Lamentações 3
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs ARA
1 Minä olen se mies, joka olen kurjuutta nähnyt hänen vihastuksensa vitsan alla.
1 Eu sou o homem que viu a aflição pela vara do furor de Deus.
2 Minut hän on johdattanut ja kuljettanut pimeyteen eikä valkeuteen.
2 Ele me levou e me fez andar em trevas e não na luz.
3 Juuri minua vastaan hän kääntää kätensä, yhäti, kaiken päivää.
3 Deveras ele volveu contra mim a mão, de contínuo, todo o dia.
4 Hän on kalvanut minun lihani ja nahkani, musertanut minun luuni.
4 Fez envelhecer a minha carne e a minha pele, despedaçou os meus ossos.
5 Hän on rakentanut varustukset minua vastaan ja piirittänyt minut myrkyllä ja vaivalla.
5 Edificou contra mim e me cercou de veneno e de dor.
6 Hän on pannut minut asumaan pimeydessä niinkuin ikiaikojen kuolleet.
6 Fez-me habitar em lugares tenebrosos, como os que estão mortos para sempre.
7 Hän on tehnyt muurin minun ympärilleni, niin etten pääse ulos, on pannut minut raskaisiin vaskikahleisiin.
7 Cercou-me de um muro, e já não posso sair; agravou-me com grilhões de bronze.
8 Vaikka minä huudan ja parun, hän vaientaa minun rukoukseni.
8 Ainda quando clamo e grito, ele não admite a minha oração.
9 Hakatuista kivistä hän on tehnyt minun teilleni muurin, on mutkistanut minun polkuni.
9 Fechou os meus caminhos com pedras lavradas, fez tortuosas as minhas veredas.
10 Vaaniva karhu on hän minulle, piilossa väijyvä leijona.
10 Fez-se-me como urso à espreita, um leão de emboscada.
11 Hän on vienyt harhaan minun tieni ja repinyt minut kappaleiksi, hän on minut autioksi tehnyt.
11 Desviou os meus caminhos e me fez em pedaços; deixou-me assolado.
12 Hän on jännittänyt jousensa ja asettanut minut nuoltensa maalitauluksi.
12 Entesou o seu arco e me pôs como alvo à flecha.
13 Hän on ampunut munuaisiini nuolet, viinensä lapset.
13 Fez que me entrassem no coração as flechas da sua aljava.
14 Minä olen joutunut koko kansani nauruksi, heidän jokapäiväiseksi pilkkalauluksensa.
14 Fui feito objeto de escárnio para todo o meu povo e a sua canção, todo o dia.
15 Hän on ravinnut minua katkeruudella, juottanut minua koiruoholla.
15 Fartou-me de amarguras, saciou-me de absinto.
16 Hän on purettanut minulla hampaat rikki soraan, painanut minut alas tomuun.
16 Fez-me quebrar com pedrinhas de areia os meus dentes, cobriu-me de cinza.
17 Sinä olet syössyt minun sieluni ulos, rauhasta pois, minä olen unhottanut onnen.
17 Afastou a paz de minha alma; esqueci-me do bem.
18 Ja minä sanon: mennyt on minulta kunnia ja Herran odotus.
18 Então, disse eu: já pereceu a minha glória, como também a minha esperança no
19 Muista minun kurjuuttani ja kodittomuuttani, koiruohoa ja myrkkyä.
19 Lembra-te da minha aflição e do meu pranto, do absinto e do veneno.
20 Sinä kyllä muistat sen, että minun sieluni on alaspainettu.
20 Minha alma, continuamente, os recorda e se abate dentro de mim.
21 Tämän minä painan sydämeeni, sentähden minä toivon.
21 Quero trazer à memória o que me pode dar esperança.
22 Herran armoa on, ettemme ole aivan hävinneet, sillä hänen laupeutensa ei ole loppunut:
22 As misericórdias do Senhor são a causa de não sermos consumidos, porque as suas misericórdias não têm fim;
23 se on joka aamu uusi, ja suuri on hänen uskollisuutensa.
23 renovam-se cada manhã. Grande é a tua fidelidade.
24 Minun osani on Herra, sanoo minun sieluni; sentähden minä panen toivoni häneen.
24 A minha porção é o Senhor , diz a minha alma; portanto, esperarei nele.
25 Hyvä on Herra häntä odottaville, sille sielulle, joka häntä etsii.
25 Bom é o Senhor para os que esperam por ele, para a alma que o busca.
26 Hyvä on hiljaisuudessa toivoa Herran apua.
26 Bom é aguardar a salvação do Senhor , e isso, em silêncio.
27 Hyvä on miehelle, että hän kantaa iestä nuoruudessaan.
27 Bom é para o homem suportar o jugo na sua mocidade.
28 Istukoon hän yksin ja hiljaa, kun Herra on sen hänen päällensä pannut.
28 Assente-se solitário e fique em silêncio; porquanto esse jugo Deus pôs sobre ele;
29 Laskekoon suunsa tomuun-ehkä on vielä toivoa.
29 ponha a boca no pó; talvez ainda haja esperança.
30 Ojentakoon hän posken sille, joka häntä lyö, saakoon kyllälti häväistystä.
30 Dê a face ao que o fere; farte-se de afronta.
31 Sillä ei Herra hylkää iankaikkisesti;
31 O Senhor não rejeitará para sempre;
32 vaan jos hän on murheelliseksi saattanut, hän osoittaa laupeutta suuressa armossansa.
32 pois, ainda que entristeça a alguém, usará de compaixão segundo a grandeza das suas misericórdias;
33 Sillä ei hän sydämensä halusta vaivaa eikä murehduta ihmislapsia.
33 porque não aflige, nem entristece de bom grado os filhos dos homens.
34 Kun jalkojen alle poljetaan kaikki vangit maassa,
34 Pisar debaixo dos pés a todos os presos da terra,
35 kun väännetään miehen oikeutta Korkeimman kasvojen edessä,
35 perverter o direito do homem perante o Altíssimo,
36 kun ihmiselle tehdään vääryyttä hänen riita-asiassaan-eikö Herra sitä näkisi?
36 subverter ao homem no seu pleito, não o veria o Senhor?
37 Onko kukaan sanonut, ja se on tapahtunut, jos ei Herra ole käskenyt?
37 Quem é aquele que diz, e assim acontece, quando o Senhor o não mande?
38 Eikö lähde Korkeimman suusta paha ja hyvä?
38 Acaso, não procede do Altíssimo tanto o mal como o bem?
39 Miksi tuskittelee ihminen eläessään, mies syntiensä palkkaa?
39 Por que, pois, se queixa o homem vivente? Queixe-se cada um dos seus próprios pecados.
40 Koetelkaamme teitämme, tutkikaamme niitä ja palatkaamme Herran tykö.
40 Esquadrinhemos os nossos caminhos, provemo-los e voltemos para o
41 Kohottakaamme sydämemme ynnä kätemme Jumalan puoleen, joka on taivaassa.
41 Levantemos o coração, juntamente com as mãos, para Deus nos céus, dizendo:
42 Me olemme luopuneet pois ja olleet kapinalliset; sinä et ole antanut anteeksi,
42 Nós prevaricamos e fomos rebeldes, e tu não nos perdoaste.
43 olet peittänyt itsesi vihassasi, ajanut meitä takaa, surmannut säälimättä;
43 Cobriste-nos de ira e nos perseguiste; e sem piedade nos mataste.
44 olet peittänyt itsesi pilvellä, niin ettei rukous pääse lävitse.
44 De nuvens te encobriste para que não passe a nossa oração.
45 Tunkioksi ja hylyksi sinä olet meidät tehnyt kansojen seassa.
45 Como cisco e refugo nos puseste no meio dos povos.
46 Suut ammollaan meitä vastaan ovat kaikki meidän vihamiehemme.
46 Todos os nossos inimigos abriram contra nós a boca.
47 Osaksemme on tullut kauhu ja kuoppa, turmio ja sortuminen.
47 Sobre nós vieram o temor e a cova, a assolação e a ruína.
48 Vesipurot juoksevat minun silmistäni tyttären, minun kansani, sortumisen tähden.
48 Dos meus olhos se derramam torrentes de águas, por causa da destruição da filha do meu povo.
49 Minun silmäni vuotaa lakkaamatta, hellittämättä
49 Os meus olhos choram, não cessam, e não há descanso,
50 siihen asti, kunnes katsoo, kunnes näkee Herra taivaasta.
50 até que o Senhor atenda e veja lá do céu.
51 Silmäni tuottaa tuskaa minun sielulleni kaikkien minun kaupunkini tyttärien tähden.
51 Os meus olhos entristecem a minha alma, por causa de todas as filhas da minha cidade.
52 Kiihkeästi pyydystivät minua kuin lintua ne, jotka syyttä ovat vihamiehiäni.
52 Caçaram-me, como se eu fosse ave, os que sem motivo são meus inimigos.
53 He sulkivat kuoppaan minun elämäni ja heittivät päälleni kiviä.
53 Para me destruírem, lançaram-me na cova e atiraram pedras sobre mim.
54 Vedet tulvivat minun pääni ylitse; minä sanoin: olen hukassa.
54 Águas correram sobre a minha cabeça; então, disse: estou perdido!
55 Minä huusin sinun nimeäsi, Herra, kuopan syvyydestä.
55 Da mais profunda cova, Senhor , invoquei o teu nome.
56 — ausente —
56 Ouviste a minha voz; não escondas o ouvido aos meus lamentos, ao meu clamor.
57 — ausente —
57 De mim te aproximaste no dia em que te invoquei; disseste: Não temas.
58 Sinä, Herra, ajoit minun riita-asiani, lunastit minun henkeni.
58 Pleiteaste, Senhor, a causa da minha alma, remiste a minha vida.
59 Olethan nähnyt, Herra, minun kärsimäni sorron: hanki minulle oikeus.
59 Viste, Senhor , a injustiça que me fizeram; julga a minha causa.
60 Olethan nähnyt kaiken heidän kostonhimonsa, kaikki heidän juonensa minua vastaan.
60 Viste a sua vingança toda, todos os seus pensamentos contra mim.
61 Sinä olet kuullut heidän häväistyksensä, Herra, kaikki heidän juonensa minua vastaan.
61 Ouviste as suas afrontas, Senhor , todos os seus pensamentos contra mim;
62 Minun vastustajaini huulet ja heidän aikeensa ovat minua vastaan kaiken päivää.
62 as acusações dos meus adversários e o seu murmurar contra mim, o dia todo.
63 Istuivatpa he tai nousivat, katso: minä olen heillä pilkkalauluna.
63 Observa-os quando se assentam e quando se levantam; eu sou objeto da sua canção.
64 Kosta heille, Herra, heidän kättensä teot.
64 Tu lhes darás a paga, Senhor , segundo a obra das suas mãos.
65 Paaduta heidän sydämensä, kohdatkoon heitä sinun kirouksesi.
65 Tu lhes darás cegueira de coração, a tua maldição imporás sobre eles.
66 Aja heitä takaa vihassasi ja hävitä heidät Herran taivaan alta.
66 Na tua ira, os perseguirás, e eles serão eliminados de debaixo dos céus do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.