Jó 31
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs ACF
1 — ausente —
1 Fiz aliança com os meus olhos; como, pois, os fixaria numa virgem?
2 Minkä osan antaisi silloin Jumala ylhäältä, minkä perintöosan Kaikkivaltias korkeudesta?
2 Que porção teria eu do Deus lá de cima, ou que herança do TodoPoderoso desde as alturas?
3 Tuleehan väärälle turmio ja onnettomuus väärintekijöille.
3 Porventura não é a perdição para o perverso, o desastre para os que praticam iniqüidade?
4 Eikö hän näkisi minun teitäni ja laskisi kaikkia minun askeleitani?
4 Ou não vê ele os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
5 Jos minä ikinä valheessa vaelsin, jos jalkani kiiruhti petokseen,
5 Se andei com falsidade, e se o meu pé se apressou para o engano
6 punnitkoon minut Jumala oikealla vaa'alla, ja hän on huomaava minun nuhteettomuuteni.
6 (Pese-me em balanças fiéis, e saberá Deus a minha sinceridade),
7 Jos minun askeleeni poikkesivat tieltä ja minun sydämeni seurasi silmiäni tahi tahra tarttui minun käsiini,
7 Se os meus passos se desviaram do caminho, e se o meu coração segue os meus olhos, e se às minhas mãos se apegou qualquer coisa,
8 niin syököön toinen, mitä minä kylvän, ja minun vesani revittäköön juurinensa.
8 Então semeie eu e outro coma, e seja a minha descendência arrancada até à raiz.
9 Jos minun sydämeni hullaantui toisen vaimoon ja minä väijyin lähimmäiseni ovella,
9 Se o meu coração se deixou seduzir por uma mulher, ou se eu armei traições à porta do meu próximo,
10 niin jauhakoon oma vaimoni vieraalle, ja halailkoot häntä muut;
10 Então moa minha mulher para outro, e outros se encurvem sobre ela,
11 sillä se olisi ollut ilkityö ja raskaasti rangaistava rikos,
11 Porque é uma infâmia, e é delito pertencente aos juízes.
12 tuli, joka kuluttaisi manalaan saakka ja hävittäisi kaiken saatuni.
12 Porque é fogo que consome até à perdição, e desarraigaria toda a minha renda.
13 Jos minä pidin halpana palvelijani ja palvelijattareni oikeuden, kun heillä oli riita minun kanssani,
13 Se desprezei o direito do meu servo ou da minha serva, quando eles contendiam comigo;
14 niin mitä minä tekisin, jos Jumala nousisi, ja mitä vastaisin hänelle, jos hän kävisi tutkimaan?
14 Então que faria eu quando Deus se levantasse? E, inquirindo a causa, que lhe responderia?
15 Eikö sama, joka äidin kohdussa loi minut, luonut häntäkin, eikö sama meitä äidin sydämen alla valmistanut?
15 Aquele que me formou no ventre não o fez também a ele? Ou não nos formou do mesmo modo na madre?
16 Olenko minä kieltänyt vaivaisilta heidän toivomuksensa ja saattanut lesken silmät sammumaan?
16 Se retive o que os pobres desejavam, ou fiz desfalecer os olhos da viúva,
17 Olenko syönyt leipäpalani yksinäni, orvonkin saamatta syödä siitä?
17 Ou se, sozinho comi o meu bocado, e o órfão não comeu dele
18 En, vaan nuoruudestani saakka minä kasvatin häntä niinkuin oma isä ja äitini kohdusta asti minä holhosin häntä.
18 (Porque desde a minha mocidade cresceu comigo como com seu pai, e fui o guia da viúva desde o ventre de minha mãe),
19 Jos minä näin menehtyväisen vaatteetonna ja köyhän verhoa vailla,
19 Se alguém vi perecer por falta de roupa, e ao necessitado por não ter coberta,
20 jos hänen lanteensa eivät minua siunanneet eikä hän saanut lämmitellä minun karitsaini villoilla,
20 Se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com as peles dos meus cordeiros,
21 jos minä puin nyrkkiä orvolle, kun näin puoltani pidettävän portissa,
21 Se eu levantei a minha mão contra o órfão, porquanto na porta via a minha ajuda,
22 niin irtautukoon olkapääni hartiastani, ja murtukoon käsivarteni sijoiltansa.
22 Então caia do ombro a minha espádua, e separe-se o meu braço do osso.
23 Sillä silloin olisi minun peljättävä turmiota Jumalalta, enkä kestäisi hänen valtasuuruutensa edessä.
23 Porque o castigo de Deus era para mim um assombro, e eu não podia suportar a sua grandeza.
24 Jos minä panin uskallukseni kultaan ja sanoin hienolle kullalle: 'Sinä olet minun turvani',
24 Se no ouro pus a minha esperança, ou disse ao ouro fino: Tu és a minha confiança;
25 jos iloitsin siitä, että rikkauteni oli suuri ja että käteni oli saanut paljon hankituksi,
25 Se me alegrei de que era muita a minha riqueza, e de que a minha mão tinha alcançado muito;
26 jos katsellessani aurinkoa, kuinka se loisti, ja kuuta, joka ylhänä vaelsi,
26 Se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, caminhando gloriosa,
27 sydämeni antautui salaa vieteltäväksi ja käteni niille suudelmia heitti,
27 E o meu coração se deixou enganar em oculto, e a minha boca beijou a minha mão,
28 niin olisi sekin raskaasti rangaistava rikos, sillä minä olisin kieltänyt korkeuden Jumalan.
28 Também isto seria delito à punição de juízes; pois assim negaria a Deus que está lá em cima.
29 Olenko iloinnut vihamieheni vahingosta, riemusta hykähtänyt, kun häntä onnettomuus kohtasi?
29 Se me alegrei da desgraça do que me tem ódio, e se exultei quando o mal o atingiu
30 En ole sallinut suuni syntiä tehdä, kiroten vaatia hänen henkeänsä.
30 (Também não deixei pecar a minha boca, desejando a sua morte com maldição);
31 Eikö täydy minun talonväkeni myöntää, että kukin on saanut lihaa yllin kyllin?
31 Se a gente da minha tenda não disse: Ah! quem nos dará da sua carne? Nunca nos fartaríamos dela.
32 Muukalaisen ei tarvinnut yötä ulkona viettää; minä pidin oveni auki tielle päin.
32 O estrangeiro não passava a noite na rua; as minhas portas abria ao viandante.
33 Olenko ihmisten tavoin peitellyt rikkomuksiani, kätkenyt poveeni pahat tekoni,
33 Se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando o meu delito no meu seio;
34 säikkyen suurta joukkoa ja kaiken heimon ylenkatsetta peljäten, niin että pysyin hiljaa, ovestani ulkonematta?
34 Porque eu temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me apavorava, e eu me calei, e não saí da porta;
35 Oi, jospa joku kuuntelisi minua! Katso, tuossa on puumerkkini! Kaikkivaltias vastatkoon minulle! Jospa saisin riitapuoleni kirjoittamaan syytekirjan!
35 Ah! quem me dera um que me ouvisse! Eis que o meu desejo é que o Todo-Poderoso me responda, e que o meu adversário escreva um livro.
36 Totisesti, olkapäälläni sitä kantaisin, sitoisin sen päähäni seppeleeksi.
36 Por certo que o levaria sobre o meu ombro, sobre mim o ataria por coroa.
37 Tekisin hänelle tilin kaikista askeleistani ja astuisin hänen eteensä niinkuin ruhtinas.
37 O número dos meus passos lhe mostraria; como príncipe me chegaria a ele.
38 Jos peltoni huusi minua vastaan ja sen vaot kaikki itkivät,
38 Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem,
39 jos kulutin sen voiman maksamatta ja saatoin sen haltijat huokaamaan,
39 Se comi os seus frutos sem dinheiro, e sufoquei a alma dos seus donos,
40 — ausente —
40 Por trigo me produza cardos, e por cevada joio. Acabaram-se as palavras de Jó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.