Jó 27

Studentmållagsbibelen frå 1921 (NORSMB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Job heldt fram med talen sin og sagde:
1 Jó continuou seu discurso nestes termos:
2 «So sant Gud liver, som meg sveik, og Allvalds som meg volde sorg
2 Pela vida de Deus que me recusa justiça, pela vida do Todo-poderoso que enche minha alma de amargura,
3 - for endå eg min ande dreg; i nosi mi er guddomspust -:
3 enquanto em mim houver alento, e o sopro de Deus passar por minhas narinas,
4 Urett ligg ei på mine lippor; mi tunga talar ikkje svik.
4 meus lábios nada pronunciarão de perverso e minha língua não proferirá mentira.
5 D’er langt frå meg å gje’ dykk rett, mi uskyld held eg fast til dauden.
5 Longe de mim vos dar razão! Até o último suspiro defenderei minha inocência,
6 Mi rettferd held eg fast uskjepla, eg ingen dag treng skjemmast ved.
6 mantenho minha justiça, não a abandonarei; minha consciência não acusa nenhum de meus dias.
7 Min fiend’ skal seg syna gudlaus, min motstandar som urettferdig.
7 Que meu inimigo seja tratado como culpado, e meu adversário como um mentiroso!
8 Kva von hev en gudlaus att, når Gud vil sjæli or han draga?
8 Que pode esperar o ímpio de sua oração, quando eleva para Deus a sua alma?
9 Vil Gud vel høyra skriket hans, når trengsla bryt innyver honom?
9 Deus escutará seu clamor quando a angústia cair sobre ele?
10 Kann han i Allvald vel seg gleda? Kann han kvar tid påkalla Gud?
10 Encontra ele suas delícias no Todo-poderoso, invoca ele Deus em todo o tempo?
11 Eg um Guds hand vil læra dykk; kva Allvald vil, det dyl eg ikkje.
11 Eu vos ensinarei o proceder de Deus, não vos ocultarei os desígnios do Todo-poderoso.
12 Sjå dette hev det alle set; kvi talar de då tome ord?
12 Mas todos vós já o sabeis; e por que proferis palavras vãs?
13 Den lut fær gudlause av Gud, den arven valdsmann fær av Allvald.
13 Eis a sorte que Deus reserva aos maus, e a parte reservada ao violento pelo Todo-poderoso.
14 Til sverdet veks hans søner upp; hans avkom mettast ei med brød;
14 Se seus filhos se multiplicam, é para a espada, e seus descendentes não terão o que comer.
15 dei siste legst i grav ved pest, og enkjorne held ingi klaga.
15 Seus sobreviventes serão sepultados na morte, e suas viúvas não os chorarão.
16 Og um han dyngjer sylv som dust og samlar klæde liksom leir:
16 Se amontoa prata como poeira, se ajunta vestimentas como argila,
17 Den rettvise tek klædi på; skuldlause skifter sylvet hans.
17 ele amontoa, mas é o justo quem os veste, é um homem honesto quem herda a prata.
18 Han byggjer huset sitt som molen, likt hytta vaktmannen set upp.
18 Constrói sua casa como a casa da aranha, como a choupana que o vigia constrói.
19 Rik legg han seg - men aldri meir; han opnar augo - og er burte.
19 Deita-se rico: é pela última vez. Quando abre os olhos, já deixou de sê-lo.
20 Som vatsflaum rædsla honom tek, ved natt riv stormen honom burt.
20 O terror o invade como um dilúvio, um redemoinho o arrebata durante a noite.
21 Han driv av stad for austanvind, som blæs han frå hans heimstad burt.
21 O vento de leste o levanta e o faz desaparecer: varre-o violentamente de seu lugar.
22 Han utan miskunn på han skyt; frå handi hans han røma må.
22 Precipitam-se sobre ele sem poupá-lo, é arrastado numa fuga desvairada.
23 Med hender klappar dei åt han og pip han frå hans heimstad burt.
23 Sua ruína é aplaudida; de sua própria casa assobiarão sobre ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.