Jó 31

Polska Biblia (POLAND) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

¹ "Fiz acordo com os meus olhos de não olhar com cobiça para as moças.

² Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

² Pois qual é a porção que o homem recebe de Deus, lá de cima? Qual a sua herança do Todo-poderoso, que habita nas alturas?

³ Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

³ Não é ruína para os ímpios, desgraça para os que fazem o mal?

⁴ Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁴ Não vê ele os meus caminhos, e não considera cada um de meus passos?

⁵ Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁵ "Se me conduzi com falsidade, ou se meus pés se apressaram a enganar,

⁶ Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁶ Deus me pese em balança justa, e saberá que não tenho culpa;

⁷ Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁷ se meus passos desviaram-se do caminho, se o meu coração foi conduzido por meus olhos, ou se minhas mãos foram contaminadas,

⁸ Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁸ que outros comam o que semeei, e que as minhas plantações sejam arrancadas pelas raízes.

⁹ Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

⁹ "Se o meu coração foi seduzido por mulher, ou se fiquei à espreita junto à porta do meu próximo,

¹⁰ Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹⁰ que a minha esposa moa cereal de outro homem, e que outros durmam com ela.

¹¹ Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹¹ Pois fazê-lo seria vergonhoso, crime merecedor de julgamento.

¹² Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹² Isso é um fogo que consome até a Destruição; teria extirpado a minha colheita.

¹³ Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹³ "Se neguei justiça aos meus servos e servas, quando reclamaram contra mim,

¹⁴ (Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁴ que farei quando Deus me confrontar? Que responderei quando chamado a prestar contas?

¹⁵ Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁵ Aquele que me fez no ventre materno não fez também a eles? Não foi ele quem formou a mim e a eles No interior de nossas mães?

¹⁶ Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁶ "Se não atendi aos desejos do pobre, ou se fatiguei os olhos da viúva,

¹⁷ Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁷ se comi meu pão sozinho, sem compartilhá-lo com o órfão,

¹⁸ (Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁸ sendo que desde a minha juventude o criei como se fosse seu pai, e desde o nascimento guiei a viúva;

¹⁹ Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

¹⁹ se vi alguém morrendo por falta de roupa, ou um necessitado sem cobertor,

²⁰ Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²⁰ e o seu coração não me abençoou porque o aqueci com a lã de minhas ovelhas,

²¹ Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²¹ se levantei a mão contra o órfão, ciente da minha influência no tribunal,

²² Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²² que o meu braço descaia do ombro, e se quebre nas juntas.

²³ Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²³ Pois eu tinha medo que Deus me destruísse, e, temendo o seu esplendor, não podia fazer tais coisas.

²⁴ Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁴ "Se pus no ouro a minha confiança e disse ao ouro puro: Você é a minha garantia,

²⁵ Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁵ se me regozijei por ter grande riqueza, pela fortuna que as minhas mãos obtiveram,

²⁶ Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁶ se contemplei o sol em seu fulgor e a lua a mover-se esplêndida,

²⁷ I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁷ e em segredo o meu coração foi seduzido e a minha mão lhes ofereceu beijos de veneração,

²⁸ I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁸ esses também seriam pecados merecedores de condenação, pois eu teria sido infiel a Deus, que está nas alturas.

²⁹ Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

²⁹ "Se a desgraça do meu inimigo me alegrou, ou se os problemas que teve me deram prazer;

³⁰ (I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³⁰ eu, que nunca deixei minha boca pecar, lançando maldição sobre ele;

³¹ Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³¹ se os que moram em minha casa nunca tivessem dito: ‘Quem não recebeu de Jó um pedaço de carne? ’,

³² Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³² sendo que nenhum estrangeiro teve que passar a noite na rua, pois a minha porta sempre esteve aberta para o viajante;

³³ Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³³ se escondi o meu pecado, como outros fazem, acobertando no coração a minha culpa,

³⁴ I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁴ com tanto medo da multidão e do desprezo dos familiares que me calei e não saí de casa...

³⁵ Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁵ ( "Ah, se alguém me ouvisse! Agora assino a minha defesa. Que o Todo-poderoso me responda; que o meu acusador faça a acusação por escrito.

³⁶ Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁶ Eu bem que a levaria nos ombros e a usaria como coroa.

³⁷ Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁷ Eu lhe falaria sobre todos os meus passos; como um príncipe eu me aproximaria dele. )

³⁸ Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁸ "Se a minha terra se queixar de mim e todos os seus sulcos chorarem,

³⁹ Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

³⁹ se consumi os seus produtos sem nada pagar, ou se causei desânimo aos seus ocupantes,

⁴⁰ Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.

⁴⁰ que me venham espinhos em lugar de trigo e ervas daninhas em lugar de cevada". Aqui terminam as palavras de Jó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Jó 31 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →