Jó 41
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Katso, siinä toivo pettää. Jo sen näkemisestä se sortuu maahan."
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou ligarás a sua língua com uma corda?
2 "Ei ole niin rohkeaa, joka sitä ärsyttäisi. Kuka sitten kestäisi minun edessäni?
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Kuka on minulle ensin antanut jotakin, joka minun olisi korvattava? Mitä kaiken taivaan alla on, se on minun.
3 Porventura multiplicará as súplicas para contigo, ou brandamente falará?
4 En vaikene sen jäsenistä, sen voimasta ja sopusuhtaisuudesta.
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Kuka voi riisua siltä päällysvaatteen, kuka tunkeutua sen kaksoisleukojen väliin?
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Kuka on avannut sen kasvojen kaksoisoven? Sen hampaiden ympärillä on kauhu.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Sen ylpeytenä ovat uurteiset selkäkilvet, kiinnitetyt lujalla sinetillä.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Ne käyvät tarkoin toinen toiseensa, niin ettei edes ilma pääse välitse.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja, e nunca mais tal intentarás.
9 Ne ovat toisiinsa liitetyt, pysyvät kiinni erkanematta.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será o homem derrubado só ao vê-lo?
10 Sen aivastuksesta välähtää valo, sen silmät ovat kuin aamuruskon silmäripset.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Sen kidasta lähtevät liekit, sinkoilevat kipinät.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Sen sieraimista käy savu kuin kiehuvan padan ja kattilan alta.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem a graça da sua compostura.
13 Sen puhallus polttaa kuin tuliset hiilet, ja sen suusta lähtee liekki.
13 Quem descobrirá a face da sua roupa? Quem entrará na sua couraça dobrada?
14 Sen kaulassa asuu voima, ja sen edellä juoksee kauhu.
14 Quem abrirá as portas do seu rosto? Pois ao redor dos seus dentes está o terror.
15 Sen pahkuraiset lihat ovat kiinteät, kuin valetut, järkkymättömät.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como com selo apertado.
16 Sen sydän on valettu kovaksi kuin kivi, kovaksi kuin alempi jauhinkivi.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Kun se nousee, pelästyvät sankarit ja tyrmistyvät kauhusta.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Miekka, joka siihen osuu, ei kestä, ei keihäs, ei heittoase eikä panssari.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pálpebras da alva.
19 Sille rauta on kuin oljenkortta, vaski kuin lahoa puuta.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Sitä ei aja pakoon nuoli, jousen poika, akanoiksi muuttuvat sille linkokivet.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Kuin oljenkorsi on sille nuija, keihästen ryskeelle se nauraa.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Sen vatsapuolessa on terävät piikit, se kyntää mutaa leveälti kuin äes.
22 No seu pescoço reside a força; diante dele até a tristeza salta de prazer.
23 Se panee syvyyden kiehumaan kuin padan, tekee meren voidekattilan kaltaiseksi.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Sen perässä polku loistaa, ja syvyydellä on kuin hopeahapset.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Maan päällä ei ole sen vertaista. Se on luotu pelottomaksi.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos se purificam.
26 Se halveksii kaikkea, mikä on korkeaa. Se on kaikkien ylväitten kuningas."
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o cobre como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança;
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.