1 सर्व लोकांनो, हे ऐका.
2 गरीब आणि श्रीमंत दोघेही,
3 माझे मुख ज्ञान बोलेल,
4 मी दृष्टांताकडे आपले कान लावीन,
5 संकटाच्या दिवसात, जेव्हा अन्याय माझ्या पायाला वेढा घालतो, तेव्हा मी कशाला घाबरू?
6 जे आपल्या संपत्तीवर भरवसा ठेवतात,
7 त्यातील कोणीही आपल्या भावाला खंडून घेण्यास समर्थ नाही,
8 कारण त्यांच्या जीवाची खंडणी महाग आहे,
9 यासाठी की त्यांना सर्वकाळ जगावे,
10 कारण सर्वजण बघतात की बुद्धीमान मरतो, मूर्ख आणि मतिमंद नष्ट होतो.
11 त्यांच्या मनातील विचार हे असतात की,
12 परंतु संपत्ती असणारा मनुष्य सर्वकाळ राहत नाही,
13 हा त्यांचा मार्ग मुर्खपण आहे,
14 ते कळपाप्रमाणे नेमलेले आहेत, जे मृतलोकांत जातात.
15 परंतु देव मृतलोकांच्या सामर्थ्यापासून माझा जीव खंडून घेणार.
16 जेव्हा कोणी श्रीमंत होतो आणि त्याच्या घराचे सामर्थ्य वाढते,
17 कारण तो मरेल तेव्हा काहीच सोबत घेऊन जाणार नाही.
18 जरी तो आपल्या जीवनात आपल्या जीवाला आशीर्वाद देत असेल,
19 तरी तो आपल्या वडिलांच्या पिढीकडे जाणार,
20 ज्याकडे संपत्ती आहे, परंतु त्यास काही समजत नाही,