Jó 31

Polska Biblia (POLAND) vs VC

Sair da comparação

POLAND

VC Versão Católica

¹ Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹ Eu havia feito um pacto com meus olhos: não desejaria olhar nunca para uma virgem.

² Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

² Que parte me daria Deus lá do alto, que sorte o Todo-poderoso me enviaria dos céus?

³ Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³ A infelicidade não está reservada ao injusto, e o infortúnio ao iníquo?

⁴ Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴ Não conhece Deus os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁵ Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵ Se caminhei com a mentira, se meu pé correu atrás da fraude,

⁶ Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶ que Deus me pese em justas balanças e reconhecerá minha integridade.

⁷ Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷ Se meus passos se desviaram do caminho, se meu coração seguiu meus olhos, se às minhas mãos se apegou qualquer mácula,

⁸ Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸ semeie eu e outro o coma, e que minhas plantações sejam desenraizadas!

⁹ Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹ Se meu coração foi seduzido por uma mulher, se fiquei à espreita à porta de meu vizinho,

¹⁰ Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰ que minha mulher gire a mó para outro e que estranhos a possuam!

¹¹ Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹ Pois isso teria sido um crime, um delito dependente da justiça,

¹² Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹² um fogo que devoraria até o abismo, e que teria arruinado todos os meus bens.

¹³ Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³ Nunca violei o direito de meus escravos, ou de minha serva, em suas discussões comigo.

¹⁴ (Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴ Que farei eu quando Deus se levantar? Quando me interrogar, que lhe responderei?

¹⁵ Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵ Aquele que me criou no ventre, não o criou também a ele? Um mesmo criador não nos formou no seio da nossa mãe?

¹⁶ Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶ Não recusei aos pobres aquilo que desejavam, não fiz desfalecer os olhos da viúva,

¹⁷ Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷ não comi sozinho meu pedaço de pão, sem que o órfão tivesse a sua parte;

¹⁸ (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸ desde minha infância cuidei deste como um pai, desde o ventre de minha mãe fui o guia da viúva.

¹⁹ Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ Se vi perecer um homem por falta de roupas, e o pobre que não tinha com que cobrir-se,

²⁰ Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ sem que seus rins me tenham abençoado, aquecido como estava com a lã de minhas ovelhas;

²¹ Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ se levantei a mão contra o órfão, quando me via apoiado pelos juízes,

²² Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²² que meu ombro caia de minhas costas, que meu braço seja arrancado de seu cotovelo!

²³ Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³ Pois o temor de Deus me invadiu, e diante de sua majestade não posso subsistir.

²⁴ Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴ Nunca pus no ouro minha segurança, nem jamais disse ao ouro puro: És minha esperança.

²⁵ Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ Nunca me rejubilei por ser grande a minha riqueza, nem pelo fato de minha mão ter ajuntado muito.

²⁶ Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ Quando eu via o sol brilhar, e a lua levantar-se em seu esplendor,

²⁷ I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷ jamais meu coração deixou-se seduzir em segredo, e minha mão não foi levada à boca para um beijo.

²⁸ I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸ Isto seria um crime digno de castigo, pois eu teria renegado o Deus do alto.

²⁹ Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ Nunca me alegrei com a ruína de meu inimigo, e nem exultei quando a infelicidade o feriu.

³⁰ (I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰ Não permiti que minha língua pecasse, reclamando sua morte por uma imprecação.

³¹ Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ Jamais as pessoas de minha tenda me disseram: Há alguém que não saiu satisfeito.

³² Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³² O estrangeiro não passava a noite fora, eu abria a minha porta ao viajante.

³³ Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ Nunca dissimulei minha culpa aos homens, escondendo em meu peito minha iniqüidade,

³⁴ I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴ como se temesse a multidão e receasse o desprezo das famílias, a ponto de me manter quieto sem pôr o pé fora da porta.

³⁵ Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵ Oh, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis a minha assinatura: que o Todo-poderoso me responda! Que o meu adversário escreva também um memorial.

³⁶ Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶ Será que eu não o poria sobre meus ombros, e não cingiria minha fronte com ele como de uma coroa?

³⁷ Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷ Dar-lhe-ia conta de todos os meus passos, e me apresentaria diante dele altivo como um príncipe.

³⁸ Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ Se minha terra clamou contra mim, e seus sulcos derramaram lágrimas,

³⁹ Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ se comi seus frutos sem pagar, se afligi a alma de seu possuidor,

⁴⁰ Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

⁴⁰ que em vez de trigo produza espinhos, e joio em vez de cevada! Aqui terminam os discursos de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →