Salmos 109
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs NAA
1 Þú Guð sem ég lofa, vertu ekki þögull
1 Ó Deus do meu louvor, não te cales!
2 því að óguðlegir baktala mig og ljúga á mig sökum.
2 Pois contra mim se abriram lábios maldosos e fraudulentos; com língua mentirosa falam contra mim.
3 Án saka hata þeir mig og ráðast á mig.
3 Cercam-me com palavras odiosas e me atacam sem motivo.
4 Ég elska þá, en jafnvel meðan ég bið fyrir þeim, ofsækja þeir mig.
4 Em paga do meu amor, me hostilizam; eu, porém, oro.
5 Þeir gjalda gott með illu og ást mína með hatri.
5 Pagaram-me o bem com o mal; o amor, com ódio.
6 Leyfðu þeim að finna hvernig mér líður! Leyfðu óvini mínum að þola sama óréttlæti og hann beitir mig – vera dæmdur af ranglátum dómara.
6 Suscita contra ele um ímpio, e que à sua direita esteja um acusador.
7 Og þegar úrskurður fellur, lát hann þá verða honum til tjóns. Líttu á bænir hans eins og innantómt raus.
7 Quando o julgarem, que ele seja condenado; e que a oração dele seja tida como pecado.
8 Styttu æviár hans. Skipaðu annan í embætti hans.
8 Sejam poucos os seus dias, e outro tome o seu encargo.
9 — ausente —
9 Fiquem órfãos os seus filhos, e viúva, a sua esposa.
10 — ausente —
10 Andem errantes os seus filhos e mendiguem; e sejam expulsos das ruínas de suas casas.
11 Lánardrottnarnir taki landareign hans og ókunnugir fái allt sem hann hafði aflað.
11 Que um credor se aposse de tudo o que ele tem; que estranhos saqueiem o fruto do seu trabalho.
12 — ausente —
12 Ninguém tenha misericórdia dele, nem haja quem se compadeça dos seus filhos órfãos.
13 — ausente —
13 Desapareça a sua posteridade, e que o seu nome se extinga na geração seguinte.
14 Refsaðu fyrir syndir föður hans og móður og dragðu ekki af.
14 Que a iniquidade de seus pais fique viva na memória do e não se apague o pecado de sua mãe.
15 Láttu misgjörðir hans aldrei falla í gleymsku, en minningu ættarinnar að engu verða.
15 Permaneçam ante os olhos do para que faça desaparecer da terra a sua memória.
16 Hann sýndi engum manni miskunn, en ofsótti nauðstadda og steypti aðþrengdum í dauðann.
16 Porque ele não se lembrou de usar de misericórdia, mas perseguiu o pobre e o necessitado, bem como o quebrantado de coração, para os entregar à morte.
17 Hann formælti öðrum, bölvunin komi honum sjálfum í koll. Að blessa lét hann ógert, blessun sé því fjarri honum.
17 Amou a maldição: que ela o apanhe! Não quis a bênção: que ela se afaste dele.
18 Að bölva, það átti við hann, það var honum eðlilegt eins og að éta og drekka.
18 Vestiu-se de maldição como de uma túnica: que ela penetre, como água, no seu interior, e nos seus ossos, como azeite.
19 Formælingar hans bitni á honum sjálfum, hylji hann, eins og fötin sem hann er í og beltið um mitti hans.
19 Seja para ele como a roupa que o cobre e como o cinto com que sempre se cinge.
20 Þetta séu laun andstæðinga minna frá Drottni – þeirra sem ljúga á mig og hóta mér dauða.
20 Que esta seja, da parte do a recompensa dos que me acusam e dos que falam mal de mim.
21 En Drottinn, farðu með mig eins og barnið þitt! Eins og þann sem ber þitt eigið nafn. Frelsaðu mig Drottinn, vegna elsku þinnar.
21 Mas tu, Senhor Deus, age por mim, por amor do teu nome; livra-me, porque é boa a tua misericórdia.
22 — ausente —
22 Porque sou pobre e necessitado e, dentro de mim, sinto ferido o coração.
23 — ausente —
23 Vou passando, como a sombra que declina; sou atirado para longe, como um gafanhoto.
24 Ég skelf í hnjánum – fastan var erfið, ég er ekkert nema skinn og bein.
24 De tanto jejuar, os meus joelhos vacilam, e o meu corpo definha de magreza.
25 Ég er eins og minnisvarði um mistök og þegar menn sjá mig hrista þeir höfuðið.
25 Tornei-me para eles objeto de zombaria; quando me veem, balançam a cabeça.
26 Hjálpaðu mér Drottinn Guð minn! Frelsaðu mig sakir elsku þinnar og kærleika.
26 Socorre-me, Senhor , meu Deus! Salva-me segundo a tua misericórdia.
27 Gerðu það svo að allir sjái, svo að enginn efist um að það var þitt verk,
27 Para que saibam que isso vem das tuas mãos; que tu,
28 – þá mega þeir formæla mér ef þeir vilja, sama er mér, aðeins að þú blessir mig. Þá munu illráð þeirra gegn mér mistakast og ég ganga mína leið, glaður í bragði.
28 Amaldiçoem eles, mas tu, abençoa. Sejam envergonhados os que se levantam contra mim; alegre-se, porém, o teu servo.
29 Ónýttu áform þeirra! Sveipaðu þá skömm!
29 Cubram-se de vexame os meus adversários, e a sua própria vergonha os envolva como um manto.
30 Þá mun ég ekki láta af að þakka Drottni, lofa hann í allra áheyrn.
30 Muitas graças darei ao Senhor com os meus lábios; eu o louvarei no meio da multidão;
31 Því að hann er athvarf fátækra og þeirra sem líða skort. Hann frelsar þá undan óvinum þeirra.
31 porque ele se põe à direita do pobre, para o livrar daqueles que o condenam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 109, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.