Jó 31

Polska Biblia (POLAND) vs ACF

Sair da comparação

POLAND

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹ Fiz aliança com os meus olhos; como, pois, os fixaria numa virgem?

² Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

² Que porção teria eu do Deus lá de cima, ou que herança do TodoPoderoso desde as alturas?

³ Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³ Porventura não é a perdição para o perverso, o desastre para os que praticam iniqüidade?

⁴ Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴ Ou não vê ele os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁵ Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵ Se andei com falsidade, e se o meu pé se apressou para o engano

⁶ Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶ (Pese-me em balanças fiéis, e saberá Deus a minha sinceridade),

⁷ Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷ Se os meus passos se desviaram do caminho, e se o meu coração segue os meus olhos, e se às minhas mãos se apegou qualquer coisa,

⁸ Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸ Então semeie eu e outro coma, e seja a minha descendência arrancada até à raiz.

⁹ Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹ Se o meu coração se deixou seduzir por uma mulher, ou se eu armei traições à porta do meu próximo,

¹⁰ Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰ Então moa minha mulher para outro, e outros se encurvem sobre ela,

¹¹ Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹ Porque é uma infâmia, e é delito pertencente aos juízes.

¹² Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹² Porque é fogo que consome até à perdição, e desarraigaria toda a minha renda.

¹³ Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³ Se desprezei o direito do meu servo ou da minha serva, quando eles contendiam comigo;

¹⁴ (Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴ Então que faria eu quando Deus se levantasse? E, inquirindo a causa, que lhe responderia?

¹⁵ Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵ Aquele que me formou no ventre não o fez também a ele? Ou não nos formou do mesmo modo na madre?

¹⁶ Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶ Se retive o que os pobres desejavam, ou fiz desfalecer os olhos da viúva,

¹⁷ Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷ Ou se, sozinho comi o meu bocado, e o órfão não comeu dele

¹⁸ (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸ (Porque desde a minha mocidade cresceu comigo como com seu pai, e fui o guia da viúva desde o ventre de minha mãe),

¹⁹ Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ Se alguém vi perecer por falta de roupa, e ao necessitado por não ter coberta,

²⁰ Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ Se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com as peles dos meus cordeiros,

²¹ Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ Se eu levantei a minha mão contra o órfão, porquanto na porta via a minha ajuda,

²² Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²² Então caia do ombro a minha espádua, e separe-se o meu braço do osso.

²³ Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³ Porque o castigo de Deus era para mim um assombro, e eu não podia suportar a sua grandeza.

²⁴ Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴ Se no ouro pus a minha esperança, ou disse ao ouro fino: Tu és a minha confiança;

²⁵ Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ Se me alegrei de que era muita a minha riqueza, e de que a minha mão tinha alcançado muito;

²⁶ Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ Se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, caminhando gloriosa,

²⁷ I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷ E o meu coração se deixou enganar em oculto, e a minha boca beijou a minha mão,

²⁸ I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸ Também isto seria delito à punição de juízes; pois assim negaria a Deus que está lá em cima.

²⁹ Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ Se me alegrei da desgraça do que me tem ódio, e se exultei quando o mal o atingiu

³⁰ (I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰ (Também não deixei pecar a minha boca, desejando a sua morte com maldição);

³¹ Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ Se a gente da minha tenda não disse: Ah! quem nos dará da sua carne? Nunca nos fartaríamos dela.

³² Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³² O estrangeiro não passava a noite na rua; as minhas portas abria ao viandante.

³³ Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ Se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando o meu delito no meu seio;

³⁴ I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴ Porque eu temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me apavorava, e eu me calei, e não saí da porta;

³⁵ Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵ Ah! quem me dera um que me ouvisse! Eis que o meu desejo é que o Todo-Poderoso me responda, e que o meu adversário escreva um livro.

³⁶ Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶ Por certo que o levaria sobre o meu ombro, sobre mim o ataria por coroa.

³⁷ Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷ O número dos meus passos lhe mostraria; como príncipe me chegaria a ele.

³⁸ Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem,

³⁹ Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ Se comi os seus frutos sem dinheiro, e sufoquei a alma dos seus donos,

⁴⁰ Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

⁴⁰ Por trigo me produza cardos, e por cevada joio. Acabaram-se as palavras de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →