänyt kätensä kaiken päivää.
3 Deveras fez virar e revirar a sua mão contra mim o dia todo.
4 Hän on kalvanut lihani ja nahkani ja musertanut luuni.
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele; quebrou-me os ossos.
5 Hän on rakentanut varustukset minua vastaan ja piirittänyt minut myrkyllä ja vaivalla.
5 Levantou trincheiras contra mim, e me cercou de fel e trabalho.
6 Hän on pannut minut asumaan pimeydessä kuin entisajan kuolleet.
6 Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estavam mortos há muito.
7 Hän on tehnyt muurin ympärilleni, niin etten pääse ulos. Hän on pannut minut raskaisiin vaskikahleisiin.
7 Cercou-me de uma sebe de modo que não posso sair; agravou os meus grilhões.
8 Vaikka itken ja huudan apua, hän vaientaa rukoukseni.
8 Ainda quando grito e clamo por socorro, ele exclui a minha oração.
9 Hakatuista kivistä hän on tehnyt teilleni muurin ja mutkistanut polkuni.
9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.
10 Vaaniva karhu hän on ollut minulle, piilossa väijyvä leijona.
10 Fez-se-me como urso de emboscada, um leão em esconderijos.
11 Hän on vienyt harhaan tieni, repinyt minut kappaleiksi ja tehnyt minut autioksi.
11 Desviou os meus caminhos, e fez-me em pedaços; deixou-me desolado.
12 Hän on jännittänyt jousensa ja asettanut minut nuoltensa maalitauluksi.
12 Armou o seu arco, e me pôs como alvo à flecha.
13 Hän on ampunut munuaisiini viinensä lapset.
13 Fez entrar nos meus rins as flechas da sua aljava.
14 Minusta on tullut koko kansalleni naurun ja heidän jokapäiväisen pilkkalaulunsa aihe.
14 Fui feito um objeto de escárnio para todo o meu povo, e a sua canção o dia todo.
15 Hän on ravinnut minua katkeruudella, juottanut minua koiruoholla.
15 Encheu-me de amarguras, fartou-me de absinto.
16 Hän on murskannut hampaani soralla painaessaan minut alas tomuun.
16 Quebrou com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.
17 Sinä olet syössyt sieluni pois rauhasta, olen unohtanut, mitä on onni.
17 Alongaste da paz a minha alma; esqueci-me do que seja a felicidade.
18 Sanon: mennyt on voimani ja toivoni Herraan.
18 Digo, pois: Já pereceu a minha força, como também a minha esperança no Senhor.
19 Muista, kuinka kurja ja hylätty olen, minulle on juotettu koiruohoa ja myrkkyä.
19 Lembra-te da minha aflição e amargura, do absinto e do fel.
20 Sitä muistellessani sieluni vajoaa alas.
20 Minha alma ainda os conserva na memória, e se abate dentro de mim.
21 Tämän panen sydämelleni, sen tähden odotan.
21 Torno a trazer isso à mente, portanto tenho esperança.
22 Herran armoa on, ettemme ole aivan hävinneet, sillä hänen laupeutensa ei ole loppunut:
22 A benignidade do Senhor jamais acaba, as suas misericórdias não têm fim;
23 se on joka aamu uusi, ja suuri on hänen uskollisuutensa.
23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.
24 Minun osani on Herra, sanoo sieluni. Sen tähden odotan häntä.
24 A minha porção é o Senhor, diz a minha alma; portanto esperarei nele.
25 Hyvä on Herra häntä odottaville, sielulle, joka häntä etsii.
25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.
26 Hyvä on hiljaisuudessa toivoa Herran apua.
26 Bom é ter esperança, e aguardar em silêncio a salvação do Senhor.
27 Hyvä on miehelle, että hän kantaa iestä nuoruudessaan.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 Istukoon hän yksin ja hiljaa, kun Herra on pannut sen hänen päällensä.
28 Que se assente ele, sozinho, e fique calado, porquanto Deus o pôs sobre ele.
29 Laskekoon suunsa tomuun – ehkä on toivoa.
29 Ponha a sua boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 Ojentakoon hän posken sille, joka häntä lyö, saakoon häväistystä kylliksi.
30 Dê a sua face ao que o fere; farte-se de afronta.
31 Sillä Herra ei hylkää iankaikkisesti,
31 Pois o Senhor não rejeitará para sempre.
32 vaan jos hän on saattanut murheelliseksi, hän osoittaa laupeutta suuressa armossaan.
32 Embora entristeça a alguém, contudo terá compaixão segundo a grandeza da sua misericórdia.
33 Sillä hän ei vaivaa sydämensä halusta eikä murehduta ihmislapsia.
33 Porque não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 Kun jalkojen alle murskataan kaikki vangit maassa,
34 Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,
35 kun väännetään miehen oikeus Korkeimman kasvojen edessä,
35 perverter o direito do homem perante a face do Altíssimo,
36 kun ihmiselle tehdään vääryyttä hänen riita-asiassaan – eikö Herra näkisi sitä?
36 subverter o homem no seu pleito, não são do agrado do senhor.
37 Onko kukaan sanonut, ja se on tapahtunut, mitä Herra ei ole käskenyt?
37 Quem é aquele que manda, e assim acontece, sem que o Senhor o tenha ordenado?
38 Korkeimman suusta lähtee paha ja hyvä.
38 Não sai da boca do Altíssimo tanto o mal como o bem?
39 Miksi tuskittelee ihminen eläessään, tuskitelkoon mies syntiensä tähden?
39 Por que se queixaria o homem vivente, o varão por causa do castigo dos seus pecados?
40 Koetelkaamme teitämme, tutkikaamme niitä ja palatkaamme Herran luo.
40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los, e voltemos para o Senhor.
41 Kohottakaamme sydämemme ja kätemme Jumalan puoleen, joka on taivaassa.
41 Levantemos os nossos corações com as mãos para Deus no céu dizendo;
42 Me olimme luopuneet pois ja olleet kapinalliset. Sinä et ole antanut anteeksi.
42 Nós transgredimos, e fomos rebeldes, e não perdoaste,
43 Sinä peitit itsesi vihaan, ajoit meitä takaa, surmasit etkä säälinyt.
43 Cobriste-te de ira, e nos perseguiste; mataste, não te apiedaste.
44 Sinä olet peittänyt itsesi pilvellä, niin ettei rukous pääse läpi.
44 Cobriste-te de nuvens, para que não passe a nossa oração.
45 Tunkioksi ja hylkytavaraksi sinä olet meidät tehnyt kansakuntien joukossa.
45 Como escória e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 Kaikki vihamiehemme ovat avanneet suunsa meitä vastaan.
46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a sua boca.
47 Osaksemme ovat tulleet kauhu ja kuoppa, autius ja hävitys.
47 Temor e cova vieram sobre nós, assolação e destruição.
48 Vesipurot juoksevat silmistäni tyttären, kansani, sortumisen tähden.
48 Torrentes de águas correm dos meus olhos, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 Silmäni vuotaa lakkaamatta, taukoamatta,
49 Os meus olhos derramam lágrimas, e não cessam, sem haver intermissão,
50 kunnes Herra katsoo ja näkee taivaasta.
50 até que o Senhor atente e veja desde o céu.
51 Silmäni tuottaa tuskaa sielulleni kaikkien kaupunkini tyttärien tähden.
51 Os meus olhos me afligem, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 Kiihkeästi pyydystivät minua kuin lintua ne, jotka ovat syyttä vihamiehiäni.
52 Como ave me caçaram os que, sem causa, são meus inimigos.
53 He sulkivat kuoppaan elämäni ja heittivät päälleni kiviä.
53 Atiraram-me vivo na masmorra, e lançaram pedras sobre mim.
54 Vedet tulvivat pääni yli. Sanoin: olen hukassa.
54 Águas correram sobre a minha cabeça; eu disse: Estou cortado.
55 Minä huusin, Herra, syvältä kaivosta nimeäsi.
55 Invoquei o teu nome, Senhor, desde a profundeza da masmorra.
56 Kuulit huutoni. Älä peitä korvaasi huudoltani äläkä huokaukseltani.
56 Ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu suspiro, ao meu clamor.
57 Olit läsnä silloin, kun sinua huusin. Sanoit: "Älä pelkää."
57 Tu te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.
58 Sinä, Herra, ajoit sieluni asian ja lunastit henkeni.
58 Pleiteaste, Senhor, a minha causa; remiste a minha vida.
59 Olethan nähnyt, Herra, kärsimäni sorron: hanki minulle oikeus.
59 Viste, Senhor, a injustiça que sofri; julga tu a minha causa.
60 Olethan nähnyt kaiken heidän kostonsa ja kaikki heidän juonensa minua vastaan.
60 Viste toda a sua vingança, todos os seus desígnios contra mim.
61 Olet kuullut heidän häväistyksensä, Herra ja kaikki heidän juonensa minua vastaan.
61 Ouviste as suas afrontas, Senhor, todos os seus desígnios contra mim,
62 Minun vastustajieni huulet ja heidän aikeensa ovat minua vastaan kaiken päivää.
62 os lábios e os pensamentos dos que se levantam contra mim o dia todo.
63 Istuivatpa he tai nousivat, katso: minä olen heille pilkkalauluna.
63 Observa-os ao assentarem-se e ao levantarem-se; eu sou a sua canção.
64 Kosta heille, Herra, heidän kättensä teot.
64 Tu lhes darás a recompensa, Senhor, conforme a obra das suas mãos.
65 Anna heille pelko sydämeen, ja kohdatkoon heitä kirouksesi.
65 Tu lhes darás dureza de coração, maldição tua sobre eles.
66 Aja heitä takaa vihassasi ja hävitä heidät Herran taivaan alta.
66 Na tua ira os perseguirás, e os destruirás de debaixo dos teus céus, ó Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.