Salmos 49

Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ouvi isto, vós todos os povos; inclinai os ouvidos, todos os habitantes do mundo,
2 — ausente —
2 quer humildes quer grandes, tanto ricos como pobres.
3 — ausente —
3 A minha boca falará a sabedoria, e a meditação do meu coração será de entendimento.
4 Ég tala til ykkar vísdómsorð.
4 Inclinarei os meus ouvidos a uma parábola; decifrarei o meu enigma ao som da harpa.
5 Með undirleik hörpu kveð ég um hyggindi, veiti svör við spurningum lífsins:
5 Por que temeria eu nos dias da adversidade, ao cercar-me a iniqüidade dos meus perseguidores,
6 Láttu ekki ógæfuna hræða þig, né óvini sem umkringja þig með illsku!
6 dos que confiam nos seus bens e se gloriam na multidão das suas riquezas?
7 Auðæfum sínum treysta þeir og stæra sig af miklu ríkidæmi
7 Nenhum deles de modo algum pode remir a seu irmão, nem por ele dar um resgate a Deus,
8 en þó gæti enginn þeirra greitt Guði lausnargjald fyrir bróður sinn, keypt hann lausan.
8 {pois a redenção da sua vida é caríssima, de sorte que os seus recursos não dariam;}
9 — ausente —
9 para que continuasse a viver para sempre, e não visse a cova.
10 — ausente —
10 Sim, ele verá que até os sábios morrem, que perecem igualmente o néscio e o estúpido, e deixam a outros os seus bens.
11 Þið auðmenn og vitringar og aðrir sem hreykið ykkur hátt, þið munuð farast eins og aðrir menn. Þið hafið enga kröfu til lífsins fremur en fífl og fáráðlingar. Þið verðið að eftirláta öðrum auð ykkar.
11 O pensamento íntimo deles é que as suas casas são perpétuas e as suas habitações de geração em geração; dão às suas terras os seus próprios nomes.
12 Hús og eignir bera nöfn ykkar rétt eins og þið ætlið að búa þar að eilífu!
12 Mas o homem, embora esteja em honra, não permanece; antes é como os animais que perecem.
13 Nei, maðurinn verður að deyja. Hann er eins og skepnurnar, þrátt fyrir frægð sína og frama.
13 Este é o destino dos que confiam em si mesmos; o fim dos que se satisfazem com as suas próprias palavras.
14 Slík verða afdrif hinna hrokafullu en samt mun þeirra getið með virðingu þegar þeir eru dauðir.
14 Como ovelhas são arrebanhados ao Seol; a morte os pastoreia; ao romper do dia os retos terão domínio sobre eles; e a sua formosura se consumirá no Seol, que lhes será por habitação.
15 En þeir fá ekki umflúið dauðann. Þegar upp er staðið verða hinir vondu að þjóna hinum góðu. Vald auðsins er þeim gagnslaust í dauðanum og ekki taka þeir auðæfi sín með sér.
15 Mas Deus remirá a minha alma do poder do Seol, pois me receberá.
16 En hvað um mig? Guð mun leysa sál mína frá dauða og frelsa mig úr helju.
16 Não temas quando alguém se enriquece, quando a glória da sua casa aumenta.
17 Vertu ekki gramur þótt einhver verði ríkur og reisi sér glæsihöll.
17 Pois, quando morrer, nada levará consigo; a sua glória não descerá após ele.
18 Ekkert af því mun hann taka með sér í gröfina, ekki einu sinni frægð sína!
18 Ainda que ele, enquanto vivo, se considera feliz e os homens o louvam quando faz o bem a si mesmo,
19 Í lifanda lífi telur hann sig heppinn og heimurinn klappar honum lof í lófa,
19 ele irá ter com a geração de seus pais; eles nunca mais verão a luz
20 en þó deyr hann eins og aðrir og hverfur inn í myrkrið.
20 Mas o homem, embora esteja em honra, não permanece; antes é como os animais que perecem.
21 Sá sem elskar eigin lofstír deyr eins og skepnan, þrátt fyrir frægð sína og frama.
21 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 49, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.