Salmos 147

Nova Vulgata (NVLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ALLELUIA.Laudate Dominum, quoniam bonum est psallere Deo nostro,quoniam iucundum est celebrare laudem.
1 Salmo. Louvai o Senhor porque ele é bom; cantai ao nosso Deus porque ele é amável, e o louvor lhe convém.
2 Aedificans Ierusalem Dominus,dispersos Israelis congregabit.
2 O Senhor reconstrói Jerusalém, e congrega os dispersos de Israel.
3 Qui sanat contritos cordeet alligat plagas eorum;
3 Ele cura os que têm o coração ferido, e pensa-lhes as chagas.
4 qui numerat multitudinem stellarumet omnibus eis nomina vocat.
4 É ele que fixa o número das estrelas, e designa cada uma por seu nome.
5 Magnus Dominus noster et magnus virtute,sapientiae eius non est numerus.
5 Grande é o Senhor nosso e poderosa a sua força; sua sabedoria não tem limites.
6 Sustentat mansuetos Dominus,humilians autem peccatores usque ad terram.
6 O Senhor eleva os humildes, mas abate os ímpios até a terra.
7 Praecinite Domino in confessione,psallite Deo nostro in cithara.
7 Cantai ao Senhor um cântico de gratidão, cantai ao nosso Deus com a harpa.
8 Qui operit caelum nubibuset parat terrae pluviam.Qui producit in montibus fenumet herbam servituti hominum.
8 A ele que cobre os céus de nuvens, que faz cair a chuva à terra; a ele que faz crescer a relva nas montanhas, e germinar plantas úteis para o homem.
9 Qui dat iumentis escam ipsorumet pullis corvorum invocantibus eum.
9 Que dá sustento aos rebanhos, aos filhotes dos corvos que por ele clamam.
10 Non in fortitudine equi delectatur,nec in tibiis viri beneplacitum est ei.
10 Não é o vigor do cavalo que lhe agrada, nem ele se compraz nos jarretes do corredor.
11 Beneplacitum est Domino super timentes eumet in eis, qui sperant super misericordia eius.
11 Agradam ao Senhor somente os que o temem, e confiam em sua misericórdia.
12 Lauda, Ierusalem, Dominum;collauda Deum tuum, Sion.
12 Salmo. Louva, ó Jerusalém, ao Senhor; louva o teu Deus, ó Sião,
13 Quoniam confortavit seras portarum tuarum,benedixit filiis tuis in te.
13 porque ele reforçou os ferrolhos de tuas portas, e abençoou teus filhos em teu seio.
14 Qui ponit fines tuos pacemet adipe frumenti satiat te.
14 Estabeleceu a paz em tuas fronteiras, e te nutre com a flor do trigo.
15 Qui emittit eloquium suum terrae,velociter currit verbum eius.
15 Ele revelou sua palavra a Jacó, e aí ela corre velozmente.
16 Qui dat nivem sicut lanam,pruinam sicut cinerem spargit.
16 Ele faz cair a neve como lã, espalha a geada, como cinza.
17 Mittit crystallum suam sicut buccellas;ante faciem frigoris eius quis sustinebit?
17 Atira o seu granizo como migalhas de pão, diante de seu frio as águas se congelam.
18 Emittet verbum suum et liquefaciet ea,flabit spiritus eius, et fluent aquae.
18 À sua ordem, porém, elas se derretem; faz soprar o vento e as águas correm de novo.
19 Qui annuntiat verbum suum Iacob,iustitias et iudicia sua Israel.
19 Ele revelou sua palavra a Jacó, sua lei e seus preceitos a Israel.
20 Non fecit taliter omni nationiet iudicia sua non manifestavit eis. ALLELUIA.
20 Com nenhum outro povo agiu assim, a nenhum deles manifestou seus mandamentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 147, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.