Jó 31
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs NAA
1 — ausente —
1 “Fiz uma aliança com os meus olhos: de não olhar para uma virgem.
2 Minkä osan antaisi silloin Jumala ylhäältä, minkä perintöosan Kaikkivaltias korkeudesta?
2 Do contrário, qual seria a minha porção do Deus lá de cima, e que herança receberia do Todo-Poderoso desde as alturas?
3 Tuleehan väärälle turmio ja onnettomuus väärintekijöille.
3 Por acaso, não é a perdição para o ímpio, e a desgraça para os que praticam a maldade?
4 Eikö hän näkisi minun teitäni ja laskisi kaikkia minun askeleitani?
4 Será que Deus não vê os meus caminhos e não conta todos os meus passos?
5 Jos minä ikinä valheessa vaelsin, jos jalkani kiiruhti petokseen,
5 Se andei com falsidade ou se o meu pé se apressou para o engano
6 punnitkoon minut Jumala oikealla vaa'alla, ja hän on huomaava minun nuhteettomuuteni.
6 — que Deus me pese numa balança justa e conhecerá a minha integridade!”
7 Jos minun askeleeni poikkesivat tieltä ja minun sydämeni seurasi silmiäni tahi tahra tarttui minun käsiini,
7 “Se os meus passos se desviaram do caminho, se o meu coração segue os meus olhos, e se alguma mancha se apegou às minhas mãos,
8 niin syököön toinen, mitä minä kylvän, ja minun vesani revittäköön juurinensa.
8 então que outros comam o que eu semeei, e que seja arrancado o que se produz no meu campo.
9 Jos minun sydämeni hullaantui toisen vaimoon ja minä väijyin lähimmäiseni ovella,
9 Se o meu coração se deixou seduzir por uma mulher, se fiquei rondando a porta do meu próximo,
10 niin jauhakoon oma vaimoni vieraalle, ja halailkoot häntä muut;
10 então que a minha mulher moa os cereais para outro homem, e que outros se deitem com ela.
11 sillä se olisi ollut ilkityö ja raskaasti rangaistava rikos,
11 Pois eu teria cometido um crime hediondo, um delito a ser punido pelos juízes.
12 tuli, joka kuluttaisi manalaan saakka ja hävittäisi kaiken saatuni.
12 Isso seria fogo que consome até a destruição e arrancaria toda a minha colheita pela raiz.”
13 Jos minä pidin halpana palvelijani ja palvelijattareni oikeuden, kun heillä oli riita minun kanssani,
13 “Se não reconheci o direito do meu servo ou da minha serva quando eles reclamavam contra mim,
14 niin mitä minä tekisin, jos Jumala nousisi, ja mitä vastaisin hänelle, jos hän kävisi tutkimaan?
14 então que faria eu quando Deus se levantasse no tribunal? E, se ele me interrogasse, que lhe responderia eu?
15 Eikö sama, joka äidin kohdussa loi minut, luonut häntäkin, eikö sama meitä äidin sydämen alla valmistanut?
15 Aquele que me formou no ventre de minha mãe não os fez também a eles? Ou não é o mesmo Deus que nos formou no ventre materno?”
16 Olenko minä kieltänyt vaivaisilta heidän toivomuksensa ja saattanut lesken silmät sammumaan?
16 “Se retive o que os pobres desejavam ou deixei que os olhos das viúvas esperassem em vão;
17 Olenko syönyt leipäpalani yksinäni, orvonkin saamatta syödä siitä?
17 ou, se sozinho comi o meu bocado, sem reparti-lo com os órfãos
18 En, vaan nuoruudestani saakka minä kasvatin häntä niinkuin oma isä ja äitini kohdusta asti minä holhosin häntä.
18 — porque desde a minha mocidade eu os criei como se fosse pai deles, durante toda a minha vida fui o guia das viúvas —;
19 Jos minä näin menehtyväisen vaatteetonna ja köyhän verhoa vailla,
19 se vi alguém perecer por falta de roupa ou notava que o necessitado não tinha com que se cobrir;
20 jos hänen lanteensa eivät minua siunanneet eikä hän saanut lämmitellä minun karitsaini villoilla,
20 se ele não me agradeceu do fundo do coração, quando se aquecia com a lã dos meus cordeiros;
21 jos minä puin nyrkkiä orvolle, kun näin puoltani pidettävän portissa,
21 se eu levantei a mão contra o órfão, sabendo que eu tinha o apoio dos juízes,
22 niin irtautukoon olkapääni hartiastani, ja murtukoon käsivarteni sijoiltansa.
22 então que a omoplata caia do meu ombro, e que o meu braço seja arrancado da articulação.
23 Sillä silloin olisi minun peljättävä turmiota Jumalalta, enkä kestäisi hänen valtasuuruutensa edessä.
23 Porque o castigo de Deus seria para mim um assombro, e eu não poderia enfrentar a sua majestade.”
24 Jos minä panin uskallukseni kultaan ja sanoin hienolle kullalle: 'Sinä olet minun turvani',
24 “Se no ouro pus a minha esperança ou se eu disse ao ouro fino: ‘Você é a minha garantia’;
25 jos iloitsin siitä, että rikkauteni oli suuri ja että käteni oli saanut paljon hankituksi,
25 se me alegrei por ser grande a minha riqueza e por ter a minha mão alcançado muito;
26 jos katsellessani aurinkoa, kuinka se loisti, ja kuuta, joka ylhänä vaelsi,
26 se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, que caminhava em seu esplendor,
27 sydämeni antautui salaa vieteltäväksi ja käteni niille suudelmia heitti,
27 e o meu coração se deixou seduzir em segredo, e eu lhes atirei beijos com a mão,
28 niin olisi sekin raskaasti rangaistava rikos, sillä minä olisin kieltänyt korkeuden Jumalan.
28 também isto seria um delito a ser punido pelos juízes, pois eu teria negado a Deus, que está lá em cima.”
29 Olenko iloinnut vihamieheni vahingosta, riemusta hykähtänyt, kun häntä onnettomuus kohtasi?
29 “Se me alegrei com a desgraça do que me odeia e se exultei quando o mal o atingiu
30 En ole sallinut suuni syntiä tehdä, kiroten vaatia hänen henkeänsä.
30 — eu que não deixei a minha boca pecar, rogando praga para que morresse —;
31 Eikö täydy minun talonväkeni myöntää, että kukin on saanut lihaa yllin kyllin?
31 se as pessoas que moram na minha tenda não disseram: ‘Quem nos dera encontrar alguém que não se saciou da carne provida por ele’
32 Muukalaisen ei tarvinnut yötä ulkona viettää; minä pidin oveni auki tielle päin.
32 — pois o estrangeiro não pernoitava na rua; as minhas portas estavam sempre abertas para os viajantes! —;
33 Olenko ihmisten tavoin peitellyt rikkomuksiani, kätkenyt poveeni pahat tekoni,
33 se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniquidade em meu íntimo,
34 säikkyen suurta joukkoa ja kaiken heimon ylenkatsetta peljäten, niin että pysyin hiljaa, ovestani ulkonematta?
34 porque eu tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me apavorava, fazendo com que eu me calasse e não saísse da porta…”
35 Oi, jospa joku kuuntelisi minua! Katso, tuossa on puumerkkini! Kaikkivaltias vastatkoon minulle! Jospa saisin riitapuoleni kirjoittamaan syytekirjan!
35 “Quem dera que eu tivesse quem me ouvisse! Eis aqui a minha defesa assinada! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu adversário escreva a sua acusação!
36 Totisesti, olkapäälläni sitä kantaisin, sitoisin sen päähäni seppeleeksi.
36 Por certo que a levaria sobre o meu ombro, e a poria sobre mim como se fosse uma coroa.
37 Tekisin hänelle tilin kaikista askeleistani ja astuisin hänen eteensä niinkuin ruhtinas.
37 Eu lhe mostraria o número dos meus passos; como príncipe eu me aproximaria dele.”
38 Jos peltoni huusi minua vastaan ja sen vaot kaikki itkivät,
38 “Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;
39 jos kulutin sen voiman maksamatta ja saatoin sen haltijat huokaamaan,
39 se comi os seus frutos sem pagar ou se causei a morte aos seus donos,
40 — ausente —
40 que ela produza espinhos em vez de trigo, e joio em lugar de cevada.” Fim das palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.