Salmos 109
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARA
1 Þú Guð sem ég lofa, vertu ekki þögull
1 Ó Deus do meu louvor, não te cales!
2 því að óguðlegir baktala mig og ljúga á mig sökum.
2 Pois contra mim se desataram lábios maldosos e fraudulentos; com mentirosa língua falam contra mim.
3 Án saka hata þeir mig og ráðast á mig.
3 Cercam-me com palavras odiosas e sem causa me fazem guerra.
4 Ég elska þá, en jafnvel meðan ég bið fyrir þeim, ofsækja þeir mig.
4 Em paga do meu amor, me hostilizam; eu, porém, oro.
5 Þeir gjalda gott með illu og ást mína með hatri.
5 Pagaram-me o bem com o mal; o amor, com ódio.
6 Leyfðu þeim að finna hvernig mér líður! Leyfðu óvini mínum að þola sama óréttlæti og hann beitir mig – vera dæmdur af ranglátum dómara.
6 Suscita contra ele um ímpio, e à sua direita esteja um acusador.
7 Og þegar úrskurður fellur, lát hann þá verða honum til tjóns. Líttu á bænir hans eins og innantómt raus.
7 Quando o julgarem, seja condenado; e, tida como pecado, a sua oração.
8 Styttu æviár hans. Skipaðu annan í embætti hans.
8 Os seus dias sejam poucos, e tome outro o seu encargo.
9 — ausente —
9 Fiquem órfãos os seus filhos, e viúva, a sua esposa.
10 — ausente —
10 Andem errantes os seus filhos e mendiguem; e sejam expulsos das ruínas de suas casas.
11 Lánardrottnarnir taki landareign hans og ókunnugir fái allt sem hann hafði aflað.
11 De tudo o que tem, lance mão o usurário; do fruto do seu trabalho, esbulhem-no os estranhos.
12 — ausente —
12 Ninguém tenha misericórdia dele, nem haja quem se compadeça dos seus órfãos.
13 — ausente —
13 Desapareça a sua posteridade, e na seguinte geração se extinga o seu nome.
14 Refsaðu fyrir syndir föður hans og móður og dragðu ekki af.
14 Na lembrança do Senhor , viva a iniquidade de seus pais, e não se apague o pecado de sua mãe.
15 Láttu misgjörðir hans aldrei falla í gleymsku, en minningu ættarinnar að engu verða.
15 Permaneçam ante os olhos do Senhor , para que faça desaparecer da terra a memória deles.
16 Hann sýndi engum manni miskunn, en ofsótti nauðstadda og steypti aðþrengdum í dauðann.
16 Porquanto não se lembrou de usar de misericórdia, mas perseguiu o aflito e o necessitado, como também o quebrantado de coração, para os entregar à morte.
17 Hann formælti öðrum, bölvunin komi honum sjálfum í koll. Að blessa lét hann ógert, blessun sé því fjarri honum.
17 Amou a maldição; ela o apanhe; não quis a bênção; aparte-se dele.
18 Að bölva, það átti við hann, það var honum eðlilegt eins og að éta og drekka.
18 Vestiu-se de maldição como de uma túnica: penetre, como água, no seu interior e nos seus ossos, como azeite.
19 Formælingar hans bitni á honum sjálfum, hylji hann, eins og fötin sem hann er í og beltið um mitti hans.
19 Seja-lhe como a roupa que o cobre e como o cinto com que sempre se cinge.
20 Þetta séu laun andstæðinga minna frá Drottni – þeirra sem ljúga á mig og hóta mér dauða.
20 Tal seja, da parte do Senhor , o galardão dos meus contrários e dos que falam mal contra a minha alma.
21 En Drottinn, farðu með mig eins og barnið þitt! Eins og þann sem ber þitt eigið nafn. Frelsaðu mig Drottinn, vegna elsku þinnar.
21 Mas tu, Senhor Deus, age por mim, por amor do teu nome; livra-me, porque é grande a tua misericórdia.
22 — ausente —
22 Porque estou aflito e necessitado e, dentro de mim, sinto ferido o coração.
23 — ausente —
23 Vou passando, como a sombra que declina; sou atirado para longe, como um gafanhoto.
24 Ég skelf í hnjánum – fastan var erfið, ég er ekkert nema skinn og bein.
24 De tanto jejuar, os joelhos me vacilam, e de magreza vai mirrando a minha carne.
25 Ég er eins og minnisvarði um mistök og þegar menn sjá mig hrista þeir höfuðið.
25 Tornei-me para eles objeto de opróbrio; quando me veem, meneiam a cabeça.
26 Hjálpaðu mér Drottinn Guð minn! Frelsaðu mig sakir elsku þinnar og kærleika.
26 Socorre, Senhor , Deus meu! Salva-me segundo a tua misericórdia.
27 Gerðu það svo að allir sjái, svo að enginn efist um að það var þitt verk,
27 Para que saibam vir isso das tuas mãos; que tu,
28 – þá mega þeir formæla mér ef þeir vilja, sama er mér, aðeins að þú blessir mig. Þá munu illráð þeirra gegn mér mistakast og ég ganga mína leið, glaður í bragði.
28 Amaldiçoem eles, mas tu, abençoa; sejam confundidos os que contra mim se levantam; alegre-se, porém, o teu servo.
29 Ónýttu áform þeirra! Sveipaðu þá skömm!
29 Cubram-se de ignomínia os meus adversários, e a sua própria confusão os envolva como uma túnica.
30 Þá mun ég ekki láta af að þakka Drottni, lofa hann í allra áheyrn.
30 Muitas graças darei ao Senhor com os meus lábios; louvá-lo-ei no meio da multidão;
31 Því að hann er athvarf fátækra og þeirra sem líða skort. Hann frelsar þá undan óvinum þeirra.
31 porque ele se põe à direita do pobre, para o livrar dos que lhe julgam a alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 109, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.