Jó 41
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Katso, siinä toivo pettää. Jo sen näkemisestä se sortuu maahan."
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 "Ei ole niin rohkeaa, joka sitä ärsyttäisi. Kuka sitten kestäisi minun edessäni?
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Kuka on minulle ensin antanut jotakin, joka minun olisi korvattava? Mitä kaiken taivaan alla on, se on minun.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 En vaikene sen jäsenistä, sen voimasta ja sopusuhtaisuudesta.
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Kuka voi riisua siltä päällysvaatteen, kuka tunkeutua sen kaksoisleukojen väliin?
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Kuka on avannut sen kasvojen kaksoisoven? Sen hampaiden ympärillä on kauhu.
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 Sen ylpeytenä ovat uurteiset selkäkilvet, kiinnitetyt lujalla sinetillä.
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 Ne käyvät tarkoin toinen toiseensa, niin ettei edes ilma pääse välitse.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 Ne ovat toisiinsa liitetyt, pysyvät kiinni erkanematta.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Sen aivastuksesta välähtää valo, sen silmät ovat kuin aamuruskon silmäripset.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Sen kidasta lähtevät liekit, sinkoilevat kipinät.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Sen sieraimista käy savu kuin kiehuvan padan ja kattilan alta.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 Sen puhallus polttaa kuin tuliset hiilet, ja sen suusta lähtee liekki.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 Sen kaulassa asuu voima, ja sen edellä juoksee kauhu.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Sen pahkuraiset lihat ovat kiinteät, kuin valetut, järkkymättömät.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 Sen sydän on valettu kovaksi kuin kivi, kovaksi kuin alempi jauhinkivi.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Kun se nousee, pelästyvät sankarit ja tyrmistyvät kauhusta.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Miekka, joka siihen osuu, ei kestä, ei keihäs, ei heittoase eikä panssari.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Sille rauta on kuin oljenkortta, vaski kuin lahoa puuta.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Sitä ei aja pakoon nuoli, jousen poika, akanoiksi muuttuvat sille linkokivet.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Kuin oljenkorsi on sille nuija, keihästen ryskeelle se nauraa.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Sen vatsapuolessa on terävät piikit, se kyntää mutaa leveälti kuin äes.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 Se panee syvyyden kiehumaan kuin padan, tekee meren voidekattilan kaltaiseksi.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 Sen perässä polku loistaa, ja syvyydellä on kuin hopeahapset.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Maan päällä ei ole sen vertaista. Se on luotu pelottomaksi.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 Se halveksii kaikkea, mikä on korkeaa. Se on kaikkien ylväitten kuningas."
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.