Jó 31
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs NVT
1 — ausente —
1 “Fiz uma aliança com meus olhos de não olhar com cobiça para nenhuma jovem.
2 Minkä osan antaisi silloin Jumala ylhäältä, minkä perintöosan Kaikkivaltias korkeudesta?
2 Pois o que Deus, lá de cima, escolheu para nós? Qual é nossa herança do Todo-poderoso, que está lá no alto?
3 Tuleehan väärälle turmio ja onnettomuus väärintekijöille.
3 Não é calamidade para os perversos e desgraça para os que praticam o mal?
4 Eikö hän näkisi minun teitäni ja laskisi kaikkia minun askeleitani?
4 Afinal, ele não vê tudo que faço e cada passo que dou?
5 Jos minä ikinä valheessa vaelsin, jos jalkani kiiruhti petokseen,
5 “Se minha conduta foi falsa, e se procurei enganar alguém,
6 punnitkoon minut Jumala oikealla vaa'alla, ja hän on huomaava minun nuhteettomuuteni.
6 que Deus me pese numa balança justa, pois conhecerá minha integridade.
7 Jos minun askeleeni poikkesivat tieltä ja minun sydämeni seurasi silmiäni tahi tahra tarttui minun käsiini,
7 Se me desviei de seu caminho, se meu coração cobiçou o que os olhos viram, ou se sou culpado de algum outro pecado,
8 niin syököön toinen, mitä minä kylvän, ja minun vesani revittäköön juurinensa.
8 que outros comam o que semeei; que minhas plantações sejam arrancadas pela raiz.
9 Jos minun sydämeni hullaantui toisen vaimoon ja minä väijyin lähimmäiseni ovella,
9 “Se meu coração foi seduzido por uma mulher, ou se cobicei a esposa de meu próximo,
10 niin jauhakoon oma vaimoni vieraalle, ja halailkoot häntä muut;
10 que minha esposa se torne serva de outro homem; que outros durmam com ela.
11 sillä se olisi ollut ilkityö ja raskaasti rangaistava rikos,
11 Pois a cobiça é um pecado vergonhoso, um crime que merece castigo.
12 tuli, joka kuluttaisi manalaan saakka ja hävittäisi kaiken saatuni.
12 É fogo que tudo consome, levando à destruição, capaz de destruir tudo que tenho.
13 Jos minä pidin halpana palvelijani ja palvelijattareni oikeuden, kun heillä oli riita minun kanssani,
13 “Se fui injusto com meus servos e servas quando me apresentaram suas queixas,
14 niin mitä minä tekisin, jos Jumala nousisi, ja mitä vastaisin hänelle, jos hän kävisi tutkimaan?
14 que farei quando Deus me confrontar? Que direi quando ele me chamar para prestar contas?
15 Eikö sama, joka äidin kohdussa loi minut, luonut häntäkin, eikö sama meitä äidin sydämen alla valmistanut?
15 Pois o mesmo Deus que me criou, também criou meus servos; formou no ventre materno tanto eles como eu.
16 Olenko minä kieltänyt vaivaisilta heidän toivomuksensa ja saattanut lesken silmät sammumaan?
16 “Acaso me recusei a ajudar os pobres ou acabei com a esperança da viúva?
17 Olenko syönyt leipäpalani yksinäni, orvonkin saamatta syödä siitä?
17 Fui mesquinho com meu alimento e me recusei a compartilhá-lo com os órfãos?
18 En, vaan nuoruudestani saakka minä kasvatin häntä niinkuin oma isä ja äitini kohdusta asti minä holhosin häntä.
18 Não! Desde a juventude, tenho cuidado dos órfãos como um pai e, por toda a vida, tenho ajudado as viúvas.
19 Jos minä näin menehtyväisen vaatteetonna ja köyhän verhoa vailla,
19 Sempre que via alguém passar frio por falta de roupa, e o pobre que não tinha o que vestir,
20 jos hänen lanteensa eivät minua siunanneet eikä hän saanut lämmitellä minun karitsaini villoilla,
20 acaso eles não me abençoavam por lhes prover roupas de lã para aquecê-los?
21 jos minä puin nyrkkiä orvolle, kun näin puoltani pidettävän portissa,
21 “Se levantei a mão contra o órfão, certo de que os juízes tomariam meu partido,
22 niin irtautukoon olkapääni hartiastani, ja murtukoon käsivarteni sijoiltansa.
22 que meu ombro seja deslocado e meu braço, arrancado da articulação!
23 Sillä silloin olisi minun peljättävä turmiota Jumalalta, enkä kestäisi hänen valtasuuruutensa edessä.
23 Seria melhor que enfrentar o castigo de Deus; pois, se a majestade de Deus é contra mim, que esperança resta?
24 Jos minä panin uskallukseni kultaan ja sanoin hienolle kullalle: 'Sinä olet minun turvani',
24 “Acaso confiei no dinheiro ou me senti seguro por causa de meu ouro?
25 jos iloitsin siitä, että rikkauteni oli suuri ja että käteni oli saanut paljon hankituksi,
25 Acaso me vangloriei de minha riqueza e de tudo que possuo?
26 jos katsellessani aurinkoa, kuinka se loisti, ja kuuta, joka ylhänä vaelsi,
26 “Olhei para o sol, que brilha no céu, ou para a lua, que percorre seu resplendor,
27 sydämeni antautui salaa vieteltäväksi ja käteni niille suudelmia heitti,
27 e, em segredo, meu coração foi seduzido a lhes lançar beijos de adoração?
28 niin olisi sekin raskaasti rangaistava rikos, sillä minä olisin kieltänyt korkeuden Jumalan.
28 Se o fiz, devo ser castigado pelos juízes, pois significa que neguei o Deus que está lá no alto.
29 Olenko iloinnut vihamieheni vahingosta, riemusta hykähtänyt, kun häntä onnettomuus kohtasi?
29 “Alguma vez me alegrei com a desgraça de meus inimigos, ou exultei porque lhes aconteceu algum mal?
30 En ole sallinut suuni syntiä tehdä, kiroten vaatia hänen henkeänsä.
30 Não, jamais cometi o pecado de amaldiçoar alguém ou de pedir sua morte como vingança.
31 Eikö täydy minun talonväkeni myöntää, että kukin on saanut lihaa yllin kyllin?
31 “Meus servos nunca disseram: ‘Ele deixa os outros passar fome’.
32 Muukalaisen ei tarvinnut yötä ulkona viettää; minä pidin oveni auki tielle päin.
32 Nunca deixei o estrangeiro dormir na rua; minha porta sempre esteve aberta para todos.
33 Olenko ihmisten tavoin peitellyt rikkomuksiani, kätkenyt poveeni pahat tekoni,
33 “Acaso procurei encobrir meus pecados, como outros fazem, e esconder a culpa em meu coração?
34 säikkyen suurta joukkoa ja kaiken heimon ylenkatsetta peljäten, niin että pysyin hiljaa, ovestani ulkonematta?
34 Mantive-me calado e não saí de casa, por medo da multidão ou do desprezo do povo?
35 Oi, jospa joku kuuntelisi minua! Katso, tuossa on puumerkkini! Kaikkivaltias vastatkoon minulle! Jospa saisin riitapuoleni kirjoittamaan syytekirjan!
35 “Se ao menos alguém me ouvisse! Vejam, aqui está minha defesa assinada. Que o Todo-poderoso me responda; que meu adversário registre sua denúncia por escrito.
36 Totisesti, olkapäälläni sitä kantaisin, sitoisin sen päähäni seppeleeksi.
36 Eu enfrentaria a acusação de peito aberto e a usaria como coroa.
37 Tekisin hänelle tilin kaikista askeleistani ja astuisin hänen eteensä niinkuin ruhtinas.
37 Pois eu diria a Deus exatamente o que tenho feito; compareceria diante dele como um príncipe.
38 Jos peltoni huusi minua vastaan ja sen vaot kaikki itkivät,
38 “Se a terra protestar contra mim, se todos os seus sulcos clamarem,
39 jos kulutin sen voiman maksamatta ja saatoin sen haltijat huokaamaan,
39 se roubei suas colheitas, ou se matei seus donos,
40 — ausente —
40 que cresçam espinhos em lugar de trigo e ervas daninhas em lugar de cevada”. Assim terminam as palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.