Jó 31
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs BKJ
1 — ausente —
1 Eu fiz um pacto com os meus olhos; por que então eu pensaria em uma donzela?
2 Minkä osan antaisi silloin Jumala ylhäältä, minkä perintöosan Kaikkivaltias korkeudesta?
2 Pois que porção teria eu do Deus lá de cima. E que herança do Todo-Poderoso lá do alto?
3 Tuleehan väärälle turmio ja onnettomuus väärintekijöille.
3 Não é destruição para o ímpio, e uma estranha punição aos trabalhadores da iniquidade?
4 Eikö hän näkisi minun teitäni ja laskisi kaikkia minun askeleitani?
4 Acaso ele não vê os meus caminhos, e conta todos os meus passos?
5 Jos minä ikinä valheessa vaelsin, jos jalkani kiiruhti petokseen,
5 Se eu tenho andado na vaidade, ou se o meu pé tem se apressado para o engano;
6 punnitkoon minut Jumala oikealla vaa'alla, ja hän on huomaava minun nuhteettomuuteni.
6 que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade.
7 Jos minun askeleeni poikkesivat tieltä ja minun sydämeni seurasi silmiäni tahi tahra tarttui minun käsiini,
7 Se os meus passos se desviaram do caminho, e o meu coração tem andado após os meus olhos, e se qualquer mancha grudou em minhas mãos;
8 niin syököön toinen, mitä minä kylvän, ja minun vesani revittäköön juurinensa.
8 então, semeie eu e outro coma, e seja a minha descendência arrancada desde a raiz.
9 Jos minun sydämeni hullaantui toisen vaimoon ja minä väijyin lähimmäiseni ovella,
9 Se o meu coração tem sido enganado por uma mulher, ou se fiquei à espreita à porta do meu vizinho;
10 niin jauhakoon oma vaimoni vieraalle, ja halailkoot häntä muut;
10 então, que minha esposa moa para outro e que outros se encurvem sobre ela;
11 sillä se olisi ollut ilkityö ja raskaasti rangaistava rikos,
11 porque isto é um crime hediondo, sim, é uma iniquidade a ser punida pelos juízes.
12 tuli, joka kuluttaisi manalaan saakka ja hävittäisi kaiken saatuni.
12 Porque é fogo que consome até a destruição, e desarraigaria todo o meu acréscimo.
13 Jos minä pidin halpana palvelijani ja palvelijattareni oikeuden, kun heillä oli riita minun kanssani,
13 Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles contendiam comigo;
14 niin mitä minä tekisin, jos Jumala nousisi, ja mitä vastaisin hänelle, jos hän kävisi tutkimaan?
14 o que então farei quando Deus se levantar? E quando ele me visitar, o que responderei a ele?
15 Eikö sama, joka äidin kohdussa loi minut, luonut häntäkin, eikö sama meitä äidin sydämen alla valmistanut?
15 Aquele que me formou no ventre não o fez a ele, e não nos formou no útero?
16 Olenko minä kieltänyt vaivaisilta heidän toivomuksensa ja saattanut lesken silmät sammumaan?
16 Se retive aos pobres o seu desejo, ou fiz falhar os olhos da viúva;
17 Olenko syönyt leipäpalani yksinäni, orvonkin saamatta syödä siitä?
17 ou se sozinho comi o meu bocado, e o órfão não comeu dele;
18 En, vaan nuoruudestani saakka minä kasvatin häntä niinkuin oma isä ja äitini kohdusta asti minä holhosin häntä.
18 (porque desde a minha juventude cresceu comigo, como com seu pai, e eu a guiei desde o útero de minha mãe).
19 Jos minä näin menehtyväisen vaatteetonna ja köyhän verhoa vailla,
19 Se vi alguém perecer por necessitar de roupa, ou qualquer pobre sem coberta;
20 jos hänen lanteensa eivät minua siunanneet eikä hän saanut lämmitellä minun karitsaini villoilla,
20 se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com a lã dos meus cordeiros;
21 jos minä puin nyrkkiä orvolle, kun näin puoltani pidettävän portissa,
21 se eu levantei a minha mão contra o órfão, quando vi minha ajuda ao portão;
22 niin irtautukoon olkapääni hartiastani, ja murtukoon käsivarteni sijoiltansa.
22 então que meu braço caia do ombro da juntura, e que meu braço se quebre desde o osso.
23 Sillä silloin olisi minun peljättävä turmiota Jumalalta, enkä kestäisi hänen valtasuuruutensa edessä.
23 Porque a destruição de Deus era um terror para mim, e por causa de sua grandeza eu não pude suportar.
24 Jos minä panin uskallukseni kultaan ja sanoin hienolle kullalle: 'Sinä olet minun turvani',
24 Se eu fiz do ouro minha esperança, ou disse ao ouro fino: tu és minha confiança;
25 jos iloitsin siitä, että rikkauteni oli suuri ja että käteni oli saanut paljon hankituksi,
25 se me regozijei porque minha riqueza era grande, e porque minha mão havia conseguido muito;
26 jos katsellessani aurinkoa, kuinka se loisti, ja kuuta, joka ylhänä vaelsi,
26 se eu contemplei o sol, quando resplandecia, ou a lua, caminhando em esplendor;
27 sydämeni antautui salaa vieteltäväksi ja käteni niille suudelmia heitti,
27 e o meu coração foi seduzido em secreto, ou a minha boca beijou a minha mão,
28 niin olisi sekin raskaasti rangaistava rikos, sillä minä olisin kieltänyt korkeuden Jumalan.
28 isto também seria uma iniquidade a ser punida pelo juiz; pois eu teria negado a Deus, que está acima.
29 Olenko iloinnut vihamieheni vahingosta, riemusta hykähtänyt, kun häntä onnettomuus kohtasi?
29 Se me regozijei na destruição daquele que me odeia, ou me exultei quando o mal o encontrou,
30 En ole sallinut suuni syntiä tehdä, kiroten vaatia hänen henkeänsä.
30 também não fiz pecar a minha boca, desejando maldição à sua alma.
31 Eikö täydy minun talonväkeni myöntää, että kukin on saanut lihaa yllin kyllin?
31 Se os homens do meu tabernáculo não dissessem: Ah, se tivéssemos da sua carne! Não estaríamos satisfeitos.
32 Muukalaisen ei tarvinnut yötä ulkona viettää; minä pidin oveni auki tielle päin.
32 O estrangeiro não se hospedava na rua; mas eu abria as minhas portas ao viajante.
33 Olenko ihmisten tavoin peitellyt rikkomuksiani, kätkenyt poveeni pahat tekoni,
33 Se eu encobri as minhas transgressões como Adão, escondendo a minha iniquidade no meu peito;
34 säikkyen suurta joukkoa ja kaiken heimon ylenkatsetta peljäten, niin että pysyin hiljaa, ovestani ulkonematta?
34 eu temi a grande multidão, ou o desprezo das famílias me aterrorizava, de forma que eu mantivesse o meu silêncio, e não saísse porta afora?
35 Oi, jospa joku kuuntelisi minua! Katso, tuossa on puumerkkini! Kaikkivaltias vastatkoon minulle! Jospa saisin riitapuoleni kirjoittamaan syytekirjan!
35 Ah! Se um me ouvisse! Eis que o meu desejo é que o Todo-Poderoso me respondesse, e que o meu adversário tivesse escrito um livro.
36 Totisesti, olkapäälläni sitä kantaisin, sitoisin sen päähäni seppeleeksi.
36 Certamente, eu o tomaria sobre meu ombro, e o prenderia a mim como uma coroa.
37 Tekisin hänelle tilin kaikista askeleistani ja astuisin hänen eteensä niinkuin ruhtinas.
37 Eu lhe declararia o número dos meus passos; como um príncipe me chegaria a ele.
38 Jos peltoni huusi minua vastaan ja sen vaot kaikki itkivät,
38 Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos da mesma forma reclamarem,
39 jos kulutin sen voiman maksamatta ja saatoin sen haltijat huokaamaan,
39 se comi os seus frutos sem dinheiro, ou fiz com que seus donos perdessem a vida;
40 — ausente —
40 que cardos cresçam ao invés de trigo, e joio por cevada. Acabaram-se as palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.