Lamentações 5
Esperanto (ESPERANTO) vs NTLH
1 Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1 Ó Senhor Deus, lembra do que nos aconteceu; olha para nós e vê a nossa desgraça.
2 Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2 A nossa terra está nas mãos de estrangeiros, e em nossas casas mora gente estranha.
3 Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3 Somos órfãos de pai; as nossas mães ficaram viúvas.
4 Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4 Temos de comprar a nossa própria água de beber; temos de pagar pela nossa própria lenha.
5 Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5 Os nossos inimigos nos tratam com dureza; estamos esgotados, porém não nos deixam descansar.
6 Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6 Para termos o que comer, precisamos pedir, estendendo as mãos aos egípcios e aos assírios.
7 Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7 Os nossos antepassados pecaram e não existem mais, e nós sofremos por causa dos seus pecados.
8 Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8 Somos governados por escravos, e não há ninguém que nos livre das suas mãos.
9 Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9 Corremos perigo para conseguir alimento, pois os bandidos do deserto nos atacam sem dó.
10 Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10 A fome nos faz queimar de febre, de modo que a nossa pele fica quente como um forno.
11 La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11 Em Jerusalém e nas cidades de Judá, mulheres e moças foram violentadas.
12 La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12 Os inimigos enforcaram os nossos líderes e desrespeitaram os nossos velhos.
13 La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13 Os nossos moços são forçados a trabalhar pesado nos moinhos; os meninos tropeçam, carregando feixes de lenha.
14 La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14 Os velhos não fazem mais as suas rodinhas nas praças, e os moços já não cantam mais.
15 Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15 A alegria fugiu do nosso coração; em lugar das nossas danças, ficou a tristeza.
16 Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16 Nada sobrou daquilo que era o nosso orgulho. Nós pecamos e estamos condenados.
17 Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17 O nosso coração está doente, e as lágrimas escurecem a nossa visão,
18 Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18 porque o monte Sião está abandonado, e as raposas andam pelas ruínas.
19 Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19 Mas tu, ó Senhor , reinas para sempre, tu dominas as gentes de todos os tempos.
20 Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20 Por que nos abandonaste por tanto tempo? Será que lembrarás de nós outra vez?
21 Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21 Faze com que voltemos a ti, ó Senhor , sim, faze-nos voltar! Faze com que a nossa vida seja outra vez como era antes.
22 Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22 Ou será que nos rejeitaste para sempre? Será que a tua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.