Jó 14
hne (HNE) vs ARA
1 “मनखेमन माईलोगन ले जनमथें,
1 O homem, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 ओमन फूल कस फूलथें, अऊ फेर मुरझा जाथें;
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece;
3 का तेंह ओमन ऊपर अपन नजर डारबे?
3 e sobre tal homem abres os olhos e o fazes entrar em juízo contigo?
4 कोन ह असुध चीज म ले सुध चीज ला निकाल सकत हे?
4 Quem da imundícia poderá tirar coisa pura? Ninguém!
5 मनखे के उमर के दिनमन ला निस्चित करे गे हवय;
5 Visto que os seus dias estão contados, contigo está o número dos seus meses; tu ao homem puseste limites além dos quais não passará.
6 एकरसेति जब तक ओह बनिहार कस अपन समय ला पूरा नइं कर लेवय,
6 Desvia dele os olhares, para que tenha repouso, até que, como o jornaleiro, tenha prazer no seu dia.
7 “एक रूख बर कम से कम ये आसा रहिथे:
7 Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, ainda se renovará, e não cessarão os seus rebentos.
8 चाहे येकर जरीमन भुइयां म जुन्ना हो जावंय
8 Se envelhecer na terra a sua raiz, e no chão morrer o seu tronco,
9 तभो ले पानी के गंध पाके येह उलहोही
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 पर मनखे ह मर जाथे अऊ खाल्हे म परे रहिथे;
10 O homem, porém, morre e fica prostrado; expira o homem e onde está?
11 जइसने झील के पानी ह घट जाथे
11 Como as águas do lago se evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 वइसने ही मनखे ह लेटथे अऊ फेर नइं उठय;
12 assim o homem se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.
13 “कास! तेंह मोला कबर म लुकाके रखते
13 Que me encobrisses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira se fosse, e me pusesses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 कहूं कोनो मनखे ह मर जावय, त का ओह फेर जीही?
14 Morrendo o homem, porventura tornará a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que eu fosse substituído.
15 तेंह मोला बलाबे अऊ मेंह तोला जबाब दूहूं;
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; terias saudades da obra de tuas mãos;
16 खचित तब तेंह मोर कदम ला गनबे
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 मोर अपराधमन थैली म मुहरबंद करे जाहीं;
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.
18 “पर जइसे पहाड़ ह गिरथे अऊ चूर-चूर हो जाथे
18 Como o monte que se esboroa e se desfaz, e a rocha que se remove do seu lugar,
19 जइसे पानी ह पथरामन ला घीस डारथे
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias arrebatam o pó da terra, assim destróis a esperança do homem.
20 तेंह ओमन ला हमेसा बर हरा देथस, अऊ ओमन चल देथें;
20 Tu prevaleces para sempre contra ele, e ele passa, mudas-lhe o semblante e o despedes para o além.
21 यदि ओमन के लइकामन के सम्मान करे जाथे, त ओमन येला नइं जानंय;
21 Os seus filhos recebem honras, e ele o não sabe; são humilhados, e ele o não percebe.
22 ओमन पीरा के अनुभव तो करथें पर सिरिप अपन देहें के पीरा,
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e só a seu respeito sofre a sua alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.