Jó 33
Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs ARC
1 Men høyr no, Job, på talen min, lyd vel på alle mine ord!
1 Assim, na verdade, ó Jó, ouve as minhas razões e dá ouvidos a todas as minhas palavras.
2 Sjå eg hev opna mine lippor, og tunga talar i min munn.
2 Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.
3 Frå ærlegt hjarta kjem min tale, rein kunnskap lipporne ber fram.
3 As minhas razões sairão da sinceridade do meu coração; e a pura ciência, dos meus lábios.
4 Guds ånd er det som meg hev skapt, og Allvalds ande gjev meg liv.
4 O Espírito de Deus me fez; e a inspiração do Todo-Poderoso me deu vida.
5 Um du det kann, so gjev meg svar! Væpna deg mot meg, og stig fram!
5 Se podes, responde-me; dispõe bem as tuas razões e levanta-te.
6 Eg er din likemann for Gud, eg og av leiret forma er.
6 Eis que vim de Deus, como tu; do lodo também eu fui formado.
7 Du tarv ’kje vera rædd for meg, min trykk skal ikkje tyngja deg.
7 Eis que não te perturbará o meu terror, nem será pesada sobre ti a minha mão.
8 Men du hev sagt for øyro mine - eg høyrde ljoden av ditt ord -:
8 Na verdade, tu falaste aos meus ouvidos; e eu ouvi a voz das tuas palavras; dizias:
9 «Eg skuldfri er og utan synd, eg flekkfri er og utan skuld;
9 Limpo estou, sem transgressão; puro sou; e não tenho culpa.
10 men han fører uvensgrunnar mot meg og held meg for sin fiendsmann;
10 Eis que ele acha contra mim ocasiões e me considerou como seu inimigo.
11 han legg i stokken mine føter og vaktar alle mine vegar.»
11 Põe no tronco os meus pés e observa todas as minhas veredas.
12 Men du hev urett, svarar eg; Gud større er enn menneskja.
12 Eis que nisto te respondo: Não foste justo; porque maior é Deus do que o homem.
13 Men kvifor vil du klaga på han: Han aldri svarar i sin sak?
13 Por que razão contendes com ele? Porque ele não dá contas de nenhum dos seus feitos.
14 På eit vis talar Gud, ja tvo, um enn dei ikkje agtar på det.
14 Antes, Deus fala uma e duas vezes; porém ninguém atenta para isso.
15 I draumar og i syn ved natt, når tunge svevnen fell på folk, når dei på lægjet ligg og blundar,
15 Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, e adormecem na cama,
16 då let han øyro upp på folk, og innsiglar åtvaring til deim,
16 então, abre os ouvidos dos homens, e lhes sela a sua instrução,
17 for burt frå synd å driva mannen, og rydja ovmod ut or honom
17 para apartar o homem do seu desígnio e esconder do homem a soberba;
18 og berga sjæli hans frå gravi og livet hans frå spjotodd-daude.
18 para desviar a sua alma da cova e a sua vida, de passar pela espada.
19 Han tuktast og med sjukelægje, med stendig uro inn til beini,
19 Também na sua cama é com dores castigado, e com a incessante contenda dos seus ossos;
20 hans liv fær mothug imot brød, og sjæli hans mot lostemat.
20 de modo que a sua vida abomina até o pão; e a sua alma, a comida apetecível.
21 Hans misser holdet, vert usjåleg, og beini morknar, syner ikkje,
21 Desaparece a sua carne a olhos vistos; e os seus ossos, que se não viam, agora aparecem;
22 og sjæli ned mot gravi lutar, hans liv mot daude-englarne.
22 e a sua alma se vai chegando à cova; e a sua vida, ao que traz morte.
23 Er det då yver han ein engel, ein millommann, ein utav tusund, som lærer mannen um hans plikt,
23 Se com ele, pois, houver um mensageiro, um intérprete, um entre milhares para declarar ao homem a sua retidão,
24 Han ynkast yver han og segjer: «Frels honom frå i grav å ganga! Eg hev ei løysepening funne.»
24 então, terá misericórdia dele e lhe dirá: Livra-o, que não desça à cova; já achei resgate.
25 Hans likam skal av helsa bløma, sin ungdom skal han atter få.
25 Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância e tornará aos dias da sua juventude.
26 Han bed til Gud og nåde fær, so han hans åsyn ser med jubel. Og so fær mannen att si rettferd.
26 Deveras, orará a Deus, que se agradará dele, e verá a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.
27 Han syng for folk og segjer so: «Eg synda hev og krenkt det rette, men hev ’kje fenge lika for det;
27 Olhará para os homens e dirá: Pequei e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.
28 mi sjæl frå gravi berga han, med gleda fær eg ljoset sjå.»
28 Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova; e a minha vida verá a luz.
29 Og sjå: alt dette gjerer Gud tvo gonger, ja tri gong’ mot mannen,
29 Eis que tudo isto é obra de Deus, duas e três vezes para com o homem,
30 og ber hans sjæl frå gravi burt, so livsens ljos kann lysa for han.
30 para desviar a sua alma da perdição e o alumiar com a luz dos viventes.
31 So gjev no gaum og høyr meg, Job, ver tagall du, so eg kann tala!
31 Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.
32 Um du hev ord, so gjev meg svar! Tala, eg gjev deg gjerne rett.
32 Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.
33 I anna fall so høyr på meg, teg medan eg deg visdom lærer!»
33 Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.