Jó 31

Polska Biblia (POLAND) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹ “Eu jurei que os meus olhos nunca haveriam de cobiçar uma virgem.

² Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

² Se eu tivesse quebrado o juramento, que recompensa Deus me daria, e como é que lá dos céus o Todo-Poderoso me abençoaria?

³ Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³ Pois Deus manda a infelicidade e a desgraça para aqueles que só fazem o mal.

⁴ Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴ Deus sabe tudo o que eu faço; ele vê cada passo que dou.

⁵ Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵ “Juro que não tenho sido falso e que nunca procurei enganar os outros.

⁶ Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶ Que Deus me pese numa balança justa e ele ficará convencido de que sou inocente!

⁷ Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷ “Se por acaso me desviei do caminho certo, se o meu coração foi levado pela cobiça dos olhos, se pequei, ficando com qualquer coisa que pertence a outra pessoa,

⁸ Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸ então que outros comam o que eu semeei, ou que as minhas plantações sejam destruídas.

⁹ Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹ Se o meu coração alguma vez foi seduzido pela mulher do meu vizinho, e se fiquei escondido, espiando a porta da casa dela,

¹⁰ Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰ então que a minha mulher se torne escrava de outro, e que outros durmam com ela.

¹¹ Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹ Se eu tivesse cometido esse crime horrível, o tribunal deveria me condenar.

¹² Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹² Esse pecado seria como um incêndio terrível, infernal, que destruiria tudo o que tenho.

¹³ Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³ “Quando um empregado ou empregada reclamava contra mim, eu resolvia o assunto com justiça.

¹⁴ (Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴ Se eu não tivesse agido assim, que faria quando Deus me julgasse? Que responderia, quando ele pedisse conta dos meus atos?

¹⁵ Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵ Pois o mesmo Deus que me criou, criou também os meus empregados; ele deu a vida tanto a mim como a eles.

¹⁶ Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶ “Nunca deixei de ajudar os pobres, nem permiti que as viúvas chorassem de desespero.

¹⁷ Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷ Nunca tomei sozinho as minhas refeições, mas sempre reparti a minha comida com os órfãos.

¹⁸ (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸ Eu os tratava como se fosse pai deles e sempre protegi as viúvas.

¹⁹ Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ Quando via alguém morrendo de frio por falta de roupa ou notava algum pobre que não tinha com que se cobrir,

²⁰ Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ eu lhe dava roupas quentes, feitas com a lã das minhas próprias ovelhas, e ele me agradecia do fundo do coração.

²¹ Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ Se alguma vez fui violento com um órfão, sabendo que eu tinha o apoio dos juízes,

²² Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²² então que os meus braços sejam quebrados, que sejam arrancados dos meus ombros.

²³ Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³ Eu nunca faria nenhuma dessas coisas, pois tenho pavor do castigo de Deus e não poderia enfrentar a sua presença

²⁴ Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴ “Jamais confiei no ouro; ele nunca foi a base da minha segurança.

²⁵ Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ Nunca me orgulhei de ter muitas riquezas, nem de ganhar muito dinheiro.

²⁶ Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ Tenho visto o sol brilhar e a lua caminhar em toda a sua beleza,

²⁷ I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷ porém nunca os adorei, nem em segredo, e não lhes atirei beijos com a mão.

²⁸ I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸ Se tivesse cometido esse terrível pecado, eu teria sido infiel a Deus, que está lá em cima, e o tribunal deveria me condenar.

²⁹ Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ “Jamais me alegrei com o sofrimento dos meus inimigos, nem fiquei contente se lhes acontecia alguma desgraça.

³⁰ (I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰ E nunca fiz uma oração pedindo a Deus que matasse algum deles.

³¹ Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ “Os empregados que trabalham para mim sabem que os meus convidados comem à vontade, do bom e do melhor.

³² Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³² Nunca deixei um estrangeiro dormir na rua; os viajantes sempre se hospedaram na minha casa.

³³ Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ Jamais procurei encobrir as minhas faltas, como fazem algumas pessoas, nem escondi no coração os meus pecados.

³⁴ I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴ Nunca tive medo daquilo que os outros poderiam dizer; não fiquei dentro de casa, calado, com receio de que zombassem de mim.

³⁵ Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵ “Como gostaria que alguém me ouvisse! Aqui eu termino e assino a minha defesa; que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu Adversário escreva a acusação,

³⁶ Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶ e, com orgulho, eu a carregarei no ombro e a porei na cabeça como se fosse uma coroa!

³⁷ Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷ Darei conta a Deus de todos os meus atos e na presença dele ficarei de cabeça erguida.

³⁸ Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ “As minhas terras nunca choraram, nem gritaram ao céu contra mim.

³⁹ Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ Pois, se comi os seus frutos, sempre paguei os trabalhadores como devia e jamais deixei que morressem de fome.

⁴⁰ Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

⁴⁰ Se não estou dizendo a verdade, então que nas minhas terras cresçam espinhos em vez de trigo e mato em vez de Aqui terminam as palavras de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →