Lamentações 3

Pyhä Raamattu (PR-1938) vs BKJ

Sair da comparação
1 Minä olen se mies, joka olen kurjuutta nähnyt hänen vihastuksensa vitsan alla.
1 Eu sou o homem que viu a aflição por meio da vara da sua ira.
2 Minut hän on johdattanut ja kuljettanut pimeyteen eikä valkeuteen.
2 Ele me guiou e me trouxe para a escuridão, mas não para a luz.
3 Juuri minua vastaan hän kääntää kätensä, yhäti, kaiken päivää.
3 Certamente contra mim ele se virou; ele vira a sua mão contra mim todo o dia.
4 Hän on kalvanut minun lihani ja nahkani, musertanut minun luuni.
4 Minha carne e a minha pele ele envelheceu; ele quebrou os meus ossos.
5 Hän on rakentanut varustukset minua vastaan ja piirittänyt minut myrkyllä ja vaivalla.
5 Ele construiu contra mim, e me cercou de fel e trabalho.
6 Hän on pannut minut asumaan pimeydessä niinkuin ikiaikojen kuolleet.
6 Ele me estabeleceu em lugares escuros, como aqueles que estão mortos há muito tempo.
7 Hän on tehnyt muurin minun ympärilleni, niin etten pääse ulos, on pannut minut raskaisiin vaskikahleisiin.
7 Ele me cercou com uma sebe, de modo que não posso escapar; ele tornou pesada a minha corrente.
8 Vaikka minä huudan ja parun, hän vaientaa minun rukoukseni.
8 Também, quando eu clamo e grito, ele exclui a minha oração.
9 Hakatuista kivistä hän on tehnyt minun teilleni muurin, on mutkistanut minun polkuni.
9 Ele cercou os meus caminhos com pedra talhada; ele tornou os meus caminhos tortuosos.
10 Vaaniva karhu on hän minulle, piilossa väijyvä leijona.
10 Ele foi para mim como um urso na emboscada, e como um leão em lugares secretos.
11 Hän on vienyt harhaan minun tieni ja repinyt minut kappaleiksi, hän on minut autioksi tehnyt.
11 Ele desviou os meus caminhos, e me rasgou em pedaços; ele tornou-me em desolação.
12 Hän on jännittänyt jousensa ja asettanut minut nuoltensa maalitauluksi.
12 Ele retesou o seu arco, e colocou-me como um alvo para a flecha.
13 Hän on ampunut munuaisiini nuolet, viinensä lapset.
13 Ele fez as flechas da sua aljava entrarem em meus rins.
14 Minä olen joutunut koko kansani nauruksi, heidän jokapäiväiseksi pilkkalauluksensa.
14 Eu fui um escárnio para todo o meu povo; e a sua canção todo o dia.
15 Hän on ravinnut minua katkeruudella, juottanut minua koiruoholla.
15 Ele encheu-me de amargura; ele embebedou-me com absinto.
16 Hän on purettanut minulla hampaat rikki soraan, painanut minut alas tomuun.
16 Ele também quebrou os meus dentes com pedras de cascalho, e cobriu-me com cinzas.
17 Sinä olet syössyt minun sieluni ulos, rauhasta pois, minä olen unhottanut onnen.
17 E tu removeste a minha alma para muito longe da paz; eu esqueci a prosperidade.
18 Ja minä sanon: mennyt on minulta kunnia ja Herran odotus.
18 E eu disse: Minha força e minha esperança estão perecidas por causa do SENHOR.
19 Muista minun kurjuuttani ja kodittomuuttani, koiruohoa ja myrkkyä.
19 Lembra-te da minha aflição e da minha tristeza, do absinto e do fel.
20 Sinä kyllä muistat sen, että minun sieluni on alaspainettu.
20 Minha alma os tem na lembrança, e está humilhada dentro de mim.
21 Tämän minä painan sydämeeni, sentähden minä toivon.
21 Isto eu recordo na minha mente, portanto eu tenho esperança.
22 Herran armoa on, ettemme ole aivan hävinneet, sillä hänen laupeutensa ei ole loppunut:
22 É pelas misericórdias do SENHOR que não somos consumidos, porque as suas compaixões não falham.
23 se on joka aamu uusi, ja suuri on hänen uskollisuutensa.
23 Elas são novas a cada manhã, grande é a tua fidelidade.
24 Minun osani on Herra, sanoo minun sieluni; sentähden minä panen toivoni häneen.
24 O SENHOR é a minha porção, diz a minha alma; portanto eu esperarei nele.
25 Hyvä on Herra häntä odottaville, sille sielulle, joka häntä etsii.
25 O SENHOR é bom para aqueles que esperam nele, para a alma que o busca.
26 Hyvä on hiljaisuudessa toivoa Herran apua.
26 Isto é bom, que um homem deva confiar e quietamente aguardar a salvação do SENHOR.
27 Hyvä on miehelle, että hän kantaa iestä nuoruudessaan.
27 É bom para o homem que ele carregue o jugo na sua juventude.
28 Istukoon hän yksin ja hiljaa, kun Herra on sen hänen päällensä pannut.
28 Ele senta-se sozinho e permanece em silêncio, porque ele o carrega sobre si.
29 Laskekoon suunsa tomuun-ehkä on vielä toivoa.
29 Ele coloca no pó a sua boca, para que assim possa haver esperança.
30 Ojentakoon hän posken sille, joka häntä lyö, saakoon kyllälti häväistystä.
30 Ele dá a sua face para aquele que o golpeia; ele está repleto de reprovação.
31 Sillä ei Herra hylkää iankaikkisesti;
31 Pois o Senhor não o rejeitará para sempre.
32 vaan jos hän on murheelliseksi saattanut, hän osoittaa laupeutta suuressa armossansa.
32 Embora ele cause a tristeza, ainda assim ele terá compaixão de acordo com a multidão das suas misericórdias.
33 Sillä ei hän sydämensä halusta vaivaa eikä murehduta ihmislapsia.
33 Pois ele não aflige nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 Kun jalkojen alle poljetaan kaikki vangit maassa,
34 Esmagar sob os pés todos os prisioneiros da terra,
35 kun väännetään miehen oikeutta Korkeimman kasvojen edessä,
35 desviar o direito de um homem perante a face do Altíssimo,
36 kun ihmiselle tehdään vääryyttä hänen riita-asiassaan-eikö Herra sitä näkisi?
36 subverter um homem em sua causa, isso o Senhor não aprova.
37 Onko kukaan sanonut, ja se on tapahtunut, jos ei Herra ole käskenyt?
37 Quem é aquele que diz, e assim acontece, quando o Senhor não o ordenou?
38 Eikö lähde Korkeimman suusta paha ja hyvä?
38 Da boca do Altíssimo não procedem o mal e o bem?
39 Miksi tuskittelee ihminen eläessään, mies syntiensä palkkaa?
39 Portanto, do que reclama um homem vivente, da punição pelos seus pecados?
40 Koetelkaamme teitämme, tutkikaamme niitä ja palatkaamme Herran tykö.
40 Vamos buscar e experimentar os nossos caminhos, e voltar novamente para o SENHOR.
41 Kohottakaamme sydämemme ynnä kätemme Jumalan puoleen, joka on taivaassa.
41 Vamos erguer o nosso coração juntamente com as nossas mãos a Deus nos céus.
42 Me olemme luopuneet pois ja olleet kapinalliset; sinä et ole antanut anteeksi,
42 Nós transgredimos e nos rebelamos; tu não perdoaste.
43 olet peittänyt itsesi vihassasi, ajanut meitä takaa, surmannut säälimättä;
43 Tu te cobriste com fúria, e nos perseguiste; tu nos mataste e não tiveste misericórdia.
44 olet peittänyt itsesi pilvellä, niin ettei rukous pääse lävitse.
44 Tu te cobriste com uma nuvem, para que a nossa oração não passasse.
45 Tunkioksi ja hylyksi sinä olet meidät tehnyt kansojen seassa.
45 Tu nos fizeste como escória e refugo no meio do povo.
46 Suut ammollaan meitä vastaan ovat kaikki meidän vihamiehemme.
46 Todos os nossos inimigos abriram as suas bocas contra nós.
47 Osaksemme on tullut kauhu ja kuoppa, turmio ja sortuminen.
47 Temor e armadilha nos sobrevieram; desolação e destruição.
48 Vesipurot juoksevat minun silmistäni tyttären, minun kansani, sortumisen tähden.
48 Dos meus olhos descem rios de água, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 Minun silmäni vuotaa lakkaamatta, hellittämättä
49 O meu olho goteja e não cessa, sem qualquer intervalo.
50 siihen asti, kunnes katsoo, kunnes näkee Herra taivaasta.
50 Até que o SENHOR olhe para baixo, e contemple desde o céu.
51 Silmäni tuottaa tuskaa minun sielulleni kaikkien minun kaupunkini tyttärien tähden.
51 O meu olho afetou o meu coração, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 Kiihkeästi pyydystivät minua kuin lintua ne, jotka syyttä ovat vihamiehiäni.
52 Os meus inimigos me perseguiram dolorosamente, como a um pássaro, sem causa.
53 He sulkivat kuoppaan minun elämäni ja heittivät päälleni kiviä.
53 Eles cortaram a minha vida dentro da masmorra, e lançaram uma pedra sobre mim.
54 Vedet tulvivat minun pääni ylitse; minä sanoin: olen hukassa.
54 Águas fluíram sobre minha cabeça, então eu disse: Eu estou cortado.
55 Minä huusin sinun nimeäsi, Herra, kuopan syvyydestä.
55 Eu invoquei o teu nome, ó SENHOR, de dentro da profunda masmorra.
56 — ausente —
56 Tu ouviste a minha voz; não escondas o teu ouvido ao meu respirar, ao meu clamor.
57 — ausente —
57 Tu te aproximaste no dia em que eu te invoquei; tu disseste: Não temas.
58 Sinä, Herra, ajoit minun riita-asiani, lunastit minun henkeni.
58 Ó Senhor, tu pleiteaste as causas da minha alma; tu remiste a minha vida.
59 Olethan nähnyt, Herra, minun kärsimäni sorron: hanki minulle oikeus.
59 Ó SENHOR, tu viste o meu erro. Julga tu a minha causa.
60 Olethan nähnyt kaiken heidän kostonhimonsa, kaikki heidän juonensa minua vastaan.
60 Tu viste toda a sua vingança, e tudo o que imaginaram contra mim.
61 Sinä olet kuullut heidän häväistyksensä, Herra, kaikki heidän juonensa minua vastaan.
61 Tu ouviste a sua desonra, ó SENHOR, e tudo o que imaginaram contra mim,
62 Minun vastustajaini huulet ja heidän aikeensa ovat minua vastaan kaiken päivää.
62 os lábios daqueles que se levantaram contra mim, e os seus planos contra mim todos os dias.
63 Istuivatpa he tai nousivat, katso: minä olen heillä pilkkalauluna.
63 Observa o seu assentar e o seu levantar; eu sou a sua música.
64 Kosta heille, Herra, heidän kättensä teot.
64 Retribui-lhes uma recompensa, ó SENHOR, de acordo com a obra das suas mãos.
65 Paaduta heidän sydämensä, kohdatkoon heitä sinun kirouksesi.
65 Dá-lhes tristeza de coração, tua maldição sobre eles.
66 Aja heitä takaa vihassasi ja hävitä heidät Herran taivaan alta.
66 Na tua ira, persegue-os e destrói-os debaixo dos céus do SENHOR.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.