Jó 31

Polska Biblia (POLAND) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹ “Fiz uma aliança com os meus olhos: de não olhar para uma virgem.

² Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

² Do contrário, qual seria a minha porção do Deus lá de cima, e que herança receberia do Todo-Poderoso desde as alturas?

³ Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³ Por acaso, não é a perdição para o ímpio, e a desgraça para os que praticam a maldade?

⁴ Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴ Será que Deus não vê os meus caminhos e não conta todos os meus passos?

⁵ Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵ Se andei com falsidade ou se o meu pé se apressou para o engano

⁶ Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶ — que Deus me pese numa balança justa e conhecerá a minha integridade!”

⁷ Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷ “Se os meus passos se desviaram do caminho, se o meu coração segue os meus olhos, e se alguma mancha se apegou às minhas mãos,

⁸ Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸ então que outros comam o que eu semeei, e que seja arrancado o que se produz no meu campo.

⁹ Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹ Se o meu coração se deixou seduzir por uma mulher, se fiquei rondando a porta do meu próximo,

¹⁰ Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰ então que a minha mulher moa os cereais para outro homem, e que outros se deitem com ela.

¹¹ Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹ Pois eu teria cometido um crime hediondo, um delito a ser punido pelos juízes.

¹² Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹² Isso seria fogo que consome até a destruição e arrancaria toda a minha colheita pela raiz.”

¹³ Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³ “Se não reconheci o direito do meu servo ou da minha serva quando eles reclamavam contra mim,

¹⁴ (Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴ então que faria eu quando Deus se levantasse no tribunal? E, se ele me interrogasse, que lhe responderia eu?

¹⁵ Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵ Aquele que me formou no ventre de minha mãe não os fez também a eles? Ou não é o mesmo Deus que nos formou no ventre materno?”

¹⁶ Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶ “Se retive o que os pobres desejavam ou deixei que os olhos das viúvas esperassem em vão;

¹⁷ Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷ ou, se sozinho comi o meu bocado, sem reparti-lo com os órfãos

¹⁸ (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸ — porque desde a minha mocidade eu os criei como se fosse pai deles, durante toda a minha vida fui o guia das viúvas —;

¹⁹ Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ se vi alguém perecer por falta de roupa ou notava que o necessitado não tinha com que se cobrir;

²⁰ Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ se ele não me agradeceu do fundo do coração, quando se aquecia com a lã dos meus cordeiros;

²¹ Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ se eu levantei a mão contra o órfão, sabendo que eu tinha o apoio dos juízes,

²² Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²² então que a omoplata caia do meu ombro, e que o meu braço seja arrancado da articulação.

²³ Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³ Porque o castigo de Deus seria para mim um assombro, e eu não poderia enfrentar a sua majestade.”

²⁴ Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴ “Se no ouro pus a minha esperança ou se eu disse ao ouro fino: ‘Você é a minha garantia’;

²⁵ Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ se me alegrei por ser grande a minha riqueza e por ter a minha mão alcançado muito;

²⁶ Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, que caminhava em seu esplendor,

²⁷ I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷ e o meu coração se deixou seduzir em segredo, e eu lhes atirei beijos com a mão,

²⁸ I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸ também isto seria um delito a ser punido pelos juízes, pois eu teria negado a Deus, que está lá em cima.”

²⁹ Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ “Se me alegrei com a desgraça do que me odeia e se exultei quando o mal o atingiu

³⁰ (I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰ — eu que não deixei a minha boca pecar, rogando praga para que morresse —;

³¹ Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ se as pessoas que moram na minha tenda não disseram: ‘Quem nos dera encontrar alguém que não se saciou da carne provida por ele’

³² Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³² — pois o estrangeiro não pernoitava na rua; as minhas portas estavam sempre abertas para os viajantes! —;

³³ Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniquidade em meu íntimo,

³⁴ I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴ porque eu tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me apavorava, fazendo com que eu me calasse e não saísse da porta…”

³⁵ Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵ “Quem dera que eu tivesse quem me ouvisse! Eis aqui a minha defesa assinada! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu adversário escreva a sua acusação!

³⁶ Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶ Por certo que a levaria sobre o meu ombro, e a poria sobre mim como se fosse uma coroa.

³⁷ Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷ Eu lhe mostraria o número dos meus passos; como príncipe eu me aproximaria dele.”

³⁸ Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ “Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;

³⁹ Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ se comi os seus frutos sem pagar ou se causei a morte aos seus donos,

⁴⁰ Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

⁴⁰ que ela produza espinhos em vez de trigo, e joio em lugar de cevada.” Fim das palavras de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →