Lamentações 5
Esperanto (ESPERANTO) vs ARIB
1 Rememoru, ho Eternulo, kio fariĝis al ni; Rigardu kaj vidu nian malhonoron!
1 Lembra-te, Senhor, do que nos tem sucedido; considera, e olha para o nosso opróbrio.
2 Nia heredaĵo transiris al fremduloj, Niaj domoj al aligentuloj.
2 A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas a forasteiros.
3 Ni fariĝis orfoj senpatraj, Niaj patrinoj estas kiel vidvinoj.
3 órfãos somos sem pai, nossas mães são como viuvas.
4 Nian akvon ni trinkas pro mono; Nian lignon ni ricevas nur pro pago.
4 A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
5 Oni pelas nin je nia kolo; Ni laciĝis, sed oni ne permesas al ni ripozi.
5 Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.
6 Al Egiptujo ni etendis la manon, Al Asirio, por satiĝi per pano.
6 Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarmos de pão.
7 Niaj patroj pekis, sed ili jam ne ekzistas; Kaj ni devas suferi pro iliaj malbonagoj.
7 Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas iniqüidades.
8 Sklavoj regas super ni; Kaj neniu liberigas nin el iliaj manoj.
8 Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.
9 Kun danĝero por nia vivo ni akiras nian panon, Pro la glavo en la dezerto.
9 Com perigo de nossas vidas obtemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
10 Nia haŭto varmegiĝis kiel forno, Por la kruela malsato.
10 Nossa pele está abraseada como um forno, por causa do ardor da fome.
11 La virinojn en Cion ili senhonorigis, La virgulinojn en la urboj de Judujo.
11 Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
12 La princoj estas pendigitaj je siaj manoj; La maljunulojn oni ne respektis.
12 Príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos anciãos não foram respeitadas.
13 La junuloj devas porti muelŝtonojn; La knaboj falas sub la lignoŝarĝoj.
13 Mancebos levaram a mó; meninos tropeçaram sob fardos de lenha.
14 La maljunuloj jam ne sidas ĉe la pordegoj, La junuloj jam ne kantas.
14 Os velhos já não se assentam nas portas, os mancebos já não cantam.
15 Malaperis la gajeco de nia koro; Niaj dancrondoj aliformiĝis en funebron.
15 Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.
16 Defalis la krono de nia kapo; Ho ve al ni, ke ni pekis!
16 Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós. porque pecamos.
17 Pro tio senfortiĝis nia koro, Pro tio senlumiĝis niaj okuloj:
17 Portanto desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.
18 Pro la monto Cion, ke ĝi fariĝis dezerta, Ke vulpoj vagas sur ĝi.
18 Pelo monte de Sião, que está assolado, andam os chacais.
19 Sed Vi, ho Eternulo, kiu restas eterne Kaj kies trono staras de generacio al generacio,
19 Tu, Senhor, permaneces eternamente; e o teu trono subsiste de geração em geração.
20 Kial Vi forgesis nin kvazaŭ por eterne, Forlasis nin por longa tempo?
20 Por que te esquecerias de nós para sempre, por que nos desampararias por tanto tempo?
21 Reirigu nin, ho Eternulo, al Vi, ke ni revenu; Renovigu niajn tagojn kiel en la tempo antaŭa.
21 Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes;
22 Ĉar ĉu Vi nin tute forpuŝis? Vi tre forte ekkoleris kontraŭ ni.
22 se é que não nos tens de todo rejeitado, se é que não estás sobremaneira irado contra nos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.